Category Archives: Education

Klassikaal en/of online leren?

Deze week kwamen de resultaten naar buiten van een grootschalig onderzoek uitgevoerd door onderzoekers van Harvard en Stanford naar de effectiviteit van online college volgen versus het volgen van de traditionele klassikale colleges. Zij analyseerden de gegevens van 230 duizend studenten die zich ofwel voor online, ofwel voor het klassikaal onderwijs hadden ingeschreven. Daarbij werdt bij beide vormen van onderwijs gebruik gemaakt van dezelfde syllabus, leerboeken, opdrachten, testen en beoordelingen waardoor het verschil tussen online en klassikaal met name ligt in de wijze van communicatie waarbij het contact tussen studenten en met de docenten bij onlinecolleges natuurlijk ook online is.

En wat bleek? De studenten die zich hadden ingeschreven voor online colleges bleken 10% lager te scoren dan de studenten die dat klassikaal deden. Internet studenten haalden niet alleen lagere cijfers maar hadden ook een significant hoger uitvalpercentage, 9 % meer dan de klassikale studenten. De onderzoekers plaatsten zelf een kanttekening bij hun resultaten: wellicht zijn het wel de slechtere en wat luiere studenten die liever online college volgen?

Kennis is tegenwoordig alom online en offline beschikbaar en het gaat tegenwoordig niet meer om het traditioneel overdragen van kennis maar het aanleren van competenties die het jou mogelijk maken kennis, die voor jou op dat moment van belang is, te vinden en toe te passen. Het gaat daarbij niet meer primair om instructie maar om constructie van kennis. In de huidige samenleving, waar zoveel informatie online beschikbaar is, ben jezelf als lerende verantwoordelijk voor het richting geven aan dat leerproces waar je later tijdens je professionele carrière, maar ook privé, veel plezier van kan hebben.

Het formeel leren gericht op het overbrengen door kennis is belangrijk maar nog belangrijker is dat studenten de competenties te bezitten informeel te leren, dus leren hoe je het best kunt leren in een snel veranderde omgeving waarbij het gaat om het continu bij blijven met je kennis en vaardigheden. Daarnaast weten we tegenwoordig steeds meer over hoe mensen leren effectief en efficiënt kunnen leren en dat maakt het mogelijk de wijze waarop we leren aan te passen aan de leerdoelstelling.

Ik heb een tijdje geleden het boek ‘How we learn‘ van Benedict Carey gelezen met de aansprekende ondertitel “Throw out the rule book and unclock your brain’s potential” gelezen. Kern van zijn boek is dat wij, vanaf het moment dat we geboren worden, snel, efficiënt en automatisch leren en op het moment dat ouders of instituties er zich mee gaan bemoeien er in het onderwijssysteem van allerlei vooronderstellingen wordt uitgegaan die contraproductief zijn en het leren juist ontmoedigen. Neem bijvoorbeeld de assumptie van het lineair leren in een prikkelvrije omgeving waar generaties ouders zich op gebaseerd hebben onder het motto ‘rust, reinheid en regelmaat’.  In zo’n pedagogisch klimaat kunnen kinderen zich het best ontwikkelen is dan de stelling. Uit recent onderzoek blijkt echter dat het vaak van plek wisselen en muziek op de achtergrond je leerprestaties juist positief kunnen beïnvloeden. In een chaotische informele setting leer je dus meer.

Benedict Carey stelt in zijn boek dat vergeten, slapen, dagdromen en afgeleid worden onderdeel zijn van het leerproces en dat het veranderen van je leerroutine juist een positief effect heeft op je leerprestaties. Leren is geen lineair proces en werkt voor iedereen anders: wat voor de een werkt kan voor de ander juist niet werken en daar moet je dus ook zelf achter zien te komen. Leren leren is dus de eerste uitdaging die je hebt als je begint met studeren en de beste vorm is voor iedereen anders. Het is daarom van belang je eigen leerstijl te ontwikkelen: waneer, op welke plek en onder welke omstandigheden leer je het best.

Omdat te doen zouden onderwijsinstellingen meerdere leerstijlen moeten faciliteren en niet één leermethode en leeromgeving aanbieden. Best wel een uitdaging voor het onderwijs want het volstaat dan niet langer om alleen maar klassikale colleges ook online aan te beiden maar ze zullen ook moeten investeren in nieuwe meer effectieve lesmethoden. En, nog belangrijker, ze zullen de content eveneens moeten aanpassen aan die andere leermethodes omdat het thuis achter de PC een college van 2 uur volgen nu eenmaal geen effectief leereffect heeft. Daarvoor zijn er online tegenwoordig teveel afleidingen… Dat vergt natuurlijk een forse investering voor onderwijsinstellingen maar zo’n inspanning en investering zou ook door samenwerkingsverbanden of private partijen gedaan kunnen worden.

Het gaat dus niet om klassikaal of online leren maar om een combinatie daarvan: blended learning dus. Per onderwijsdoelstelling zal bekeken moeten worden wat de beste vorm is op basis waarvan kennis en vaardigheden kunnen worden overgedragen. En dan kan het zomaar zijn dat een gedeelte van de colleges klassikaal is, er een online college van een professor van Harvard ingekocht is die het allemaal beter kan uitleggen dan de beste docent in Nederland, door ‘collaborative learning’ in werkgroepen en op een speciale workspace aan projecten en opdrachten gewerkt wordt (samen leren, is soms makkelijker en leuker dan alleen leren) en de toetsen online worden afgenomen via een algoritme dat niet alleen test of je iets geleerd hebt maar ook stuurt wat de beste vervolgstap zou kunnen zijn voor jou qua onderwijsdoelstelling gezien je performance tijdens de afgesloten onderwijsmodule.

