Breaking Chains by Making a Change!

Terwijl ik gisteren, in het kader van mijn schrijversopleiding, de verhalen van Carmiggelt aan het analyseren was ging plots de telefoon. ‘Met Waded van de Goudse Waarden’ klonk het zelfverzekerd door de telefoon, ‘klopt het dat u een nieuwsblog hebt?’. Dat kon ik niet ontkennen, sinds kort staan mijn blogs op een aantal sites onder de kop “Nieuws en opinie”. Dan moet je niet gek opkijken als je zo’n vraag krijgt natuurlijk! ‘Wilt u morgen een blog schrijven over onze actie tegen kinderslavernij?’ vroeg ze. ‘Dan moet ik wat meer over je actie weten” zei ik tegen Waded, ‘kan je me wat meer informatie mailen?’.

Daarna volgde een mailwisseling en Waded legde me uit dat ze samen met Manon, Hua Hua en Jo-Anne, scholieren van de Goudse Waarden school, de volgende dag in de binnenstad van Gouda actie gingen voeren in het kader van een project van ‘Breaking News’ over kinderslavernij. Doel van hun actie is aandacht te vragen voor de wereldwijde problematiek van de kinderslavernij en kinderarbeid onder het motto “Breaking chains by making a change!”

breaking chainsVandaag was het zover en de dames zijn met zijn vieren de binnenstad van Gouda ingetrokken om de aandacht van het publiek te vragen. Twee van hen hadden oude kleding aangetrokken en zijn met touwen & kettingen om de polsen door de stad te gaan lopen. De andere twee  hadden borden met de slogan “Breaking chains by making a change!” bij zich om hun actie uit te leggen aan omstanders, zie onderstaande foto voor de Hema die Waded me na de actie vandaag naar me heeft gemaild.

image1

Waded, Manon, Hua Hua en Jo-Anne vinden het belangrijk dat meer mensen zich bewust worden van kinderslavernij omdat dit de toekomst van kinderen die hier het slachtoffer van zijn negatief beïnvloedt. Om die reden willen ze iedereen dan ook aansporen meer Fairtrade producten te kopen en bij het kopen van producten op te letten of die zonder kinderarbeid zijn gemaakt.

Dagelijks voeren honderden jongeren in Nederland dit soort acties en zetten ze zich in voor een betere wereld, hier zou inderdaad door de media veel meer aandacht aan moeten worden gegeven! Waded, Manon, Hua Hua en Jo-Anne, goeie actie en ga zo door!

ITapp Hybrid Cloud Management software

ITapp 1

ITapp is a startup company from Silicon Valley delivering innovative Hybrid Cloud management software by which you can easily manage your on premise, private and public cloud landscape. With our modern software we enable Enterprises to shift to an Application Centric Hybrid Cloud.

ITapp can deliver the next generation application-centric cloud automation software and empower your IT to deliver applications on software-defined data centers. We can help you transform your IT from a custodian of data center to the provider of IT services from internal data centers and external cloud and deploy applications on multi-cloud (vSphere, OpenStack, AWS, Azure & converged infrastructure) with self-service per the governance rules & policies of the organization.

Headquarter in Silicon Valley US and our delivery team from India, we have deep domain expertise in implementing virtualization, cloud, and software-defined data center solutions at enterprise and service provider customers. We have strategic partnerships with Cisco ACI, NetApp, Microsoft Azure which enables us to deliver Enterprise Hybrid Cloud Automation in an open, agile, connected and scalable platform. Last year we were awarded by Gartner as Cool Vendor 2015 because of our next generation cloud automation software.

ITapp 2

Our approach can dramatically reduce the integration cost with the ecosystem tools in your IT environment by over 80% and our out of box ready solution can get customers up & running with self-service IT in matter of days. And we are able to reduce the application platform & infrastructure deployment time from weeks to a click of a button!

Our flagship product AppCenter offers 75% faster integration time, at 50% less costs for automating application deployment on hybrid cloud with overall savings costs by 40% to build enterprise application centric hybrid clouds.

