Punselie

image

Op de foto hierboven ontvangt mijn zus Maria Middelburg, van de De Punselie Cookie Company in Gouda, de VVV Rob de Bes Award 2014. Een aantal jaren geleden heeft ze vanuit een potentieel faillisement deze fabrikant van stroopkoekjes in Gouda overgenomen en sindsdien met veel enthousiasme, door onder andere het gaan aanbieden van rondleidingen door de fabriek, tot een leuke toeristische attractie omgetoverd. De koekjesfabriek heeft een authentiek karakter passend bij Gouda, mijn zus is verantwoordelijk voor externe relaties en promoties.

image

Mijn zus en ik zijn beide in Gouda op een steenworp afstand van deze fabriek geboren, mijn Opa had op de Walestraat een levensmiddelenzaak en een oom een trappenfabriek tegenover Punselies. Om de hoek tevens een aardewerkfabriek en een kaasopslagpakhuis, allemaal weg inmiddels. We zijn daar dus beide opgegroeid met mooie herineringen aan die tijd en toen mijn zus hoorde dat de fabriek moest sluiten is ze met de eigenaar rechts op de foto gaan praten en hebben ze een plan gemaakt. Met resultaat: het gaat steeds beter vanwege het in de markt zetten van nieuwe producten (de XL), nieuwe verkoopkanalen (KLM, AH en Jumbo) en een goede marketing (Groupon) daar kan ze trots op zijn!

Ik heb het verhaal over Punselies al een aantal keer aan mijn studenten uitgelegd en als case gebruikt: een goed voorbeeld van een lokaal bedrijf dat echt iets maakt en met een sociale functie die iets toevoegt aan de gemeenschap (wonen en werken in de stad).

Vanmiddag gaan we naar de première op het Nederlands Film Festival in Utrecht van een documentaire over Punselies!

Op woensdag 15 oktober om 22:59 zendt NPO2 de documentaire ‘Koekenbakker Punselie’ uit.

Unicef

Per 1 oktober ben ik voorzitter Unicef voor de regio Amersfoort en omstreken.

Unicef 1

Ik loop me al een tijdje druk te maken over wat er momenteel allemaal aan de hand is in de wereld, met name in Noord Afrika en het Midden Oosten alwaar de ene na de andere humanitaire ramp zich voltrekt, zie mijn eerdere blogs. Een paar jaar geleden na de Arabische lente was ik een stuk positiever over de ontwikkelingen aldaar maar wat er nu aan de hand is aan de rand van Europa is met geen pen te beschrijven en vraagt om meer actie dan alleen maar zeggen dat je het verschrikkelijk vindt. Om die reden ben ik voor de zomer lid geworden van Amnesty International en Unicef en gaan kijken of ik voor een van die clubs iets meer kan doen dan alleen maar geld doneren.

Uiteindelijk kwam ik in gesprek met de lokale vrijwilligers van Unicef in Amersfoort die een nieuwe voorzitter zochten. Unicef is een grote internationale organisatie die onder de paraplu van de Verenigde Naties werkt en zich specifiek richt op hulp aan kinderen in nood. In Syrie bijvoorbeeeld zijn 10 % van alle slachtoffers kinderen en leeft de helft van de kinderen in armoe, krijgen te weinig voedsel om maar te zwijgen over het onderwijs. Er wordt daar momenteel een hele generatie kinderen getraumatiseerd die weinig perspectief hebben op een mooie toekomst. Vergelijk dat eens met de luxe postie van jongeren in Nederland.

Unicef 3

Heb wel even getwijfeld toen ik het salaris van de Directeur Nederland zag maar besloten dat dit geen excuus moet zijn om niets te doen. Van elke euro die Unicef ophaalt gaat 4 cent naar de centrale organisatie, 14 naar sponsorwerving en 82 naar projecten en dat is netjes. Unicef zit momenteel in een transitiefase en zoekt nieuwe mensen om op nieuwe manieren te werken aan bewustwording en fondswerving. Hou jullie via mijn blog op de hoogte!

The Fountainhead

Helaas nog geen kaartjes kunnen bemachtigen voor The Fountainhead van Toneelgroep Amsterdam en dus maar het boek van Ayn Rand aan het lezen, in de Nederlandse vertaling ‘De eeuwige bron’.