Ik ben zelf sinds kort verbonden aan het Institute of Microtraining die inhaakt op de behoefte aan blended learning, en een leermethodiek toepast waarbij klassikaal (kennisoverdracht) en online (borging van de klassikaal verworven kennis) volledig is geïntegreerd.

PS.: De afbeelding ‘Understanding the spectrum of learning’ komt uit en artikel van Pieter de Vries, Delft University of Technology, Netherlands en Stefan Brall, RWTH Aachen University, Germany ‘Microtraining as a support mechanism for informal learning‘. 

Arbeidsmarkt innovatie en de opkomst van de Task Marketplace

Onlangs sprak ik tijdens een wandeling met familie een neef en tijdens het gesprek kwamen we op het onderwerp “Werk”. Mijn neef is 30 en werkt momenteel als Product Manager bij een groot bedrijf, zijn vrouw is ZZP’er en beide hebben sinds een half jaar een zoon. Toen ik hem vroeg hoe het ging op zijn werk vertelde hij mij dat het hem opviel dat in zijn werkomgeving niemand meer rondliep van boven de 45. “Waar zijn al die oudere mensen gebleven?”, vroeg hij zich af. Nu hij zelf vader was geworden is hij gaan nadenken over zijn toekomst en het feit dat zijn zoon over 15 jaar gaan studeren vroeg zich af of hij dan wel nog een baan had.

De arbeidsmarkt is om allerlei redenen ontzettend veranderd de afgelopen decennia. Waar ik opgegroeid ben vanuit de zekerheid dat je na je studie een vaste baan zou krijgen en daar waarschijnlijk de rest van je carrière zou blijven werken tenzij je zelf besloot ergens anders te gaan werken. Dat is nu compleet anders. Vaste banen zijn er minder en ook al heb je er een dan heb je nog geen baanzekerheid. Als je nu aan het begin van je carrière staat heb je de keuze tussen baan, ZZP’er worden of een eigen bedrijf cq. startup oprichten. En tijdens je carrière heb je de keuze, of soms zelfs de noodzaak, van het een naar het andere model te switchen waardoor het noodzakelijk wordt jezelf steeds weer te scholen, te innoveren en nieuwe skills aan te leren.Het arbeidsmarktbeleid van de overheid loopt behoorlijk achter de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt aan, de recente wijzigingen van het ontslagrecht en de flexwet dragen niet echt bij aan een soepelere werking hiervan. Kijk maar naar de positie van ZZP’ers en startups die als ondernemer risico nemen en geen vangnet hebben als het mis gaat. Toch ben ik er positief over de arbeidsmarkt, volgens mij zitten we momenteel midden in een periode van arbeidsmarktinnovatie waarbij niet de overheid, werknemers en werkgevers de motor van innovaties zijn maar een aantal structurele innovaties die werking van de arbeidsmarkt sterk verbeteren. En deze innovaties zijn niet gepland maar ontstonden zomaar vanuit particuliere initiatieven, blijken te werken en zijn, zonder dat we het in de gaten hadden, onmisbaar geworden… (zoals zovele innovaties overigens ongepland zijn…).

De meeste van deze innovaties hebben te maken met de digitalisering van onze samenleving en nieuwe IT oplossingen die zorgen voor allerlei nieuwe diensten en een betere werking van de arbeidsmarkt:

  1. Het ontstaan van websites als LinkedIn en Indeed waardoor de matching tussen vraag en aanbod aan banen sterk is verbeterd, er meer transparantie is en je rechtstreeks via je netwerk met potentiële nieuwe opdrachtgevers kunt communiceren, vroeger had je alleen de krant en de Intermediair, nu zijn er legio websites;
  2. Websites als Marktplaats, E-Bay, Alibaba, AirB&B en Uber maar ook lokale burenhulp en ruil apps waar kopers en verkopers hun producten en hun diensten aanbieden en er een schaduw economie ontstaat waar burgers extra inkomsten kunnen genereren;
  3. Het ontstaan van steeds weer nieuwe contractvormen naast de vaste baan of ZZP’er en flexwerker zijn waarbij je wordt betaald per verrichting, taak, per stuk, uur, aantal hits, verkocht product of verleende service;
  4. Het ontstaan van de zgn. ‘Task Marketplace’, erg populier in de VS en een manier waarop vraag en aanbod van talent en techniek op elkaar afgestemd worden op taak niveau zonder dat er een formele arbeidscontract aan ten grondslag ligt. Uitgangspunt is dat werkenden 40% van hun tijd besteden aan taken die routinematig zijn en ook door anderen zouden kunnen worden verricht, via steeds meer websites wordt dit soort werk extern aangeboden en iedereen kan zich daar op inschrijven zonder dat er sprake is van een contract;
  5. Tevens wordt er veel werk gedaan op basis van ruil of als vrijwilliger, er lopen in Nederland 7 miljoen vrijwilligers rond die een economische waarde vertegenwoordigen van zo’n 35 miljard euro. Veel van dit werk werd overigens vroeger door witte werknemers werden gedaan en is dus overgeheveld van wit naar grijs waardoor onze economie is gekrompen;

