De feminisering van het winkelaanbod

Had je als man vroeger nog de mogelijkheid een boekhandel, platenzaak of electronica winkel in  te duiken terwijl je vrouw naar schoenen, jurkjes of tassen ging kijken, juist in onze categorie is het winkelaanbod en de mannelijke ‘Customer Experience’ zoals het tegenwoordig heet wel erg mager geworden.V&DVandaag een rondje door de mooie binnenstad van Amersfoort gedaan en geconstateerd dat na het sluiten van de V&D:

  • er nog maar één goede boekhandel over is in onze binnenstad,
  • er geen CD of DVD’s winkels meer zijn,
  • er geen computer winkels meer zijn behalve dan de Apple store,
  • er nog wel wat fotozaken zijn maar met een wel heel beperkt aanbod.

Daarentegen stikt het in de stad van de mode, schoenen, tassen, cosmetica, lingerie, parfum, chocola en bonbon winkels waar voor mannen weinig te halen is. En als er dan aanbod voor ons is in een winkel moet je vaak met de trap naar boven, schijnbaar is er aan ons niet veel te verdienen. Soms is er voor de man een speciaal zitje met ons een auto of sportblad tussen de damesbladen waar je dan even kan zitten terwijl je vrouw aan het passen is en waar je, als de verkoopsters je vrouw’s koopgedrag positief inschatten, een expresso krijgt. Bij mijn vrouw is dat meestal het geval…Claudia-StraterIk moet dan ook constateren dat het evenwicht man – vrouw in het winkelaanbod er niet meer is en in het voordeel van de vrouw is doorgeslagen. Winkeliers zouden er dan ook goed aan doen het winkelaanbod voor mannen te vergroten anders krijgt op een gegeven moment geen vrouw haar man de stad mee in…

De grote boosdoener en veroorzaker van deze trend ben ik natuurlijk zelf: tot voor kort ging ik eerst in de winkels kijken wat er zoal te koop is en pas daarna bestelde ik online bij de webwinkel waar het het goedkoopst is. Maar dat eerste kan dus niet meer: de verschraling van het aanbod in onze binnensteden heeft er voor gezorgd dat de producten die je online wilt kopen niet meer in winkels te zien zijn. Als er al aanbod in de winkels is dan worden alleen de best verkopende in de winkel getoond. De consequentie hiervan is dat je volledig afhankelijk bent van de product informatie op het internet zelf en de reviews die de kopers van producten op vergelijkingssites geven.om-d-e-m10-mark-ii-limited-edition-fox-brown-body-14-42-ez-mIk werd eerder deze week dan ook helemaal blij toen ik in Doorn fotowinkel Van Kesteren instapte en een heel aardige en deskundige medewerker mij uitgebreid ging uitleggen hoe de Olympus OM-D E-M10 Mark II werkt en waarom die beter is dan zijn voorganger de Olympus OM-D E-M10. Ruim drie kwartier heeft hij in onze relatie geïnvesteerd en hebben we uitgebreid herinneringen opgehaald uit het pre-digitale tijdperk toen je nog foto-rolletjes had die je zelf in een doka kon ontwikkelen: hij wist zelfs wat “doordrukken” betekend (en dat weten alleen de kenners!). Nadeel voor mij was wel dat hij alleen Olympus toestellen in de vitrine had maar dat mocht de pret niet drukken. Ik ben er inmiddels van overtuigd dat dit een geweldig toestel is hoewel de koopbeslissing nog niet is gevallen.

Zou het daarom niet een goed idee zijn in onze binnensteden speciaal voor mannen product informatie winkels te maken waar deskundige en ervaren medewerkers je onder het genot van een expresso alles kunnen uitleggen over de nieuwste ontwikkelingen en modellen van mannendingen zoals fototoestellen, tablets en gereedschap en dat je daar dan ook even mee mag spelen? En als je dan later via Internet online besteld je hun code kan ingeven zodat zij een redelijke fee krijgen van de fabrikant? Zowaar een mooi nieuw business model en een goede reden om weer eens met je vrouw te gaan shoppen, kan jij spelen terwijl zij past!

Met dank aan: V&D, Claudia Strater en Foto Van Kesteren Doorn (Pasfoto’s, Copyshop, Fotozaak), onderdeel van de Foto-Groep.

Naschrift: uiteindelijk heb ik dit fototoestel bij van Kesteren gekocht!