If you want more information on ITapp or our products and services please visit our website or contact us.

Gerard Geerlings – Sales Partner ITapp Europe

Email: Gerard@ITapp.com Website: www.ITapp.com

Negatief

Onderweg naar het café besloot ik de kortste weg te nemen langs de molen. Ik moest me haasten want ik was te laat vertrokken. Plots, in een flits, zag ik haar lopen. Onze blikken werden meteen gevangen, er was geen ontkomen meer aan. Ik liep naar haar toe, gaf haar een kus, en probeerde krampachtig te lachen. “Dat is lang geleden Marion”, zei ik, “dat we elkaar nu juist op deze plek moeten tegenkomen”. Vlak bij deze plek woont haar moeder. “Ik loop hier elke dag” zei ze “dus zo toevallig is dat niet”. Er zat een sarcastische toon in haar stem, hetzelfde toontje dat mij destijds zo was gaan tegenstaan. “Hans, we moeten praten” zei ze terwijl ze mij strak aankeek, “heb je nu even tijd?”.

Sinds we uit elkaar waren gegaan hadden we elkaar niet meer gesproken en er waren inderdaad nog een paar zaken die ik graag geregeld wilde hebben. Toen ik destijds gehaast onze etage had verlaten had ik zonder erbij na te denken mijn fotonegatieven achterlaten uit het pre digitale tijdperk. Omdat Ik geen zin had in een nieuwe escalatie was ik daar niet op terug gekomen. Daar heb ik later veel spijt van gekregen want diverse opdrachtgevers hadden om nieuwe afdrukken gebeld die ik niet kon leveren, dat had mij geld en klanten gekost. Wie weet was dit het moment om een poging te wagen ze terug te krijgen.

“OK, goed plan, moet ik wel mijn afspraak cancelen, weet jij iets in de buurt?” vroeg ik. “Ik woon hier vlakbij, niet ver lopen, was net op weg naar huis” reageerde ze snel. De reden dat we uit elkaar waren gegaan was dat Marion zwanger was geraakt en ik geweigerd had mijn verantwoordelijkheid te nemen. Ik voelde er niet veel voor zo jong al vader te zijn en tevens had ik mijn twijfels bij Marion. Zij had al besloten het kind te houden toen ze het aan mij vertelde en daar was ik behoorlijk kwaad om geworden.

Ik kon niet meer terug besefte ik, ik had voor ik het wist ingestemd. Tegelijkertijd was ik verbaasd dat ze mij bij haar thuis had uitgenodigd en dat ik dus waarschijnlijk ons kind zou zien. Het kind moest nu ongeveer vijf jaar oud zijn. Sinds ik weer alleen woonde had ik vaak aan het kind gedacht en geprobeerd achter Marion’s adres te komen maar dat was niet gelukt. Er moesten genoeg mensen in mijn vriendenkring zijn die nog contact met haar hadden maar niemand wilde mij iets vertellen, ze was altijd al goed geweest in het manipuleren van anderen. Als ik er naar vroeg was het antwoord altijd hetzelfde: Marion wilde geen contact. Wat was er veranderd dat ze dat nu wel wilde?

Terwijl we de trap naar de bovenwoning opliepen hoorde ik boven praten. Een kinderstem maakte lawaai en een mannenstem deed vergeefs pogingen het kind tot de orde te roepen. Voordat ik het wist stond ik midden in de huiskamer: klein, rommelig en vol speelgoed. De TV stond aan en een voor mij onbekende man zat op de bank naar CNN te kijken terwijl het kind aan het spelen was. “Hoe heet je?” vroeg ik aan het kind. “Sem” zei hij terwijl hij vragend naar zijn moeder keek. “Mag ik je even voorstellen” zei Marion, “dit is Martin”. Natuurlijk, dacht ik, Marion is er de vrouw niet naar alleen door het leven te gaan. Dit soort vrouwen wil kost wat kost een man en zorgt er wel voor een man aan zich te binden voordat de ouderdom toeslaat, arme Martin.