Officieel rapporteren we onze economie via de belastingdienst maar er is ook een zwarte economie (9% BNP dus zo’n 70 miljard Euro van de 663 m Euro) en een grijze die door de komst van deze internet sites flink aan het groeien is. De omvang van de grijze economie is moeilijk in te schatten omdat veel bedrijven die hier op actief zijn niet op hun transactievolume rapporteren. Alleen Marktplaats Nederland is al goed voor 9 miljard transactie omzet en deze sector groeit op jaarbasis behoorlijk. Het zou dus zomaar kunnen zijn dat door al deze ontwikkelingen de formele economie, op basis waarvan de belastingdienst rapporteert,  qua volume maar beperkt stijgt terwijl de schaduw economie sterk aan het groeien is waardoor we als samenleving in zijn totaliteit beter presteren. Niet voor niks doet de belastingdienst dan ook via Big Data onderzoek hoe deze grijze markt beter in kaart te brengen (zie mijn eerdere blog over de Belastingdienst en Big Data).

Door de toegenomen flexibiliteit is de traditionele scheiding tussen ‘werkgevers’ en ‘werknemers’ aan het wegvallen terwijl de overheid en de SER dit nog steeds als leidend principe hanteren. De trend is juist dat je op het ene moment werk aanneemt en op het volgende moment werk te vergeven hebt waardoor iedereen potentieel ondernemer is geworden en moet inspelen op nieuwe ontwikkelingen en zijn risico’s zelf moet managen. Ik denk dat er in de toekomst een verschuiving zal plaats vinden van werk op basis van een contract naar werk op basis van activiteiten die toegevoegde waarde creëren. Om dit succesvol te kunnen doen zal je de juiste skills moeten hebben deze activiteiten uit te voeren en ben je verantwoordelijk voor het up to dat houden van je eigen vaardigheden zodat je aantrekkelijk blijft voor de arbeidsmarkt. 

Veel positieve ontwikkelingen dus op de arbeidsmarkt met name door nieuwe IT oplossingen waardoor de arbeidsmarkt transparanter is geworden en nieuwe werkvormen die vraag en aanbod beter op elkaar doen aansluiten. Maar ook een toegenomen onzekerheid onder werkers over hun toekomst en of ze op termijn nog wel werk hebben waardoor je als werker continu alert moet zijn op nieuwe ontwikkelingen en daarop moet kunnen participeren. Wat dat betreft hadden wij babyboomers het destijds makkelijker maar wellicht ziet de nieuwe generatie dat anders!

The Communication Paradox

Victor’s communication paradox was about the problem that, while IT has developed more and more channels of communication for us (WhatsApp, Facebook etc.), growing up has become more and more difficult four young people nowadays and that they experience a lot of stress and problems while developing themselves. Victor called this the Information Paradox which he further explained to me.

The last decade we have created a new world next to the real ‘Physical world’ and ‘Fantasy World’ which can be called the ‘Online’ world and which is always available when you have access to a device with Internet connection. And, when going ‘Online’, you can influence your ‘User Experience’ and create your own environment and manage your content. You can, for example, only invite the friends you like on your Facebook or WhatsApp account or filter the information you like on your screen creating your own virtual world. This world also enables you to watch movies, play games and listen to music on your own and forget the world around you, it’s your unique and individual experience.

The current generation of students are the first-generation students who have grown up with constant access to the Internet. It’s not possible to explaining IT to them without considering their ‘Online’ perspective. And the funny thing is that most teachers have grown up without ICT and learned to use it at a later age. Our students don’t know how the none-connected world looked like 25 years ago before Internet was invented so you could better explain them how communication was done those days than explain how it works now.

You can compare being online with freedom: it doesn’t mean anything to those who have it but once taken away you know what it is! Of course, the new generation has experienced what it is to have no Internet connectivity. For most students this is a threat and creates stress, not an opportunity to relax. The way we communicate has changed, for example: when you take the train everybody is staring at their smartphone, in schools students check their smartphones between lessons instead of talking to each other and at home WhatsApp has replaced picking up the phone.

To investigate how young people use social media Victor asked a group of students two questions: 1) how many posts did you create yourself last week and 2) how many times did you respond to post posted by someone else. Regarding the first question most of them posted rarely something new: on average, only once a week a new post. But replying and sharing is done multiple times per day. Summarizing his findings: young people don’t create content themselves but are busy responding and having an opinion on what others publish online building their online identity.

Direct one to one communication is replaced by this new way of communication and the big difference with the old way is that in the past, when you were talking directly with someone, only the people around you were involved. Nowadays potentially the whole world can read your post which can go viral and become a hype before you know it. So doing something wrong online can have more impact now.

Our whole communication has changed significant and this makes especially young people, who are by nature very unsure, vulnerable for stress and psychological problems. And because your ‘Online World’, which you created yourself, is always available: you can escape from the ‘Real World’ to this ‘Online World’ . And the old ‘Fantasy World’ has become less important and is now underdeveloped at the expense of developing your own creativity. Direct communication is becoming difficult and even has become art like Marina Abramović performance in the MoMA in New York where she is only watching visitors in their eyes: direct none verbal communication reduced to object of art.

The only way to solve this is was developing training courses for young people in old fashioned communication skills and that’s why he was in Sedona to investigate if this course we did could be used. He concluded this was not the case, the format was to old fashioned and would not appeal young people. We did not have much more time to discuss this but we agreed we would in a few weeks and further discuss this, London after all was not so far from Amsterdam.