How we learn

Gisteren de IELTS test gedaan, deze test toets je Engelse taalvaardigheid en heb ik nodig om in het Engels op academisch niveau les te kunnen geven. Een van de artikelen die ik moest lezen voor de test ging over het boek “How we learn” van Benedict Carey met de aansprekende ondertitel “Throw out the rule book and unclock your brain’s potential”. Omdat ik tussen de toetsen door lang moest wachten heb ik dit boek om de hoek bij Waterstones gekocht en ben ik er direct in gaan lezen.

Benedict Carey

Kern van het boek is dat wij, vanaf het moment dat we geboren worden, snel, efficiënt en automatisch leren en op het moment dat ouders of instituties er zich mee gaan bemoeien er in het onderwijssysteem van allerlei vooronderstellingen wordt uitgegaan die contraproductief zijn en het leren juist ontmoedigen. Neem bijvoorbeeld de assumptie van het lineair leren in een prikkelvrije omgeving waar generaties ouders zich op gebaseerd hebben onder het motto ‘rust, reinheid en regelmaat’.  In zo’n pedagogisch klimaat kunnen kinderen zich het best ontwikkelen is dan de stelling. Uit recent onderzoek blijkt echter dat het vaak van plek wisselen en muziek op de achtergrond je leerprestaties juist positief kunnen beïnvloeden. In een chaotische omgeving leer je meer: een dag niet geleefd is een dag niet geleerd zou je dus kunnen zeggen!

Ik heb me altijd verbaasd over mijn dochters die met een dik leerboek op schoot, de TV aan, WhatsApp op de smartphone en ondertussen ook nog pratend en thee drinkend toch in staat zijn geweest hun tentamens te halen (ze zijn nu beide afgestudeerd en aan het werk). Vroeger moest ik van mijn ouders op mijn kamer in stilte achter mijn bureau leren, ik weet nog dat ik me dan stierlijk verveelde. Leren was voor mij straf, mijn moeder kwam dan af en toe langs met een kop thee om te controleren of ik wel aan het leren was. Leren stond toen gelijk aan een saai boek hoofdstuk voor hoofdstuk doorwerken. Ik ben best wel jaloers op mijn studenten die tegenwoordig vele online en offline middelen ter beschikking staan incl. ondersteunende filmpjes en PowerPoint’s.

Benedict Carey stelt in zijn boek dat vergeten, slapen, dagdromen en afgeleid worden onderdeel zijn van het leerproces en dat het veranderen van je leerroutine juist een positief effect heeft op je leerprestaties. Leren is geen lineair proces en werkt voor iedereen anders: wat voor de een werkt kan voor de ander juist niet werken en daar moet je dus ook zelf achter zien te komen. Leren leren is dus de eerste uitdaging die je hebt als je begint met studeren. Ik merk deze verschillen goed bij mijn eigen studenten. Sommige leerlingen zitten goed op te letten, dat hebben we als docenten natuurlijk graag! Niet voor niets is de lesdiscipline het meest besproken onderwerp in de docentenkamer. Maar hoe kan het dan dat sommige studenten, die continu de indruk geven er met hun gedachten niet bij te zijn en alleen maar andere dingen doen, uiteindelijk de tentamens op hun sloffen halen? En dat de studenten die wel zitten op te letten en zich netjes gedragen juist slecht scoren? Een beetje zwart wit wellicht en er zijn natuurlijk gradaties maar over het algemeen is dat mijn ervaring.

Colloborative Learning

Leren heeft te maken met het brein en op dat terrein wordt er steeds meer bekend hoe dit eigenlijk werkt, Carey heeft zich hier flink in verdiept en komt met een aantal interessante aanbevelingen:

  • Ontdek voor jezelf je eigen leerstijl en waneer, op welke plek en onder welke omstandigheden je het best kan leren.
  • Onderwijsinstellingen moeten dan ook meerdere leerstijlen faciliteren en niet één leermethode en leeromgeving aanbieden
  • Collaborative learning, ofwel samen leren, is makkelijker en leuker dan alleen leren
  • Start in de eerste les met het afnemen van het examen en stel dan op basis van de uitkomst het programma bij, ga uit van wat ze al weten.
  • Begin niet over theoretische concepten als het gaat om het aanleren van vaardigheden maar doe dat pas daarna, theoretische reflectie is pas effectief na afloop.
  • Het is slimmer laat op te blijven als je nog iets voor een deadline moet afronden dan dat je er vroeg voor op staat, dit heeft te maken met de werking van het brein.

