Alibaba

Omdat ik geïnteresseerd ben in de ruileconomie besloot ik zelf op ontdekkingsreis te gaan in het Land van Alibaba en te kijken waar de veertig rovers gebleven zijn, dit is het eerste deel over mijn avonturen.xeb77f4f86c63f4f68a4ab325a0c3deac_L_jpg_pagespeed_ic_CW_JqEYYIB

Alibaba is een van oorsprong Chinese site waar je zowel als koper als als verkoper goederen en diensten kunt aanbieden of kopen. Alibaba is recent met veel lawaai de Amerikaanse beurs opgegaan en deze beursintroductie was een van de grootste tot nu toe. De eigenaar is  Jack Ma, een voormalig leraar Engels en nu China’s rijkste zakenman en persoonlijk zo’n 30 miljard dollar waard. Alibaba is door hem opgericht in 1999 en biedt diensten aan onder de namen Alibaba.com, Taobao en Alipay. Alibaba heeft momenteel een markwaarde van 280 miljard dollar volgens de Economic Times en zo’n 307 miljoen gebruikers van hun applicaties en vier keer zo veel handelsvolume dan hun grootste concurrent eBay.

bii-alibaba-vs-ebay

Dag 1: Zondag 23 november 2014: Account op naam van mijn eigen bedrijf aangemaakt en verificatie aangevraagd, kreeg bij aanmelding te horen dat het 7 dagen gaat duren vanwege het groot aantal aanmeldingen voordat de procedure is doorlopen, later op zelfde dag via de mail werd dit twee weken. Tevens eerste dienst in mijn eigen account gedefinieerd, dit ging gelukkig  vrij snel. Ga nu dus door het leven als ‘Unverified Account’, heb eigen B.V., KvK nummer, bankrekeningnummer waar geld op staat en betaal belasting,  wat willen ze nog meer? Voor meer info kan ik chatten met Anne van Alibaba maar dat blijkt een Q&A database te zijn… Hier de link naar mijn account: Alibaba

Dag 4: Woensdag 26 November 2014: Jack Ma volgens The Economis Time op bezoek in India om met Indiase bedrijven te praten, quote: ‘Alibaba did not reply to questions about Ma’s meetings’. Snel terug naar Hangzhou in China Jack want morgen komt Maxima dacht ik.

Dag 5: Donderdag 27 november 2014: Maxima bezoekt de oprichter Jack Ma in China die op tijd terug is uit India om haar te ontvangen, krijgt volgens @royalblognl veel media aandacht van de Nederlandse pers: @ANP @RoyaltyNL @telegraaf @volkskrant @RTLNieuwsnl @NOS, alleen de fotografen bleven thuis dus helaas weinig foto’s in de pers.

Jack Ma

Dag 6: Vrijdag 28 november 2014: Mail bombardement van Alibaba, zit schijnbaar in de database! Belangrijkste reden denk ik: afwijzing met betrekking tot aanvraag voor status Verified Account ‘Verification of your account has failed, Maar gelukkig, ik mag het opnieuw proberen als ik meer informatie wil opgeven! Schijnbaar checken ze bij Alibaba niet de bron (KvK handelsregister, belastingdienst) maar ben je zelf verantwoordelijk voor de gegevens. Wel krijg ik een uur later, vanwege Valentijnsdag (ook zo’n mooi Chinees feest) een mooie attractieve aanbieding binnen van mijn Account Manager Lizzy (Ms.), zonder achternaam, van het Global Supplier Department voor een Gold membership, dat dan weer wel, waarschijnlijk met de gedachte dat als je zo graag wilt je ook wel betaald, er moet ergens geld verdiend worden! Interessant is wel de gratis toegang tot ‘US Customs real buyers data’ voor een betaalde dienst..

AlibabaBesluit een nieuwe poging te wagen en scan wat officiële documenten in, helaas lukt het me niet ze te uploaden op de Alibaba site in de daarvoor bestemde sectie, zowel vanaf mijn browser onder Windows als vanaf mijn iPad. Daarom een mailtje gestuurd naar de helpdesk met de vraag hoe nu te handelen.