During my flight back home I had time to think back on what happened since New Years Eve, now two week ago. Next week I had to start working again, boring…

Mag ik het met jouw robot doen?

Sinds ik een nieuwe smartphone heb is het mij al een paar keer overkomen dat dit apparaat plots met mij ging praten. Gisteren nog, toen ik mijn studenten college gaf, klonk het plots “Zei u iets meneer Geerlings?” en “Als u wat heeft gezegd dan heb ik dat niet verstaan”. Daar waar ik tot nu toe gewend ben dat computers alleen iets doen als je het vraagt blijkt er plots leven in het apparaat te zitten en reageert het blijkbaar op wat je zegt. Zonder het te beseffen zijn we een nieuw tijdperk ingegaan en beginnen computers menselijke trekjes te krijgen en worden ze onze beste vriend. Gisteren en vandaag stonden er twee interessante berichten in de Wetenschapssectie van De Volkskrant die deze trend versterken en wat mij betreft een nieuwe licht werpen op onze verhouding met de techniek.

facebook-2

Het artikel van gisteren ging over een onderzoek onder 12 miljoen gebruikers van Facebook waaruit bleek dat mensen die Facebook gebruiken gelukkiger en gezonder zijn dat niet gebruikers en zelfs een hogere levensverwachting hebben. Van belang daarbij is de definitie die Facebook geeft van een actief sociaal leven: je bent het meest actief als je niet alleen berichten schrijft  (zoals ik) maar Facebook vooral gebruikt om foto’s te plaatsen van vrienden en bekenden. Tevens blijkt dat mensen die voornamelijk uitgenodigd worden vriend te worden door anderen gelukkiger zijn dan mensen die meer verzoeken versturen dan ontvangen, dat lijkt me dan weer logisch! Toch vind ik dit wel gek. Wat ik om me heen zie, is juist dat mensen die veel met hun smartphone bezig zijn nauwelijks oog hebben voor de mensen om hen heen en dat dat vaak juist tot asociaal gedrag leidt, zo zie je vaak in restaurants mensen alleen maar met hun smartphone bezig en niet met elkaar communiceren. Tevens had ik de indruk dat de mensen die erg veel op social media zitten een beetje zielig zijn omdat ze schijnbaar niks anders te doen hebben. Ik heb dit aan mijn studenten voorgelegd maar die waren het helemaal met het onderzoek eens: ‘Facebook maakt je gelukkiger en  wanneer je een tijdje zonder moet krijg je juist last van afkickverschijnselen’. Op doktersrecept dan allemaal maar op Facebook zou ik zeggen!

david-levy

Dan het interview vanmorgen met de Britse expert David Levy over kunstmatige intelligentie. Dat gaat nog een stukje verder. Zijn belangrijkst vraag is ‘Kunnen we met computers relaties onderhouden’ en zijn antwoord daarop is ‘ja’. Dat mijn smartphone in ene ongevraagd met mij kan praten is maar een eerste stap, we zullen op niet al te lange termijn met ze kunnen converseren net als met mensen. Sterker, volgens David Levy zal het op niet al te lange termijn zelfs mogelijk worden seks met ze te hebben: de seksindustrie is al bezig robots hiervoor te ontwikkelen. In het interview legt Levy eveneens een relatie met eenzaamheid ‘Beter seks met een robot dan helemaal geen seks’. Volgens hem zijn robots geen substituut voor een menselijke relatie maar aanvullend. Maar wat als de robot zover doorontwikkeld wordt dat het fijner is bij je robot dan met je eigen vrouw? Wellicht gaan vrijen met de robot van mijn vrouw dan maar?

School4Helden in het Zeeheldentheater

school-4-helden-1024x684

Gastblog van Jacques Giesbertz.

Het basisonderwijs is continu in beweging. Of beter gezegd, er is altijd reuring. Rust, reinheid en regelmaat zijn nog niet helemaal verdwenen uit de schoolklas maar werkdruk, Cito, leerlijnen, ongelijkheid tussen bevolkingsgroepen, ADHD en dyslexie lijken in de discussies de overhand te hebben. En de toekomst lonkt. Het platform onderwijs 2032 komt met adviezen over wat allemaal anders zou moeten, http://onsonderwijs2032.nl/

Maar is de organisatie van het leren, waaronder de manier van lesgeven de laatste decennia werkelijk veranderd? Ik vind van niet. De meeste scholen zijn open van 08:30 tot 15:00 uur. De klassen ongeveer even groot als in 2001 of in 1965. Er zijn anno 2016 relatief veel meer juffen dan meesters. Maar dat is geen vooruitgang. Eerder onbedoeld verkeerd HRM beleid. Natuurlijk de ICT hulpmiddelen worden mondjesmaat omarmd. Er hangt een digi bord. De boeken zijn wat opgevrolijkt. Maar is dit alles. Zou het ook essentieel anders kunnen?

Het onderwijs, ook het basisonderwijs, zijn leerfabrieken. De leerkrachten houden de productielijnen in de gaten via leerlijnen. De productiehallen zijn nauwkeurig afgemeten. De kinderen zijn het product en de klant tegelijk. En de ouders? De ouders zijn grosso modo tevreden. Ze geven meestal een 7 voor hun school. Ze mopperen soms wat op het schoolplein of helpen enthousiast mee bij feestjes en uitjes. De ouders maken deel uit van de leerketen. Lenen hun meest kostbare bezit uit. Terwijl hun expertise en passie in het leerproces binnen de schoolmuren zo goed als onbenut blijft.

