Category Archives: Traveling

De verkeersregelaar

Onderweg naar huis op een natte, warme herfstmiddag waarbij het een beetje miezerde reed ik mijn auto het laatste stukje van de berg af naar beneden. Al in de verte zag ik iemand met een fel oranje regenpak staan die de weg voor mij versperde. Ik nam gas terug terwijl de man hevig gebarend voor me stond en besloot te stoppen en mijn portierraam te openen. Er was verder niets te zien qua verkeersborden dus ik vroeg me af wat er aan de hand was, verkeersongeluk, gaslek, ramp, wegwerkzaamheden?

‘Gaat u nu naar rechts of naar links’, vroeg de man geagiteerd. ‘Dat hangt van uw antwoord af’, reageerde ik ‘U blokkeert immers de weg en ik wil graag weten waarom’. ‘Als u in de auto rijdt en u komt bij een kruising dan dient u richting aan te geven. Als u hier naar rechts gaat is dat geen probleem, gaat u naar links dan moet u even wachten en mijn aanwijzingen afwachten’.

De man zag er slim uit en onmiddellijk ging de gedachte door me heen dat dit waarschijnlijk iemand is die verplicht dit soort werk moet doen en probeert er nog een beetje intellectuele uitdaging in te leggen. Als ik daar zou staan, in de regen in een oranje regenpak, zou ik er ook wat van maken en elke auto is dan weer een uitdaging. Hij begon een heel verhaal over de wegenverkeerswet en de verplichting richting aan te geven en het gevaar dat ik opleverde voor mijn medeweggebruikers. ‘Weet u wel dat u in overtreding bent en u een bon kan geven?’ Hij had er duidelijk plezier in, op zijn pak zag ik in grote letters ‘Verkeersregelaar’ staan. Ik had die dag al een verkeersboete in de brievenbus gekregen wegens te snel rijden dus daar zat ik nou ook weer niet op te wachten…

‘Maar wat is er nu eigenlijk aan de hand hier?’vroeg ik. ‘Deze weg is tijdelijk eenrichtingsverkeer omdat op de andere weghelft werkzaamheden worden verricht’. Ik keek naar links en zag niks. “Een collega van mij houdt het verkeer aan de andere kant op dus er kan via deze baan vanuit de verkeerde richting verkeer aan komen’ reageerde hij, ‘en u wilt toch niet op elkaar knallen?

Iets in mijn hoofd zei me maar niet meer verder met deze man te communiceren want dit was er een die op zijn strepen ging staan. Ik deed mijn portierraam dicht en zette de richtingaanwijzer op links en wachtte af wat er ging gebeuren. De verkeersregelaar staarde geconcentreerd naar de verte. Na verloop van tijd gaf hij met veel gebaar aan dat ik door mocht rijden en dat deed ik dan maar, wel voorzichtig natuurlijk…

De weg waarop ik naar huis reed was verder totaal verlaten, niemand te zien, geen auto, geen verkeersregelaar, geen ongeluk of wegwerkzaamheden en terwijl ik in mijn achteruitkijkspiegel  keek zag ik de verkeersregelaar ook niet meer. Was ik mezelf tegengekomen?

Fotografie en Privacy

Recent een paar keer trammelant gehad nadat ik in het openbaar een foto had gemaakt. Zo stond ik een tijdje geleden in een provinciestad een foto te maken van een historisch gebouw en op de voorgrond stond een man met een ijscokar die kwaad naar me toe kwam nadat ik een foto had gemaakt: hij wilde dat ik de gemaakte foto onmiddelijk uit mijn camera zou verwijderen.

En vanmorgen hetzelfde verhaal bij de Starbucks op Station Sloterdijk alwaar het personeel bezwaar maakte tegen het feit dat ik een foto maakte waarop ook personeel van de Starbucks te zien zou zijn. Toen ik hen vroeg waar stond dat je geen foto’s mocht maken werd mij verwezen naar een verbod op fotografie door de NS voor het hele station, dus ook in de Starbucks die haar ruimte van de NS huurt.

Ik heb dit natuurlijk niet gedaan, we leven immers in een vrij land en mensen verbieden in het openbaar foto’s te maken doen ze maar in dictaturen en ondemocratisch landen. Ik was niet bezig een portret  van iemand te maken maar een foto van het interieur van de Starbucks. En op de Starbucks en  het station zelf stond bij de ingang geen enkele vermelding dat je niet mag fotograferen. Wel het tegenovergestelde: de NS houdt cameratoezicht in de treinen ‘Voor onze eigen veiligheid’. Op de site van Starbucks is daarover overigens niets te vinden terwijl op de site van de NS duidelijk omschreven staat:

In een tijd dat iedereen met een smartphone rondloopt lijkt het me erg moeilijk fotograferen te verbieden, je weet immers niet wat iemand precies met zijn telefoon aan het doen is, hij kan ook bezig zijn met een selfie… Internet is tegenwoordig overal en er worden enorme hoeveelheden foto’s en video’s gemaakt dus hoe wil je dat nu gaan verbieden? Overigens organiseert Starbucks zelf een selfie wedstrijd dus waar hebben we het eigenlijk over?