Dag 7: Zaterdag 29 november 2014: Geen beweging van de kant van Alibaba. Wel krijg ik mijn bedrijfsnaam te zien als ik deze google samen met ‘Alibaba’. Het blijkt dat er 30 bedrijven te vinden zijn onder ‘Consultancy’ en ‘Dutch’ waarvan maar vier services en de rest producten, alle vier niet geverifieerd overigens. Tevens ben ik de enige met de vermelding IT. Goed nieuws dus, nu de klanten nog….

Dag 9: Maandag 1 December 2014: Mail met reactie van Sharlin van het  Verification Team:

Dear Gerard,

If you trust me then you can reply this email and send me your docements as attachment and I’ll help you upload it,it’s the only way to help you re-verify.

Regards!

Sharlin – Member Verification Team Alibaba.com

Mijn reactie hierop:

Hi Sharlin,

Attached my formal registration as a company according to Dutch law (Chamber of Commerce subscription) and a copy of my bank account which is on my companies name and also mandatory to have under Dutch law. A phone number is not mandatory so I use my private number. From a security point of view I’m not happy to send these by mail but I would like to have a verified account!

Hope this helps!

Gerard Geerlings

Gerard J. Geerlings Later B.V.

Een uurtje later belt Sharlin me op mijn vaste telefoon, controleert alleen de naam van mijn B.V. en het adres, krijg later bericht over de uitslag van mijn aanvraag…

Weer een uurtje later het verlossende bericht:

Verified!

Case closed!

Lesson learned: Keep polite and have patience!

Lancering BUZZ Den Haag

De afgelopen jaren ben ik steeds meer thuis gaan werken: eerst vanwege kostenbesparingen op het werk, momenteel omdat ik als onafhankelijk consultant geen eigen kantoor heb. En dat is best fijn want het scheelt een hoop reistijd en thuis heb ik alle faciliteiten die ik nodig heb. Nadeel van veel thuiswerken is dat je de interactie met collega’s en gelijkgezinden mist en dat is soms best wel vervelend. Tegenwoordig zijn er veel mogelijkheden tot flexwerken op tal van plaatsen zoals Seats2Meet (met gratis lunch), de bibliotheek of een restaurant waar je vaak zonder veel problemen lang op een kopje koffie kan blijven zitten en met een uitstekende WiFi verbinding. Nadeel van dit soort locaties is wel dat het er soms erg druk en ongezellig is.
Jacques
Als aanvulling hierop is directeur Jacques Giesbertz van BuzzyChain al een aantal jaren bezig met het inrichten van  het ontwikkelen van werkplekken op de locaties van maatschappelijke, culturele, welzijnsorganisaties, zoals theaters, musea, kerken, buurthuizen etc.. Jacques heeft dit al eerder gedaan in andere steden en is nu een nieuw initiatief gestart dat zich specifiek richt op Den Haag onder de naam BUZZ Den Haag. Met dit initiatief wil hij niet alleen werkplekken aanbieden aan flexwerkers maar ook communities en ontmoetingsplekken creëren zodat er op lokaal niveau meer samenwerking komt tussen sectoren als welzijn, cultuur, sport, zorg, politiek en bedrijfsleven. Het samenkomen van mensen die gebruik maken van deze werkplekken met al die verschillende achtergronden is goed voor de binding van de stad en kan mooie nieuwe initiatieven opleveren!
De faciliterende instellingen zelf realiseren zo een betere benutting van de aanwezige capaciteit en hebben hiermee tevens de mogelijkheid hun producten en diensten aan deze nieuwe gebruikers aan te bieden en zelfs nieuwe interessante proposities voor ondernemers, kenniswerkers, ambtenaren, studenten op hun locatie te ontwikkelen. Inmiddels doen er drie Haagse organisaties mee: Theater de Vaillant, IES Asset Management en Buurthuis de Kronkel.

De Lancering BUZZ Den Haag is a.s. woensdag 26 nov. 2014 vanaf 16:00 in Theater Vaillant .

Update mei 2015:

Inmiddels zijn er een half jaar later zeven locaties bij BUZZ Den Haag aangesloten en worden er tussen 18 mei en 22 mei 2015 weer allerlei evenementen op deze locaties georganiseerd.