Waarom is dat? Zou het productieproces niet aanmerkelijk verbeterd kunnen worden als co-creatie het motto wordt? Er zijn bijvoorbeeld ouders die heel goed Engels (native) spreken, pianospelen, verstand hebben van techniek of ICT of sporten. Deze lijst is schier oneindig. Als het onderwijs zich wil voorbereiden op de toekomst dan lijkt samenwerking met de buitenwereld, w.o. de ouders, een inkoppertjes. Immers zij geven de toekomst vorm. Thuis en vooral in hun werk.

Innovatie vindt plaats aan de rafelranden. Tot nu toe worden de scholen gefinancierd door de gemeenten. Ook de vernieuwing loopt via de scholen. Althans dat hoopt de overheid. Ons onderwijs voor 2032 kan alleen maar bereikt worden als ook de rafelranden financieel ondersteund worden.

Het leren van onze kinderen houdt kortom niet op bij de schoolmuren. Met een groep ouders hebben we het concept SCHOOL4HELDEN ontwikkeld. Wij richten ons in eerste instantie op het Zeeheldenkwartier. Een diverse wijk in opkomst in Den Haag. Ons geleende motto is “It takes a city to raise a child”. Wij hebben geen blauwdruk. Maar prikkelen ouders en anderen in de wijk om hun passies, tijd en kennis in te zetten voor de ontwikkeling van de basisschoolkinderen in de wijk. Het gaat ons niet alleen om de ouders maar om alle mensen in de wijk die van waarde zijn bij het ontwikkelen van kinderen, zoals theaters, musea, kerken, de vele festivals in de wijk maar ook een boekwinkel voor kinderen, een schaakvereniging, een buurthuis of een onbekende verhalenverteller.

Hoe gaan we dat doen? De ouders hebben de lead. We beginnen met een kickoff. Iedereen is welkom. Dan gaan we verder. Het is een experiment. Veel is mogelijk. Alleen met de veiligheid van de kinderen gaan we niet experimenteren.

Onze kickoff is donderdagavond 28 april in het Zeeheldentheater in Den Haag.

· Meer informatie is te vinden op http://yodean.wix.com/s4helden

· Opgeven kan via http://www.zeeheldentheater.nl/events/school4helden/

· Adres: Trompstraat 342 Den Haag

· Aanvang: vanaf 19:30 uur inloop. Met fotosessies door Dejan Vekic. Programma start om 20:00 uur.

· Met professionele fotosessies door Dejan Vekic tussen 19:30 uur en 20:00 uur. Elke deelnemer krijgt een gratis foto!

· De entree is gratis!

Dit is een gastblog van Jacques Giesbertz, Mail: info@buzzychain.nl

How we learn

Gisteren de IELTS test gedaan, deze test toets je Engelse taalvaardigheid en heb ik nodig om in het Engels op academisch niveau les te kunnen geven. Een van de artikelen die ik moest lezen voor de test ging over het boek “How we learn” van Benedict Carey met de aansprekende ondertitel “Throw out the rule book and unclock your brain’s potential”. Omdat ik tussen de toetsen door lang moest wachten heb ik dit boek om de hoek bij Waterstones gekocht en ben ik er direct in gaan lezen.

Benedict Carey

Kern van het boek is dat wij, vanaf het moment dat we geboren worden, snel, efficiënt en automatisch leren en op het moment dat ouders of instituties er zich mee gaan bemoeien er in het onderwijssysteem van allerlei vooronderstellingen wordt uitgegaan die contraproductief zijn en het leren juist ontmoedigen. Neem bijvoorbeeld de assumptie van het lineair leren in een prikkelvrije omgeving waar generaties ouders zich op gebaseerd hebben onder het motto ‘rust, reinheid en regelmaat’.  In zo’n pedagogisch klimaat kunnen kinderen zich het best ontwikkelen is dan de stelling. Uit recent onderzoek blijkt echter dat het vaak van plek wisselen en muziek op de achtergrond je leerprestaties juist positief kunnen beïnvloeden. In een chaotische omgeving leer je meer: een dag niet geleefd is een dag niet geleerd zou je dus kunnen zeggen!

Ik heb me altijd verbaasd over mijn dochters die met een dik leerboek op schoot, de TV aan, WhatsApp op de smartphone en ondertussen ook nog pratend en thee drinkend toch in staat zijn geweest hun tentamens te halen (ze zijn nu beide afgestudeerd en aan het werk). Vroeger moest ik van mijn ouders op mijn kamer in stilte achter mijn bureau leren, ik weet nog dat ik me dan stierlijk verveelde. Leren was voor mij straf, mijn moeder kwam dan af en toe langs met een kop thee om te controleren of ik wel aan het leren was. Leren stond toen gelijk aan een saai boek hoofdstuk voor hoofdstuk doorwerken. Ik ben best wel jaloers op mijn studenten die tegenwoordig vele online en offline middelen ter beschikking staan incl. ondersteunende filmpjes en PowerPoint’s.