Ons onderwijssysteem gaat uit van een aantal eeuwenoude uitgangspunten over hoe we het best kunnen leren, dat zit bij ons zo ingebakken dat het moeilijk is deze 123 te wijzigen. Waar leren vroeger alleen op school of de universiteit gebeurde is het tegenwoordig een integraal onderdeel van het leven geworden dat altijd maar doorgaat. Studenten moeten door het onderwijs voorbereid worden op de maatschappij en de juiste vaardigheden hebben geleerd om zich te kunnen blijven ontwikkelen. Een interessant boek van Carey en aanrader voor allen die in het onderwijs werken: lees dit boek!

Wakker worden in een woud

Calais

Toen ik wakker werd was ik in een woud, om me heen zag ik de meest vreemde bouwsels, haastig gemaakt door passanten die hier, net als ik, niet waren om te blijven. Tussen de kale bomen was alles grauw, grijs, vochtig en een puinhoop door de achtergelaten spullen die overal in de modder verspreid lagen. Vage schimmen sjokten zwaar door de zompige klei en verdwenen tussen de hoge bomen of in de zelf gefabriceerde, rook en regen lekkende hutten en uitgeleefde tenten.

Het had de hele nacht geregend, zelfs wanneer het niet regende bleven de druppels van de bomen naar beneden komen. Het was me niet gelukt in het donker in deze chaos een slaapplek te vinden. Uiteindelijk was ik onder een stuk plastic gaan liggen en pas na uren in slaap gevallen. Nu ik wakker werd voelde ik de kou, met name in mijn voeten die onder het plastic uitstaken. Dof dreunde het in mijn hoofd op het ritme van mijn hart en ik voelde overal spierpijn; de reis hiernaartoe had zijn sporen achtergelaten.

Zoals elke dag bij het wakker worden maakte een mengeling van angst, paniek, verdriet en boosheid zich van mij meester en moest ik denken aan mijn familie die ik achter had moeten laten en waarom God ons zo straft. Ik ben altijd een gelovig man geweest en heb altijd gedaan wat ons werd voorgeschreven en in vrede geleefd in het land waar mijn familie generaties lang heeft gewoond en dat nu niet mee bestaat.

Mijn adem werd bij het aanraken van de buitenlucht omgezet in damp die zich vermengde met de nevel die over het woud hing en die op haar beurt weer werd gevoed door de rook van de vele vuurtjes die werden gestookt om het warm te krijgen. Alles wat brandbaar was werd gebruikt waardoor het penetrant stonk. Ik pakte mijn spullen bij elkaar en liep naar het dichtstbijzijnde vuur en sloot me aan bij de groep mensen die zich hier aan het warmen waren en die net als ik allemaal op weg waren naar de overkant. Niemand zei iets, niemand kende elkaar en en niemand wilde elkaar leren kennen, ik ook niet. Hier was het ieder voor zich in dit woud vol verworpenen der aarde.

Tijd voor een revolutie binnen de PvdA!

Afnemende jeugd

Jelle Corstius Brandt besteedde vorige week in Buitenhof aandacht aan een artikel in de The Economist Generation Uphill. Kern van het artikel is dat a) de huidige generatie jongeren het best opgeleid is ooit en het meest potentieel heeft b) wereldwijd het % jongeren van de totale bevolking aan het afnemen is en c) ze daarom electoraal niet interessant zijn. Politici luisteren nu eenmaal naar degenenen die op ze stemmen en volgens het artikel in de Economist doen ze dat zelden: in Engeland stemden bij de laatste verkiezingen in 2015 maar 43% van de jongeren tussen de 18 en 24s en 78% van de 65+ers. In het artikel stelt de Londense student Aditi Shorewal dan ook: “My generation has a huge interest in political causes but a lack of faith in political parties”.Bernie Sanders

Dat was dus afgelopen zondag in Buitenhof en ik begon de week dus een beetje somber. Tot twee dagen later bij de voorverkiezingen in New Hampshire de 74 jarige Bernie Sanders ineens met twee keer zoveel stemmen overtuigend won van Hillary Clinton. Uit de analyses na afloop bleek dat hij met name onder jongere kiezers, en meer specifiek jongen vrouwen, veel aanhang heeft en dat hij die ook nog succesvol heeft kunnen mobiliseren: 70% van de vrouwen onder de 45 jaar en zelfs 80% onder de 30 stemde op hem. In een interview met Stephen Colbert geeft Bernie Sanders hiervoor twee redenen:

  1. “One, by definition young people are idealistic. And they look at a world with so many problems and they say ‘why not’? Why can’t all people in this country have healthcare? Why can’t we make public colleges and universities tuition free? Why not?” 
  2. “But the second part that I think young people are thinking about is how does it happen that even with all the technology and productivity and our economy, they are likely to have a lower standard of living than their parents, while almost all new income and wealth is going to the top 1 percent. They’re not dumb. They’re saying ‘we want a fair share as well.’” 