Heb je belangstelling neem dan contact met info@buzzychain.nl of kijk op https://buzzdenhaag.nl/.

‘t Trefpunt in Rhenen

Om het goede voorbeeld van Lodewijk Asscher te volgen om met jongeren in gesprek te gaan over maatschappelijke ontwikkelingen, vandaag naar Jongerencentrum geweest alwaar de werkconferentie ‘de ondernemer als maatschappelijke (aan)winst’ werd georganiseerd door de organisatie ‘Eigentijdse Verbindingen’ .

Ik ben vroeger vaak in Rhenen geweest waar een vriend van mij vandaan kwam en heb daar kennis mogen maken met de bloeiende jongerencultuur in Rhenen en Veenendaal destijds. Mooie optredens meegemaakt van Herman Brood, Sweet d’Buster en Gruppo Sportivo etc.. , erg veel plezier gehad! Daarom was ik dan ook ook erg nieuwsgierig hoe het nu gaat met de jongeren aldaar.

Vanmorgen dus op bezoek bij Jongerencentrum ‘t Trefpunt alwaar jongerenwerkers Kees de Bree en Mohand El Khoulati de scepter zwaaien en enthousiast een groep jongeren onder hun hoede hebben. ‘t Trefpunt wordt beheerd door de Stichting ‘Ondernemers voor Jongeren’ en draait zonder subsidie. De Financiering vindt plaats door het uitvoeren van klussen  voor ondernemers uit de regio met als doelstelling kwetsbare jongeren tussen de 16 en 24 jaar een perspectief op werk te geven. En dat met een budget van 40.000 euro per jaar en twee jongerenwerkers die onbezoldigd, maar met veel enthousiasme, de jongeren begeleiden.

image

Op de foto hierboven Kees de Bree die uitlegt volgens welke methode de jongeren begeleid worden met het motto ‘De Jongere als Regisseur’ waarbij ze nauw samenwerken met ouders, huisartsen, politie en professionele hulpverleners, met succes!

image

Ze zijn nu een jaar bezig met het aanvragen van subsidie bij de Gemeente Rhenen, tot nu toe vergeefs. Het eerste subsidieverzoek werd afgewezen omdat het woord ‘subsidieverzoek’ niet in de aanvraag stond. Vier maal werd er tot nu toe door het bestuur een verzoek ingediend bij de Gemeente maar tot een besluit is het nog steeds niet gekomen o.a. door het opstappen van een wethouder.

Toen ik begin jaren tachtig niet makkelijk een baan kon krijgen ben ik omgeschoold naar de ICT terwijl  ik al een academische opleiding in mijn zak had. Nu worden initiatieven zoals ‘Ondernemers voor Jongeren’ die zich richten op jongeren met weinig perspectief alleen door bedrijven ondersteund (gelukkig): in Rhenen is er veel veranderd!

Voor meer info: www.ondernemersvoorjongeren.nl

 

Oud!

Vorige week lag ik in de tandartsstoel en, terwijl ik niks terug kon zeggen vanwege de behandeling die ik onderging, sprak de jonge vrouwelijke tandarts mij vriendelijk maar streng toe: ‘Meneer, ik wil u even uitleggen dat nu u wat ouder begint te worden uw gebit langzaam achteruit zal gaan, dat heeft niets te maken met uw verzorging van uw tanden maar met uw leeftijd, alle oudere mensen hebben dat nu eenmaal!

image

Oud! Ik ben oud! Ik realiseerde me dat dit de eerste keer was dat ik door een jonge dame op deze manier wordt aangesproken, zo kijkt zij dus naar mij! Een geheel nieuwe ervaring voor mij met mijn 58 jaar, plots behoor je tot de buitencategorie en dat was nog niet eerder zo tot mij doorgedrongen.

Confronterend!

Later die week besprak ik dit met mijn studenten tijdens de les, terwijl ik mijn beklag deed keken de jongelui mij meewarig aan. Wat zie je als je in de collegebank zit en voor de klas staat een langzaam grijs wordende ietwat gezette man, met Bommeltjes aan, Ralf Lauren shirt, jasje van Corneliani en een kekke multi-focus bril op?