Benedict Carey stelt in zijn boek dat vergeten, slapen, dagdromen en afgeleid worden onderdeel zijn van het leerproces en dat het veranderen van je leerroutine juist een positief effect heeft op je leerprestaties. Leren is geen lineair proces en werkt voor iedereen anders: wat voor de een werkt kan voor de ander juist niet werken en daar moet je dus ook zelf achter zien te komen. Leren leren is dus de eerste uitdaging die je hebt als je begint met studeren. Ik merk deze verschillen goed bij mijn eigen studenten. Sommige leerlingen zitten goed op te letten, dat hebben we als docenten natuurlijk graag! Niet voor niets is de lesdiscipline het meest besproken onderwerp in de docentenkamer. Maar hoe kan het dan dat sommige studenten, die continu de indruk geven er met hun gedachten niet bij te zijn en alleen maar andere dingen doen, uiteindelijk de tentamens op hun sloffen halen? En dat de studenten die wel zitten op te letten en zich netjes gedragen juist slecht scoren? Een beetje zwart wit wellicht en er zijn natuurlijk gradaties maar over het algemeen is dat mijn ervaring.

Colloborative Learning

Leren heeft te maken met het brein en op dat terrein wordt er steeds meer bekend hoe dit eigenlijk werkt, Carey heeft zich hier flink in verdiept en komt met een aantal interessante aanbevelingen:

  • Ontdek voor jezelf je eigen leerstijl en waneer, op welke plek en onder welke omstandigheden je het best kan leren.
  • Onderwijsinstellingen moeten dan ook meerdere leerstijlen faciliteren en niet één leermethode en leeromgeving aanbieden
  • Collaborative learning, ofwel samen leren, is makkelijker en leuker dan alleen leren
  • Start in de eerste les met het afnemen van het examen en stel dan op basis van de uitkomst het programma bij, ga uit van wat ze al weten.
  • Begin niet over theoretische concepten als het gaat om het aanleren van vaardigheden maar doe dat pas daarna, theoretische reflectie is pas effectief na afloop.
  • Het is slimmer laat op te blijven als je nog iets voor een deadline moet afronden dan dat je er vroeg voor op staat, dit heeft te maken met de werking van het brein.

Ons onderwijssysteem gaat uit van een aantal eeuwenoude uitgangspunten over hoe we het best kunnen leren, dat zit bij ons zo ingebakken dat het moeilijk is deze 123 te wijzigen. Waar leren vroeger alleen op school of de universiteit gebeurde is het tegenwoordig een integraal onderdeel van het leven geworden dat altijd maar doorgaat. Studenten moeten door het onderwijs voorbereid worden op de maatschappij en de juiste vaardigheden hebben geleerd om zich te kunnen blijven ontwikkelen. Een interessant boek van Carey en aanrader voor allen die in het onderwijs werken: lees dit boek!

Breaking Chains by Making a Change!

Terwijl ik gisteren, in het kader van mijn schrijversopleiding, de verhalen van Carmiggelt aan het analyseren was ging plots de telefoon. ‘Met Waded van de Goudse Waarden’ klonk het zelfverzekerd door de telefoon, ‘klopt het dat u een nieuwsblog hebt?’. Dat kon ik niet ontkennen, sinds kort staan mijn blogs op een aantal sites onder de kop “Nieuws en opinie”. Dan moet je niet gek opkijken als je zo’n vraag krijgt natuurlijk! ‘Wilt u morgen een blog schrijven over onze actie tegen kinderslavernij?’ vroeg ze. ‘Dan moet ik wat meer over je actie weten” zei ik tegen Waded, ‘kan je me wat meer informatie mailen?’.

Daarna volgde een mailwisseling en Waded legde me uit dat ze samen met Manon, Hua Hua en Jo-Anne, scholieren van de Goudse Waarden school, de volgende dag in de binnenstad van Gouda actie gingen voeren in het kader van een project van ‘Breaking News’ over kinderslavernij. Doel van hun actie is aandacht te vragen voor de wereldwijde problematiek van de kinderslavernij en kinderarbeid onder het motto “Breaking chains by making a change!”

breaking chainsVandaag was het zover en de dames zijn met zijn vieren de binnenstad van Gouda ingetrokken om de aandacht van het publiek te vragen. Twee van hen hadden oude kleding aangetrokken en zijn met touwen & kettingen om de polsen door de stad te gaan lopen. De andere twee  hadden borden met de slogan “Breaking chains by making a change!” bij zich om hun actie uit te leggen aan omstanders, zie onderstaande foto voor de Hema die Waded me na de actie vandaag naar me heeft gemaild.

image1

Waded, Manon, Hua Hua en Jo-Anne vinden het belangrijk dat meer mensen zich bewust worden van kinderslavernij omdat dit de toekomst van kinderen die hier het slachtoffer van zijn negatief beïnvloedt. Om die reden willen ze iedereen dan ook aansporen meer Fairtrade producten te kopen en bij het kopen van producten op te letten of die zonder kinderarbeid zijn gemaakt.

Dagelijks voeren honderden jongeren in Nederland dit soort acties en zetten ze zich in voor een betere wereld, hier zou inderdaad door de media veel meer aandacht aan moeten worden gegeven! Waded, Manon, Hua Hua en Jo-Anne, goeie actie en ga zo door!

Studiereis Hamburg TIO

Verslag van de studiereis met 53 TIO studenten uit Amsterdam naar Hamburg.

Op maandag 23 november vetrokken we met 53 Amsterdamse IBM studenten, waarvan meer dan de helft Engelstalig, naar Hamburg, Onderweg hebben we een stop gemaakt voor een rondleiding door de fabriek van Mercedes Benz in Bremen waar we eveneens de studenten van de andere TIO vestigingen hebben ontmoet die met zijn allen gemakkelijk in een bus pasten. We bezochten de assemblagehal waar met name de wat duurdere modellen Mercedes in elkaar worden gezet, elk model op maat volgens de wensen van de klant, mooi om te zien! Bij deze duurdere modellen wordt nog veel met de hand gedaan wat de hier geproduceerde modellen exclusief maakt en vrij kostbaar (vanaf 100k).