Dit is dus mijn zoon, dacht ik terwijl ik naar het mormel keek die het inmiddels op een nog harder krijsen had gezet. Marion keek me aan en zei: “Sem is een beetje moe, hij heeft een lange dag in de crèche achter de rug, we hebben allebei een drukke baan en Martin heeft Sem net opgehaald. Hoe is het met je? Zullen we even in de keuken gaan zitten? Praat wat makkelijker”. Kind en man wisten blijkbaar niet wie ik ben, schijnbaar nam Marion wel vaker vreemde mannen mee naar huis. Terwijl we aan de keukentafel gingen zitten gingen er allerlei vragen door me heen: waarom doet ze dit, wat verwacht ze van me, hoe breng ik de negatieven ter sprake? Als ik het slim aanpakte kreeg ik ze misschien wel terug!

“Ben je nog steeds bezig met fotografie” vroeg Marion. ‘Ja”, zei ik, “de zaken lopen goed”. “En jij, werk je nog steeds in de marketing?”. “Nee, na een reorganisatie ben ik eruit gegooid en ik werk nu als ZZP’er. Wel lastig aan klussen te komen dus ik pak alles aan”. “Hoe hebben jullie het met Sem geregeld?” vroeg ik. “Hoe heb ik dat geregeld”, zei ze bits, “Dat gaat je niks aan”. “Sorry” zei ik, “ik wil me er niet mee bemoeien”. Vreemd hoe je zo snel al weer in het oude patroon valt ook al heb je elkaar jaren niet gezien. “Hoe gaat het met Sem”, probeerde ik om mijn menselijke kant te laten zien. Wantrouwend keek ze me aan “Sem is het beste wat ons ooit overkomen is…”. En ik het slechtste, dacht ik er meteen achteraan maar ik hield me in.

“Waarom heb je me hier bij je thuis uitgenodigd?”, vroeg ik haar. Ze stond op, schonk twee mokken koffie voor ons in, ging weer zitten en zei toen: “Ik denk dat er nog een paar dingen zijn die we nog moeten regelen…” en ze liet een stilte vallen terwijl zij me aan bleef kijken. Dat wil ik ook dacht ik, maar waarschijnlijk andere dan jij. “Waar heb je het dan over” zei ik, het was waarschijnlijk beter er eerst achter te komen wat ze wilde voordat ik over mijn negatieven begon. ‘Ik heb nog wat spullen van je die je waarschijnlijk graag terug wil hebben” zei ze. Dat had ik niet verwacht, ik dacht dat ze het over Sem ging hebben. Ik voelde me ineens een stuk beter. “Klopt”, zei ik, “Die zou ik graag terug willen!”.

“Je kunt ze terugkrijgen, maar onder een voorwaarde. Ik wil dat je nooit meer contact met me opneemt of met onze gezamenlijke kennissen over me roddelt”. “Wat bedoel je?” vroeg ik verbaast. “Je loopt iedereen stoer te zeggen dat je een kind van me hebt en dat is niet het geval”. “Maar Sem dan..”, stamelde ik. “Die is niet van mij maar van Martin, ik heb geen kind van je”. “Maar..” stamelde ik. Ik kreeg de kans niet nog wat te zeggen. Snel liep ze de kamer uit en kwam na een paar minuten met twee dozen terug. “Hier zij ze”, “dit is het en veel plezier ermee”. Ik stond op en liep verward met de dozen naar beneden. Onderaan de trap keek ik er snel in: er zat alleen oude troep van me in en niet de gewenste negatieven. “Maar waar zijn dan mijn negatieven?” riep ik naar boven. Marion stond nog boven aan de trap en keek met afschuw op me neer “Die heb ik weg gedaan, sufferd, wie werkt er nu nog met negatieven…”. Dat rotwijf.

My Story

Eerste verhaal geschreven voor de Schrijversvakschool schrijverstraining januari – maart 2016.

 

En wat als Donald Trump wint?