Plots sta ik dus aan de  andere kant van het levensspectrum en realiseer ik me dat ik al bijna drie keer zo oud bent als mijn leerlingen en twee keer zo oud als de tandarts.

Zucht…

Sinterklaas

In mijn leven heb ik een aantal keren, toen mijn eigen kinderen nog jong waren, Sinterklaas gespeeld, en dat was over het algemeen erg leuk. Baard op, gek pak aan en met lage stem praten: zelfs je eigen kinderen herkennen je niet. Tot acht jaar geleden, toen liep het helemaal uit de hand!imageIk was uitgenodigd de Sint te spelen, samen met mijn jongste dochter als Piet, bij onze oude buren in de straat waar we vlak daarvoor gewoond hadden. Erg kinderrijke omgeving en 5 gezinnen hadden besloten bij een van hen een gezellige avondje te organiseren. Ik met mij dochter eerst naar de Sinterklaascentrale in Soest alwaar wij, samen met een buslading andere Sinten en Pieten, het kostuum werden aangemeten en professioneel geschminkt. Daarna in de auto terug naar het oude buurtje.

Daar aangekomen bleek er een zak met pakjes voor de deur te staan en, wat doe je dan als goedgelovige Sint, je neemt dat mee naar binnen terwijl Piet vrolijk pepernoten aan het strooien is. Tot zo ver alles goed. Toen moesten de pakje uitgedeeld worden, pakje één was voor Jantine , twee voor Job, drie voor Jantine en vier ook. Er waren onevenredig veel pakjes voor een beperkt aantal kinderen, een aantal kinderen begon dan ook steeds wanhopiger, en een aantal ouders steeds bozer, naar mij te kijken… Oei.. Hoe los je dat op?

Totdat een van de ouders opsprong en fel naar me toe liep en riep: ‘Sint, dit is niet afgesproken, we hadden afgesproken één pakje per kind’. Dit was de ex van de nieuwe buurman die er net woonde en ik niet kende en die erbij mocht zijn vanwege de kinderen. Woedend keek ze naar haar ex alsof hij hier wel achter zou zitten, dat heb je al snel bij pas gescheiden echtgenoten! Het kwam daarna niet meer goed, snel alles uitgedeeld en wegwezen!imageSint heeft het niet makkelijk tegenwoordig en dat ligt volgens mij niet aan de kinderen. Ouders en de commercie scheppen hoge verwachtingen en dat zie je terug bij de kinderen. In mijn tijd was de Sint een familie gebeuren maar het is nu een commercieel feest met films, een sinterklaas journaal met Diewertje Blok en discussies over de schmink van Piet. Dat laatste interesseert kinderen volgens mij echt helemaal niks: kinderen zijn wat dat betreft een blanco blad en torsen geen jarenlange traditie met zich mee. Daarom ben ik ook niet tegen een ander kleurtje, wat maakt dat nou uit! Begrijp niet goed waarom al die commotie nodig is,

imageWat veel belangrijker is dat ouders hun kinderen leren tevreden te zijn met de kado’s die ze krijgen en bij het kinderfeest ook stil staan bij de bevoorrechte positie van kinderen in dit land: wij behoren tot de meest welvarende landen in de wereld en er zijn heel wat kinderen die in honger en armoede leven.imageDaar zouden de ouders tijdens Sinterklaas eens bij stil moeten staan: wellicht daarom een donatie aan Unicef in de schoen?

Help kinderen in noodsituatie en doneer voor UNICEF!

Why Blogging is Fun!

I started using social media December 2008 with a fake Twitter account called Gerard La Lune (@GerardLaLune), not my own name. At that moment I was working at a Sales & Marketing department of a medium sized ICT company and was curious how social media could be used internal or external by companies.image

To my surprise It did not take long before I had around 1.000 followers and I learned by doing how to use it. After some time I did not like the fact that it was an anonymous account. This account still exist although I don’t use it any more, it has more followers than the new one I now use: @gerardgeerlings. While twittering I learned that with my tweets  I was creating my own  personal brand. I defined some personal social media rules which I still apply: 1) always be positive and supportive, so no negative tweeting 2) be creative and tell something new, do not repeat what others are saying 3) don’t tweet about family, friends or their business. Twittering was a lot of fun in the beginning, I made new friends who were also twittering and were living nearby. I even organized once a local Twitter Party and invited my followers nearby: 7 people showed up and it was great meeting them (all women apart from me by the way).