Tio Projectweek 2105 Hamburg

De tweede dag hebben we de kolen en gascentrale van Vattenfall in Hamburg bezocht die 850.000 huishoudens in Hamburg van stadverwarming voorziet, er spelen nogal wat zaken rond deze centrale vanwege de toenemende milieueisen (CO2 uitstoot) en hierover hebben we na afloop kunnen discussiëren. Na dit bezoek was er een rondvaart door de imposante haven van Hamburg gevolgd door een diner in Brauhaus Johann Albrecht alwaar we weinig hebben gezien van de productie van bier maar wel genoten hebben van de consumptie.

De woensdag stond alleen een bezoek aan Hapag Lloyd op het programma, deze keer geen rondleiding maar een goed verhaal van de ‘Press Officer’ Nils Haupt over de ontwikkelingen in het containervervoer en de strategie van Hapag Lloyd ten opzichte van hun concurrenten. Daarna nog een presentatie van Daniel Luehl over de kansen voor Nederlanders op de Duitse arbeidsmarkt en de met name culturele verschillen qua zakendoen, handig om te weten!. De middag gaf iedereen de kans Hamburg ook vanuit een niet zakelijk perspectief te bezoeken en dat werd dan ook gedaan. Het weer was niet geweldig maar de kerstmarkt was gezellig en ik heb achteraf verhalen gehoord dat het ‘s nachts goed vertoeven is in het Hamburgse uitgaansleven.

Toch weer fris en met minimale uitval stond een ieder donderdagochtend weer klaar voor een bezoek aan de imposante site van Airbus waar een aantal onderdelen van de verschillende Airbus modellen worden geassembleerd en de uiteindelijke afwerking plaats vindt. En daarna weer terug naar Amsterdam waar we rond 19:00 aankwamen.

Al met al een geslaagde tocht en geheel volgens verwachtingen verlopen! De dames en heren studenten hebben elkaar cross taal en vestiging beter leren kennen, hebben Hamburg in al zijn facetten leren kennen, hebben hun grenzen opgezocht en geleerd dat daar ook een limiet aan zit en hebben onderweg mooie bedrijven kunnen bezoeken die uitstekend passen in hun curriculum, wie weet gaan ze daar ooit nog eens zaken mee doen! En ik heb geleerd dat het vak van reisleider een echt vak is en met TIO studenten op studiereis gaan vooral erg gezellig is…

Dit verslag is ook te vinden op de projectweek site van TIO.

Vluchtelingen Universiteit

Afgelopen zomer 6.000 km door Frankrijk gereden en meerdere Franse steden bezocht en helemaal niets gemerkt van de vluchtelingen die volgens de media massaal onderweg zijn naar Noord Europa. Menig ‘Camping Municipal’ stond onbeheerd leeg dus plek genoeg daar voor de opvang en in de stadscentra alleen maar veel Nederlandse touristen gezien. Tot ik gisteravond in Hoogeveen in Drenthe bij vrienden zat te eten en op het pleintje naast hun huis een aantal mensen met elkaar hoorde praten, duidelijk niet in het Drents.imageSinds begin dit jaar wordt de oude gevangenis in Hoogeveen gebruikt als asielzoekerscentrum en kunnen zo’n 1.000 vluchtelingen daar terecht. En dat gaat volgens mijn vrienden goed: lokale scholen bieden onderwijs aan kinderen van vluchtelingen aan, er zijn schaakborden aangeboden, er wordt gevoetbald door asielzoekers met Hoogeveeners, er is een fotoexpositie over het centrum gemaakt voor scholieren, en loopt een project kinderen op het AZC bekend te maken met water, etc.. Het gaat dus erg goed daar met de integratie van de vluchtelingen en hun omgeving, veel lokale vrijwilligers zetten zich voor hen in.imageHoewel mijn vrienden best wel een stuk lopen van het AZC af wonen komen dagelijks een aantal Syriers naar het pleintje naast zijn huis dat er mooi bij ligt en eigenlijk nooit door de omwonenden gebruikt wordt omdat die allemaal zelf een riante tuin hebben. En daar zitten ze dan gezellig met elkaar te kletsen of te telefoneren, van overlast is volgens onze vrienden zeker geen sprake. Deze asielzoekers zijn vaak hoog opgeleid en vervelen zich te pletter de hele dag, vanwege hun status mogen ze niet aan de slag in Nederland.imageIk heb al eerder een stukje geschreven over de Belgische Nooduniversiteit in Amersfoort tijdens de Eerste Wereldoorlog toen een aantal particulieren het initiatief namen de vluchtelingen op te leiden zodat na terugkomst in België er nieuw kader is dat mee kon werken aan de wederopbouw van hun land: Ontwikkelingssamenwerking avant la lettre dus. Vanmorgen stond er een ingezonden brief in de Volkskrant van Marianne van der Pol uit Den Haag met bovenstaande oproep van gelijke strekking, helemaal mee eens!

Ik ga binnenkort eens informeren bij het COA wat de mogelijkheden zijn en kijken of ik een burgerinitiatief hier lokaal kan starten! Wie doet er mee?