Er zijn een hoop thema’s te herkennen in The Fountainhead, wat mij vooral boeit is de opkomst van de Marketing eind 19e eeuw in de US die Ayn Rand in essentie beschrijft. Architect Howard Roark, de hoofdpersoon, wil zich niet conformeren aan de overheersende mode en doet geen consessies met betrekking tot zijn opvattingen over architectuur. In schril contrast staat Peter Keating, een medestudent die zich conformeert en laat inlijven door een groot architecten bureau en al snel niet meer bezig is met architectuur maar met netwerken en ideeën verkopen. En die ideeën hebben niks te maken met de essentie van architectuur maar meer met Branding. Hij weet wat in de mode is en zijn opdrachtgevers te overtuigen, dat is zijn voornaamste kwaliteit, niet het ontwerpen zelf.

images

Dit deed me en beetje denken aan de manier waarop kunst tegenwoordig aan de man wordt gebracht. Schilders als Damien Hirst, Jeff Koons maar ook Ai Wei Wei creëren ideeën, maken hun kunst niet zelf en zijn erg goed in de marketing van hun kunst. Als gevolg hiervan wordt hun werk goed verkocht en hebben ze toegang tot de musea en een horde aan volgers die hun werk vol bewondering van commentaar voorzien. Neem bijvoorbeeld Joost Zwagerman die zichzelf heeft benoemd tot kunstkenner en op kosten van DWDD en de Volkskrant stukjes over kunst mag schrijven en af en toe een reisje naar een museum mag maken. Altijd positief en anderen napratend vol enthousiasme. Maar nog nooit zelf een nieuw kunstenaar ontdekt en natuurlijk altijd al geweten dat Marlene Dumas een groot kunstenaar is…

image

TGA heeft The Fountainhead voor 2015 weer op de planning staan, nog even geduld hebben dus…

Naschrift 12 januari 2015: kaartjes najaar 2015 al weer uitverkocht, gelukkig nog kaartjes kunnen boeken voor 14 november in de Rotterdamse Schouwburg, cultuur staat schijnbaar niet zo hoog op de agenda als architectuur in Rotterdam….

Scotland, mind your steps!

Deze week voltrekt zich een spectaculair schouwspel in de UK rond het referendum in Schotland over de onafhankelijkheid van Schotland. De Schotse burgers kunnen zich uitspreken en de uitkomst is onherroepelijk dus bij een ‘Ja’ starten de onderhandelingen voor de onafhankelijkheid waarbij de scope onderdeel is van de te starten onderhandelingen. Met nog een paar dagen te gaan ziet het er naar uit dat de Schotten zich niet gek laten maken, de ‘Ja’ stemmers zijn volgens de peilingen aan de winnende hand.

image

Ik heb zelf een flink aantal jaren voor de Engelsen in London gewerkt en ik kan me het goed voorstellen dat de Schotten de Engelse overheersing op het eiland flink beu zijn. De Engelsen hebben namelijk altijd gelijk, weten alles beter en hebben er een flinke hekel aan als je je niet houdt aan de regels die ze zelf opgesteld hebben.

Bij vergaderingen jn Londen merkte ik vaak dat het niet op prijs werd gesteld tijdens een vergadering een standpunt in te nemen dat niet van te voren met de (natuurlijk Engelse) voorzitter was gedeeld. In zo’n geval werd ik bestraffend toegesproken. En dan kon het zomaar gebeuren dat de volgende vergadering mijn voorstel door de voorzitter werd ingebracht als zijn idee, in iets andere woorden natuurlijk….

Typerend is ook dat de Engelsen in een internationale vergadering hun taalgebruik niet aanpassen aan dat van de buitenlanders. Terwijl wij allemaal zo goed mogelijk Engels proberen te spreken doen de Engelsen vooral hun best de taal die ze op Oxford en Cambridge hebben geleerd te spreken en kijken ze je trots aan als ze weer eens eeen mooie en eloquente volzin hebben kunnen produceren die de rest van het gezelschap niet begrijpt. Kijk eens hoe knap we zijn! Zelf eens een andere taal leren behoort niet tot hun denkwereld, iedereen spreekt toch Engels?

Ik wens de Schotten dan ook veel sterkte de komende tijd met de onderhandelingen met de Engelsen. Die zullen bewapend met procedures, regels en Prince2 proberen het onderste uit de kan te halen om de Schotten onder druk te zetten en er zelf beter van te worden.

Mijn advies aan de Schotten: Mind your steps!

Studenten

Deze week start mijn tweede semester sinds ik als docent begonnen ben bij de Hogeschool TIO in Amsterdam. Deze keer ga ik les geven in Project Management, Ondernemingsplanning en Adviesvaardigheden. Leuke groepen, kleinste groep 5 studenten, grootste 18, lekker overzichtelijk en dit stelt je in staat snel een relatie met de studenten op te bouwen. Hieronder een foto van mijn introduktie groepje waarmee ik samen een speurtocht heb gedaan door Amsterdam van het CS naar het Rembrandsplein.

image

Het leukst is de Internationale groep met studenten uit Zuid Korea, Canada, Oostenrijk en Frankrijk aangevuld met een aantal Nederlanders. Afgelopen weekend zijn deze studenten ingevlogen en zijn ze ondergebracht in Amsterdam. Ik heb de exchange studenten 1 op 1 aan een Nederlander gekoppeld zodat ze door samen te werken een en ander van elkaar gaan leren.

Tevens weer een aantal nieuwe docenten op de vestiging ontmoet tijdens de docentenvergadering wat ook erg leuk was. Er was een soort speeddaten georganiseerd waarbij je 1 op 1 een paar minuten kennis met elkaar kan maken. Altijd leuk weer nieuwe mensen te ontmoeten!