After Twitter I also started using other Social Media, in the beginning each for completely different purposes and a different audience: Twitter (for fun), Facebook (for friends and family) and linkedIn (for business). But after some time my social media communities slowly merged together, this had a big impact on my behaviour on social media. When friends, family, students and colleagues follow your activities on these different social media your need to be consistent in your messages and content.

Although I now also have profiles on other social media like Instagram, Foursquare etc. I only use the three mentioned before. After some time I experienced issues around social media which I did not like:

  1. I did not have one place where I can see all my content
  2. I was jumping from Facebook to Twitter etc. while a lot of the same people were active in these tools, I want one interface!
  3. These tools are changing all the time, adding new functions which are copied from succesful other Apps and merge together on functionality
  4. For commercial reasons social media are adding commercial content and advertisements, my profile and content is probably used for purposes I’m not aware off…

image

That’s why I decided to develop my own blog which should not have a fixed format like social media but create a flexible environment where I could share my ideas and experiences with the people around me and also directly communicate with my readers. I first asked someone what to use, I was advised to use WordPress because this is a broadly used and gives the flexibility to start small, add functions while already using it and even change the format by applying another template.

In April this year I wrote my first blog an now 7 months later I wrote 44 blogs, had visitor number 5.100 this week and more than 13.000 views until now. The first months there was only limited response but at this moment I have already around 100 visits when I wake up and between 250 and 400 visits by the end of the day, even when I did not blog that day. What’s helped speeding up the number of visitors is the link from my ‘old’ social media and my blog, I always communicate with my followers when new blogs published (now Facebook 227 friends, Twitter 875 followers and LinkedIn 607 followers). With 5.000 visitors+ in a short time I now have a much bigger audience and exposure then before only using social media.

imageWhile most people use social media only for following, sharing, liking or retweeting content created by others, blogging is all about creating content yourself: a blog without content is empty! With blogging you communicate  your idea’s and thoughts using not only words but also images, video’s etc.. It’s a new way of writing in between writing a book or a newspaper column without spending time on convincing publishers or newspapers to publish your content before you get something published. Blogging is the new writing today and you can post a blog online in a view seconds in the format you like! I think it will not take long before there will be more people reading blogs on their devices than reading newspapers or books: the number of blogs is growing rapidly. Blogging is a great tool because it enables you also to directly communicate with your audience. I would recommend to all professionals to start a blog because this gives them visibility on their activities, skills and knowledge.

I learned a lot about personal branding while creating my own blogging environment, here some lesson learned I want to share:

  1. Jus start, its easy!
  2. Start small and simple and slowly add new functions to your blog
  3. Only blog when you have something to say and take your time before publishing
  4. Link with other social media: you need to communicate with your existing audience otherwise they will not find your blog
  5. Don’t trust statistics, a view can be a person but also a machine or robot scanning the internet. And the biggest user is you generating traffic while maintaining the blogs…

image

Finally, be aware that your potential audience is bigger. When you have a meeting it could happen they have looked at your blog and probably know more about you than the other way around. The first time this happened I was surprised and it was a strange experience. It’s the same feeling as probably the rich and famous have when they are approach by complete strangers: they know you but you don’t know them, but remember: you are the owner of your own personal brand by the content you create and publish. My advise; start your own blog!

On a marché sur la lune

Op 30 maart 1950 verscheen in de Kuifje reeks het album ‘On a marché sur la lune’ van mijn held Georges Remi (1907–1983), beter bekend als Hergé.

image

Op 25 mei 1961 kondigde president John F. Kennedy, dus 11 jaar later, het Apollo programma aan met als doelstelling de eerste bemande missie naar de maan te organiseren. De eerste maanlanding vond uiteindelijk plaats op 20 juli 1969 om 20:17:39 UTC, dus zo’n 8 jaar nadat Kennedy zijn plan bekend maakte, Hergé heeft dat dus nog mee kunnen maken. Ik was toen 13 jaar oud en werd die dag midden in de nacht door mijn vader wakker gemaakt om naar de rechtstreeks uitzending te kijken op onze zwart-wit televisie.  Vage beelden van de maan  en de Eagle en er gebeurde lange tijd weinig tot uiteindelijk Neil Armstrong uit de Eagle klom en de beroemde woorden sprak:  “That’s one small step for [a] man, one giant leap for mankind”.