Ik ben sinds dinsdag in fan van Bernie Sanders geworden!

Hoe nu dit goede nieuws te vertalen naar de Nederlandse situatie, over één jaar hebben we immers ook hier verkiezingen dus tijd genoeg om op deze nieuwe trend in te spelen! Ook hier hebben we te maken met een desinteresse van de jeugd voor de politiek en een aanzienlijke afname van het aantal mensen die lid zijn van een politieke partij. Hoe zorg je er voor dat jongeren weer enthousiast worden en politiek actief worden? En bij welke partij zouden ze zich dan moeten aansluiten?

Ik heb er lang over nagedacht maar denk dat het opzetten van een nieuwe partij niet de slimste en snelste weg is. Dat kost veel tijd en voor je het weet krijg je ruzie over richting en geld en komen er weer baasjes bovendrijven die de macht naar zich toe trekken. Ik adviseer jongeren die iets willen veranderen dan ook dat het het beste is aansluiting te zoeken bij een bestaande partij. Gezien de achteruitlopende aantallen actieve leden bij de meeste partijen een eitje. En voor de progressieven onder ons ligt het meest voor de hand om dit te doen bij de PvdA. De PvdA is op dit moment de makkelijkste target om over te nemen, als jongeren massaal lid worden en aan de leiderschapsverkiezingen mee doen zou dat wel eens succesvol kunnen zijn.

Joop den Uijl

De PvdA smacht naar een nieuwe tot de verbeelding sprekende leider, een soort Joop de Uijl die destijds ook veel jongeren aansprak, althans ik was in mijn jonge jaren groot fan… In de peilingen is de PvdA momenteel op sterven na dood en volgend de peilingen is er weinig perspectief op een electorale opleving. Het moet dan ook niet al te moeilijk zijn bij de komende leiderschapsverkiezingen een nieuw iemand met een fris nieuw geluid aan de macht te helpen en de huidige top te vervangen, die hebben hun tijd wel gehad. De vraag is nog even wie. Ik zat eerst aan Jan Slagter te denken (lijkt wel een beetje op Bernie) maar sinds de speech van Rutte afgelopen woensdag op het Correspondents’ Dinner lijkt me dat toch geen goed idee.

Als jullie niemand kunnen vinden ben ik eventueel wel beschikbaar…

The Global Risks Index 2016: the World on the Run…

In januari publiceerde de World Economic Forum een update van haar jaarlijkse Global Risks Report en hieruit blijkt dat ‘Massale onvrijwillige migratie’ door een meerderheid van de 750 experts die meededen aan dit onderzoek op de korte termijn als grootste probleem wordt gezien. Ik geloof dat we het daar allemaal wel mee eens zijn.Global risks 2016

Opvallend is tevens dat volgens het WEF rapport de waarschijnlijkheid van het voorkomen van alle risico’s, vergeleken met vorig jaar,  over de hele linie is toegenomen of het nu gaat om risico’s met betrekking tot het milieu, de maatschappij, de economie, geopolitiek of de technologie.

likelihood-and-impact-top-10s.50807ff68fad9428a38137b82b3d194d

Als het gaat om impact dan komt de problematiek van de klimaatverandering op nummer 1 en dat is voor het eerst sinds het WEF in 2006 met dit Global Risks rapport komt. Massale onvrijwillige migratie komt qua impact pas op plaats 4, klimaatverandering heeft dus meer impact volgens de experts en massale onvrijwillige migratie is vooral een sociaal probleem en niet geopolitiek of economisch (zie de kleurtjes).

Hieronder overigens de lijst van een jaar geleden: flink wat turbulentie afgelopen jaar dus qua risico’s en de huidige nummer 1 ‘massale onvrijwillige migratie’ kwam toen nog niet eens voor.