De Amerikaanse verkiezingen beloven dit jaar reuze spannend te worden, zowel aan de kant van de Republikeinen als van de Democraten waar Hillary Clinton op dit moment haar  voorsprong op concurrent Bernie Sanders aan het verliezen is.

Trump en Palin

Spraakmakend is de verkiezingscampagne van Donald Trump, al maanden op kop bij de Republikeinen met als enige serieuze tegenstander senator Ted Cruz. Deze week kondigde Sarah Palin aan Trump te steunen, wellicht een poging zich te revancheren na haar amateuristische kandidaatschap voor het vicepresidentschap in 2008? Als running mate zou ze Trump kunnen supporten en dat ligt waarschijnlijk goed bij de Tea Party en Trump’s conservatieve achterban en kan het nodige publicitaire vuurwerk opleveren. Trump weet steeds de aandacht op zich te richten door boute uitspraken te doen die massaal op internet en in de media overgenomen worden. Werden de vorige twee verkiezingen in de VS gewonnen door Obama via de social media, deze zouden wel eens kunnen worden beslist via de celebrity media die tegenwoordig in toenemende mate het dagelijkse leven van de gewone Amerikaan beïnvloeden. De familie Clinton steekt in ieder geval kwantitatief schril af tegen die van de combinatie Trump – Palin die we de komende tijd beter gaan leren kennen!.

Donald_Trump_Family

In Europa leeft een sterk anti Trump sentiment met name gevoed door onze opiniemakers die meestal overwegend voor de Democraten zijn. Niet vreemd dus dat ik vandaag hoorde dat ons huidig kamerlid voor D66 Wassila Hachchi de Tweede Kamer gaat verlaten om Hillary Clinton’s campagne te gaan ondersteunen. Altijd goed voor een vaste plek aan tafel bij DWDD als je dan weer terug komt, weer een expert erbij! Jammer voor de mensen die op haar gestemd hebben maar je moet nou eenmaal prioriteiten stellen in het leven.

De kansen dat Trump de Republikeinse voorverkiezingen gaat winnen wordt groot genoemd maar ik hoor tegelijkertijd iedereen zeggen dat Trump het uiteindelijk bij de verkiezingen in november niet gaat redden. Voornaamste reden: Trump weet de gematigde Republikeinse stemmers niet aan zich te binden en heeft bepaalde traditionele stemmers zoals de Latino’s van zich vervreemd door zijn uitspraken over immigranten.

Maar wat als, tegen de verwachting in, Trump uiteindelijk toch gaat winnen? Wat heeft dat dan voor consequenties voor Amerika en voor ons? Volgens mij zal Trump’s beleid, als ik hem zo hoor, twee pijlers hebben: 1) verbeteren van de eigen Amerikaans economie 2) slagvaardiger worden in de buitenlandse politiek.

Allereerst zal het sociaal economische klimaat in Amerika verharden. De door Obama met veel moeite doorgevoerde hervormingen van de gezondheidszorg zullen op zijn minst versoberen. Wellicht zal Trump proberen de binnenlands vraag te bevorderen door handelsbeperkende maatregelen, met name China zal daar last van krijgen maar ook wij hier in Europa. De transatlantische betrekkingen komen dan nog meer dan nu toe het geval is onder druk te staan.

Niet geheel losstaand van het vorige punt zal de buitenlandse politiek meer in het teken gaan staan van de economie. Hopelijk begint de altijd daadkracht uitstralende Trump zijn ambtstermijn niet met nieuwe buitenlandse avonturen en zijn er krachten binnen het Amerikaanse systeem, met name binnen Defensie, die hem daarvan kunnen weerhouden. Trump heeft niet zoveel op met zelfbeschikking en democratie maar wel met olie en natuurlijke hulpbronnen. Dus zou hij zijn pijlen wel eens op heel andere conflicten kunnen gaan richten dan nu het geval is en nieuwe partners kunnen gaan zoeken.