wpid-wp-1414361476462.jpeg

De laatste maanlanding vond plaats in december 1972, 45 jaar geleden dus. In totaal hebben 12 astronauten op de maan rondgelopen waarvan er 4 inmiddels overleden zijn en de jongste 79 jaar oud is. 45 jaar dus zonder dat mijn generatie de mogelijkheid heeft gehad op de maan te lopen, iets waarvan ik als kind droomde en wat onze generatie jammergenoeg zolangzamerhand wel kan vergeten. Er komt waarschijnlijk een moment dat er geen levende ‘Moonwalker’ meer op de aarde rond loopt. Binnenkort gaat NASA de Orion testen die eigenlijk een kopie is van de Apollo inclusief een capsule en een lander voor op een planeet, het is de bedoeling dat deze raket weer mensen op de maan gaat brengen en zelfs verder in het heelal.

image

Momenteel zijn we afhankelijk van de Russen om ons Internationale ruimestation ISS te bezoeken, de Amerikanen hebben zelfs geen ruimtewaardige raket meer. Deze week zijn bij de lancering twee, nieuw ontwikkelde, commerciële raketten ontploft: de Antares van Orbital Sciences (met een Russische raket) en Galactic van Virgin (die alleen een rondje om de aarde kan maken) en bij deze laatste zijn zelfs slachtoffers gevallen. Ik weet niet wat er aan de hand is met dit soort grote programma’s maar technisch gezien zou je iets wat je 45 jaar geleden gedaan hebt, toch vrij eenvoudig moeten kunnen herhalen. Het lijkt er wel op of de technologische ontwikkeling, nu primair gestuurd door commerciele bedrijven, steeds op zoek is naar innovaties en geen genoegen nemend met ‘Proven technology’, waarschijnlijk vanwege de patenten. En dat grote projecten qua risico moeilijk te managen zijn, daar hebben we in Nederland ook een paar voorbeelden van.  het Chines Space Program gaat het iets beter, ze hebben vorige week rond de maan gevlogen en zijn op schema met hun plan in 2020 op de maan te lopen:

image

Ook India heeft recent een sonde in een baan om Mars gebracht en heeft Space ambities hoewel de timeline niet al te gedetailleerd is, meer een roadmap dus:

image

Ik kan zo’n visie op de site van de NASA niet ontdekken, volgens mij is er daar structureel iets mis met hun programma. Grote projecten zoals dit hebben leiderschap en een centrale regie nodig en Obama twijfelt over de ambitie en laat teveel projecten over aan het bedrijfsleven, de vraag is of dat wel werkt in de Space context: niet bedrijven maar landen zijn de concurrenten in Space en geld speelt daarbij ook een belangrijke rol. Maak maar eens een Business Case voor een commercieel bedrijf voor een bemande missie naar de maan, krijg je wel een erg lange Payback tijd. Gezien de huidige plannen zou het wel eens een Chinees of iemand uit India kunnen zijn die de volgende stap op de maan zet. Onderstaand kostenoverzicht spreekt ook in hun voordeel:

image

Ondertussen gaat de droom die als kind had om ooit op de maan te lopen in rook op, eigenlijk zijn we geen steek opgeschoten de laatste 45 jaar. ‘Space is hard’ zei sir Richard Bransons na het ongeluk deze week, waarom ging het 45 jaar geleden dan wel goed? Je kan je afvragen of leiders die dit soort uitspraken doen en tegelijkertijd grote risico’s nemen met dodelijke gevolgen voor het eigen personeel wel de juiste persoon zijn om dit soort projecten te leiden. We hebben een  ambitie, visie en leiderschap nodig: Kennedy heeft een stip op de horizon gezet en dat ook gerealiseerd!

Mijn ambitie: Over 15 jaar kunnen zeggen: ‘On a marché sur la planète Mars!’

Dit is een gastblog van mijn alter ego Gérard La Lune