Global risks 2015

Kijk je per land naar de grootste bedreigingen om zaken te kunnen doen dan komt bij ons de kans op een cyberattack op de eerste plaats, dit is overigens maar voor een beperkt aantal landen het geval en voor het eerst dat een technologisch risico doordringt op deze lijst. Vreemd dat massale onvrijwillige migratie maar in een heel beperkt aantal landen als grootste risico wordt gezien door de 750 experts.. Blijkbaar verwacht men geen groet invloed op de economie van massale onvrijwillige migratie.

risks-map.d0013590278d162dbf67a16abc706f8d

De huidige vluchtelingen crisis, die breder is dan het Syrië probleem, wordt door de politiek gezien als een vooral humanitair en sociaal probleem. Als je naar de huidige hulpconferentie in Londen kijkt waar 70 landen aan mee doen, die als doel heeft geld in te verzamelen om de opvang van vluchtelingen uit Syrië te regelen, lijkt massale onvrijwillige migratie voornamelijk een financieel probleem te zijn: als we er maar genoeg geld in stoppen (en dat hebben we) lossen we de migratie wel op (moeten de landen het wel overmaken overigens). En dat terwijl massale onvrijwillige migratie primair het gevolg is van de risico’s 2, 3,4 en 5, zie onderstaand plaatje waarin je de impact van het ene risico op het ander kan zien.
risk-interconnection-map.a048aa0ed1299e7a2ed92ec2f1cc29f6

Wat ik dit jaar opvallend vind is dat door het WEF rapport de relatie tussen de massale onvrijwillige migratie en de andere risico’s via dit plaatje gelegd heeft en op de kaart gezet.

Steeds meer mensen ontvluchten onvrijwillig hun land omdat hun staat ze niet meer kan beschermen, staten hun oorlogen liever buiten hun eigen grenzen en zonder eigen slachtoffers uitvoeren, milities vanuit tribale en religieuze en economische redenen om de macht strijden, de gewone burgers niet genoeg geld hebben om terug te vechten tegen een overmacht aan militaire middelen bij de strijdende partijen, gewoon willen overleven of hun kinderen willen laten opgroeien in een omgeving zonder geweld en met uitzicht op een toekomst.

Het lijkt wel of moderne oorlogen aan de periferie van de wereld worden uitgevochten en de mensen die daar wonen geen ander middel meer ter beschikking hebben dan hun spullen bij elkaar te pakken en hard weg te rennen…

L’important c’est la rose…

Daar zit je dan, 76 jaar oud met een achttien jaar jongere man tegenover je die je helpt met eten omdat je te veel bibbert om dit zelf te kunnen. Wel goed verzorgd, ondanks alles een dame met een mooie ketting, een chique horloge en dure ringen aan de vingers. Sinds gisteren ben je opgenomen op de afdeling palliatieve zorg waar ik als vrijwilliger af en toe een paar uurtjes meehelp. Net opgenomen in een kale kamer met alleen de noodzakelijke voorzieningen en zonder enig persoonlijk spoor behalve dan een eenzame ansichtkaart in de vensterbank. Je staart het liefst naar buiten waar je achter de kaart de bomen van het bosrijke Zon en Schild op de wind ziet mee bewegen.

De ontmoeting begon koppig, bijna boos, het duurde even voor je je liet helpen. Wel kwam er af en toe een stroom woorden uit jouw mond, meest Nederlands, maar ook Frans en een beetje Duits. De verpleegkundige hadden me verteld dat je als kind in Parijs had gewoond, geen van de verpleegkundigen kon echter haar Frans verstaan, een hersentumor doet vreemde dingen met je. Dus maar even alles in mijn beste Frans gedaan: ‘Vous voulez du fromage, pâté ou confiture?’ Dat ging beter dus ging ik verder met ‘Du pain, du vin et du Bousin?’. Tussen alle woorden, die niet altijd te verstaan en samenhangend waren, kwam het woord ‘Becaud’ een aantal keer voor. Mooi aanknopingspunt, dus vroeg ik je of je van zijn muziek houdt. Toen begonnen je oogjes te glimmen.

Gilbert Becaud

Vanaf mijn smart phone met Spotify heb ik toen een paar nummers van Becaud en Aznavour voor je afgespeeld. Dat vond je prachtig, je zong mee op ‘L’important c’est la rose’ en wist zelfs met gebaren het plotse einde van ‘Et maintenant’ aan te geven! Je droomde weg op Becaud’s muziek naar lang vervlogen tijden terwijl je bleef kijken naar de bomen buiten en de eenzame ansichtkaart. En daar word ik dan wel weer een beetje triest van. Je bent ernstig ziek en je hebt niet veel tijd meer. Maar wel mooie herinneringen…..