Trump

Het is opvallend en tegelijk geruststellend dat Poetin zich positief heeft uitgelaten over Trump, zij hebben dan ook veel gemeenschappelijk. Rusland wordt wel een oligarchie genoemd waarbij een kleine groep machtige en kapitaal krachtige mensen het voor het zeggen heeft. Met de verkiezing van Trump zou de VS wel eens een stap in die richting kunnen maken. Volgens de Franse econoom Thomas Pikettey verschuift het aandeel van de middenklasse langzaam maar zeker en levert het in ten opzichte van de top en moeten we vrezen voor een groeiende ongelijkheid in de samenleving. Trump heeft net als Poetin veel affiniteit met de wereld van de miljardairs en, volgens zijn uitspraken en stijl van leiding geven, minder met het bestrijden van sociale ongelijkheid en democratische grondbeginselen.

Vanuit het Europees perspectief wordt volgens mij verkeerd ingeschat hoe de verhoudingen in de VS eigenlijk liggen en vanuit welk sentiment kiezers uiteindelijk besluiten te stemmen. Het is daarom verstandig er ook rekening te houden dat Trump gaat winnen en na te denken wat de consequenties daarvan zijn. Kortom: het worden interessante verkiezingen dit jaar daar!

Ps.: Geschreven in januari 2016.

Schrijver i.o.

Sinds deze week ben ik schrijver i.o. bij de schrijversvakschool aan de Herengracht in Amsterdam. Afgelopen maandag had ik de eerste sessie onder de bezielende leiding van Wim Brands samen met negen interessante medecursisten. Direct door hem aan het werk gezet en inmiddels bezig met het schrijven van een eerste verhaal op basis van een opdracht. Leuk om te doen maar wel even wennen. Het verhaal heet ‘Negatief’, als het wat wordt zal ik het zeker op deze site zetten.

Schrijversvakschool Amsterdam

De reden waarom ik hiermee aan de slag ga is dat ik het gevoel heb een beetje stil te staan als blogger, de blogs rollen nog wel uit mijn vingers maar het aantal bezoekers van mijn site is al maanden stabiel op zo’n 100 per dag. Heb het gevoel dat er meer in zit vandaar deze stap.

Inmiddels als schrijver, ondanks het feit dat ik niets gepubliceerd heb, toch al wat succes geboekt. Het begon meteen al vlak na de cursus onderweg in de trein terug naar Amersfoort die vol zat met bezopen bezoekers van de Horecava, het grootste jaarlijkse evenement voor de horecasector. Ik had een rustig stukje opgezocht en begon enthousiast op mijn computer mijn eerste verhaal te typen zonder nog op mijn omgeving te letten.

De volgende morgen ontving ik een uitnodiging van een dame op Facebook om vriend te worden en een beleidende mail van haar via Messenger. Ze vertelde dat ze naast me in de trein had gezeten, het niet kon laten mee te lezen, en zo had gezien dat ik, net als zij, op de Schrijversvakschool zit. Ze was ook onderweg naar huis en durfde me niet rechtstreeks aan te spreken omdat ze niet wist of ik student of docent ben. Binnenkort maar eens een kopje koffie met haar gaan drinken…

Wifi Cafe 2

De smaak te pakken besloot ik dezelfde dag met mijn Macbook in een echt Amsterdams café tussen de ZZP’ers en creatieve geesten te gaan zitten die allemaal druk op hun Macbooks aan het mailen, schrijven en netwerken waren en dat allemaal waarschijnlijk ook nog kunnen factureren. Het was erg gezellig en ik had het gevoel dat ik er nu echt bij te horen! De nodige kopjes koffie gedronken en ondertussen flink opgeschoten met mijn verhaal. Toen ik opstond en het het café verliet klonk een gezellig ‘Dag Meneer”, waardoor ik me helaas weer erg oud voelde, maar toch…

En als laatste wapenfeit schiet het aantal bezoekers van mijn site door een onverklaarbare reden ineens omhoog! Gisteren 293 en vandaag om 16:00 al 571 en dat terwijl ik mijn vorige blog een week geleden geschreven heb…(naschrift: het werden er uiteindelijk 883 die dag).