De voordelen van het particulier hoger onderwijs

Vandaag stond er een bericht op de voorpagina van de Volkskrant over de strategisch agenda voor het hoger onderwijs die minister Jet Bussemaker van Onderwijs vandaag gaat presenteren. Een van de belangrijkste punten van haar agenda is het creëren van 4.000 nieuwe docent banen in het hoger onderwijs (universiteiten & hogescholen) waarbij de financiering hiervan wordt gebaseerd op de helft van het vrijgekomen geld nu het systeem van studiebeurzen wordt vervangen door het sociaal leenstelsel. Bussemaker wil investeren in de kwaliteit van het onderwijs omdat het aantal studenten toeneemt, de collegezalen uitpuilen en er veel klachten zijn over de onpersoonlijke en de fabrieksmatige aanpak. Meer docenten betekent volgens Bussemaker kleinere groepen en meer individuele feedback van docenten naar de studenten toe. Een ander punt van haar agenda is het investeren in digitaal online onderwijs zodat studenten wereldwijd colleges kunnen volgen van de beste docenten (wat ze nu al kunnen doen want er is internationaal al veel aanbod).

Omvang hogescholen

Wat ik altijd jammer vind is dat de minister het nooit heeft over het snel groeiende particulier onderwijs dat al lang een aantal van de onvolkomenheden van het, door publiek geld gefinancierde, hoger onderwijs heeft opgepakt. Ik geef zelf sinds anderhalf jaar parttime les op een kleine particuliere hogeschool TIO in Amsterdam (daar zo’n 500 studenten) en mijn ervaring is erg positief over de mogelijkheden voor studenten zich te ontwikkelen. Ik zou toekomstige studenten en hun ouders adviseren hier ook eens naar te kijken want er zijn veel voordelen.

bannerovertio1b

Voor de student betekent het particulier onderwijs: 1) kleine groepen, in mijn geval maximaal 18 maar ik heb vaak veel kleinere groepen afhankelijk van het soort onderwijs, soms zitten ik rond de tafel met 6 – 8 studenten, 2) meer individuele aandacht vanwege de kleinschaligheid, er is veel persoonlijk contact tussen docent, student en studiebegeleider en 3) praktijkgericht onderwijs omdat veel docenten, net als ik, naast docent nog actief zijn als ondernemer of andere activiteiten uitvoeren. Juist de zaken die nu als negatief worden ervaren bij het regulier onderwijs, en waar Bussemaker zich druk over maakt, worden bij de particuliere hogescholen al opgepakt. Dit blijkt o.a. uit de landelijke studenten enquêtes die jaarlijks gehouden waarbij TIO steevast als hoogste scoort in de categorie middelgrote hogescholen.

Voor de docent een boeiende werkomgeving met gemotiveerde studenten, een klein en overzichtelijk docententeam en interessante nieuwe uitdagingen. Zo start TIO in september met een nieuwe studierichting ‘E-commerce, Marketing en Sales’, een richting waar erg veel vraag naar is vanuit het bedrijfsleven en voor mij, vanuit mijn ICT achtergrond, zeer interessant. Overigens worden docenten mede beoordeeld door de studenten en is het voor de docenten interessant hun feedback te krijgen, volgens docenten die ik ken uit het reguliere onderwijs gebeurt dat daar zelden en zeker niet structureel.

onderwijs 2

Blijft natuurlijk het financiële argument over, het particuliere hoger onderwijs wordt namelijk niet gefinancierd door de overheid, ze zijn op commerciële basis georganiseerd en dat kost natuurlijk geld. Studenten kunnen echter wel bij de overheid goedkoop geld lenen binnen het nieuwe leenstelsel dat per 1 september 2015 wordt ingevoerd. Deze week stond was in het nieuws dat uit onderzoek was gebleken dat veel studenten tegenwoordig meer lenen dan nodig voor het levensonderhoud en dit geld besteden aan doelen die niet studie gerelateerd zijn zoals vakanties en de aanbetaling voor het eerste huis. Waarom dan niet investeren in een goede opleiding met een hogere kans op een baan?

onderwijs

Maar de belangrijkste reden is denk ik toch de aandacht binnen het particuliere onderwijs voor studenten als individu. De huidige generatie studenten groeit op in een turbulente wereld met veel afleidingen om zich heen en een veeleisende arbeidsmarkt. Binnen de grote massale bureaucratische HBO instellingen is het vaak moeilijk voor studenten zich thuis te voelen, met name de creatieve studenten die snel afgeleid zijn vallen dan vaak buiten de boot.

Het is overigens maar de vraag of die 4.000 extra docenten die Bussemaker wil inzetten in het gesubsidieerde hoger inderwijs ook impact zullen hebben op omvang van de groepen en begeleidingscapaciteit voor studenten: waarschijnlijk zullen zij taken overnemen van overbelaste docenten die zich dan weer met andere zaken bezig kunnen houden. De cultuur in de massale onderwijsinstituten, waarbij de student niet centraal staat maar de score op de performance indicatoren van de subsidieverstrekker, moet eerst veranderen voordat dit soort maatregelen effect kunnen hebben. Kleinschaligheid nastreven in een grootschalige omgeving is een contradictio in terminis.

Een keuze voor een kleinschalige particuliere hogeschool zonder overheidssubsidie, waarbij de student centraal staat, heeft veel voordelen, met name voor studenten die individuele aandacht nodig hebben, dan kan een keuze voor een particuliere hogeschool een goede investering voor de toekomst zijn!