Het bevalt me wel mijn nieuwe status, ik hou jullie op de hoogte van mijn vorderingen!

 

Hong Kong en China’s wankele basis…

Tot aan de val van de muur in 1989 was de wereld vrij simpel in te delen: je had democratische landen die uitgingen van het vrije markt principe en het ‘One men one vote’ principe en je had communistische landen die centraal aangestuurd werden en waar het individu ondergeschikt was aan het centraal gezag. Tussen beide was er haat en nijd en af en toe een conflict maar dat liep nooit hoog op omdat de consequenties van escalatie, een nucleaire oorlog, uiteindelijk zelfvernietiging betekende en dat wil natuurlijk niemand.

Tegenwoordig gaat het niet meer om negentiende eeuwse ideologieën die landen van elkaar doen onderscheiden: de tegenwoordige tegenstellingen zijn complexer en zijn niet één maar multi dimensionaal.. Een goed voorbeeld is China dat zowel kapitalistisch als centraal aangestuurd wordt en waar de communistische partij nog steeds alles voor het zeggen heeft. Als burger heb je daar geen rechten en de staat bepaalt wat je wel en niet mag doen. Dus aan de ene kant mag je vrij handelen op de markt en aan de andere kant kan je geen invloed uitoefenen op het politieke besluitvormingsproces tenzij je lid wordt van de enige partij die er is, iets voor conformisten dus.

Ai Wei Wei in prisonWat er kan gebeuren als je je niet aan de regels houdt en je onafhankelijk opstelt heeft de kunstenaar Ai WeiWei aangetoond en laten zien in zijn werk, hierboven een kunstwerk van hem waar je hem kunt zien terwijl hij vast zat, 24 uur per dag bewaakt en zonder privacy. Na een reeks aanvaringen met de staat heeft hij vorig jaar eieren voor zijn geld heeft gekozen en is hij in Berlijn gaan wonen. Ik geef hem geen ongelijk want je verzetten tegen de almachtige en overal aanwezige staat is ingrijpend, hij heeft zijn punt ondertussen al ruimschoots kunnen maken dus wel een verstandige beslissing.

Hong KongEerder deze week speelde er in Hong Kong de zaak van de vermissing van de Chinese boekhandelaar en uitgever Lee Bo, hij wordt nu al ruim een week vermist. Lee Bo verkoopt onder andere boeken met een tegen Beijing gerichte inhoud en dat bevalt de Chinese machthebbers niet, vier van zijn collega’s is dat vorig jaar ook al overkomen. Wat er daar precies allemaal aan de hand is is nog onduidelijk maar het plots verdwijnen van vijf uitgevers kan geen toeval zijn lijkt me. Hong Kong heeft, nadat het in 1997 door het Verenigd Koninkrijk aan China was overgedragen, een speciale status met meer burgerlijke vrijheden dan de rest van China. Destijds was afgesproken dat gedurende vijftig jaar niet dezelfde wetten zouden gelden als in de rest van China, het zogenaamde “één land, twee systemen” deal. Toch zie je dat er steeds meer beperkingen worden opgelegd aan de inwoners van Hong Kong, langzaam trekt China de riemen aan.

AlibabaIk vraag me af of China haar huidige positie nog lang kan handhaven. Ergens gaat het volgens mij wringen als je zowel kapitalistische als communistische uitgangspunten aanhoudt. Ik kan me voorstellen dat zolang alles goed gaat en veel burgers kunnen delen in de toegenomen welvaart de voordelen opwegen tegen de nadelen. Maar indien, net als tijdens de Franse revolutie, de middenklasse haar net veroverde welvaart plots ziet verdwijnen, dan gaat het volk morren. In een land waar iedereen tegenwoordig een smartphone heeft en kan handelen via Alibaba moet het een keer mis gaan lijkt me. En daar hebben wij dan ook weer last van omdat China zo langzamerhand de productiefabriek van de wereld is geworden. Ik heb zo’n gevoel dat we hier de komende tijd wel eens veel last van kunnen gaan krijgen…