Je kan toch niet elke keer als je een foto maakt in het publieke domein aan iedereen die er toevallig voorloopt van te voren of achteraf om toestemming gaan vragen? Dat is anders als het om commerciële doeleinden gaat of het bijvoorbeeld gaat om een een interview voor een omroep, dan hoor je je te houden aan de regels van die beroepsgroep. Nog een aantal sites bezocht over de regelgeving hieromtrent maar die komen allemaal met deze conclusie:

Ik heb dit de laatste tijd een paar keer meegemaakt en dat is best vreemd, denk dat dit te maken heeft met het snel veranderende sociale klimaat in Nederland waarin mensen steeds sneller geïrriteerd zijn en zich behoorlijk kunnen opwinden over van alles en nog wat zoals je bijvoorbeeld ook goed kan zien in het verkeer en bij programma’s als ‘de Rijdende Rechter’. Een kleine ergenis die vroeger door mensen onderling opgelost werd kan tegenwoordig snel escaleren en iets groots worden…

Dit vandaag met mijn studenten besproken en zij kwamen met de suggestie dat het wellicht ook aan mijzelf kan liggen: zouden de dames en heren bij de Starbucks in mij wellicht een belastinginspecteur of sociaal rechercheur hebben vermoed? Verklaart dat wellicht hun opwinding? Qua uiterlijk plaatsen ze mij dus in de categorie dienstklopper, nog nooit aan deze carrière switch gedacht overigens…

Tja, heb ik ze toch wat geleerd tijdens al die lessen denk ik dan maar…

Mobiel gestolen!

Er zat vanmorgen een beetje vreemde man tegenover me in de trein met een baardje, een fietspomp en een hoop spullen om zich heen zodat ik mijn Cappuccino nergens kwijt kon. Iets later kwam er een vrouw naast me zitten terwijl ik op mijn Apple bezig was, niks aan de hand dus. Wat me wel opviel is dat ze plots iets tegen elkaar zeiden en toen dacht ik: gek die twee kennen elkaar, waarom begroeten ze elkaar niet of gaan ze niet naast elkaar zitten?

Vlak voor we Amsterdam CS binnenreden begon de man met me praten over mijn laptop en hoe handig WIFI in de trein wel is, ondertussen stond zij op en liep weg, daarna stapte hij apart van haar uit. Toen ik bij Sloterdijk mijn spullen in mijn tas deed bleek mijn smartphone plots verdwenen, stom…ns-wifi

Moraal: kijk dus uit voor mannen met een baardje en een fietspomp!

P.s.: ben dus even een paar dagen niet mobiel bereikbaar…

John Magufuli van Tanzania

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De afgelopen drie weken samen met mijn vrouw een bezoek gebracht aan Tanzania en het daar erg naar onze zin gehad. Tanzania is een prachtig land waar meer dan 50 miljoen mensen vreedzaam samenleven dit in tegenstelling tot zowat alle omringende landen waar het continu onrustig is. En dat terwijl 70 % van de bevolking van minder dan 2 dollar per dag moet zien rond te komen, er 120 verschillende stammen wonen waarbij geen van allen een meerderheid heeft en er eveneens geen dominante religie is: circa 1/3 is moslim, 1/3 christelijk en 1/3 hangt de aan hun stam verbonden levensovertuiging aan. Het gaat wonderbaarlijk goed daar in Tanzania en we hebben er dan ook een mooie tijd gehad: een voorbeeld voor menig ander Afrikaans en Westers land waar het maar niet wil lukken de welvaart voor iedereen te vergroten.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vanaf het moment dat we het vliegtuig uitstapten hebben we alleen maar aardige mensen ontmoet en met verbazing om ons heen gekeken en genoten van de cultuur en de mooie natuur. We hebben op vijf verschillende plekken gebivakkeerd en drie Nationale parken bezocht waar we giraffen, olifanten, zebra’s, flamingo’s etc. hebben gezien tijdens de safari van Ajabu Adventures met de Tanzaniaanse gids Joachim die ons met enthousiasme veel kon vertellen over de dieren die we tegen kwamen. Opvallend is wel het grote contrast tussen de welvaart van de gemiddelde Tanzaniaan en de luxe van de lodges en safari’s waar met name de westerlingen zitten die zich dit kunnen veroorloven. Als je ooit naar Tanzania gaat zou ik je dan ook aanraden ook deze andere wereld te bezoeken omdat je anders een te eenzijdig beeld van het land krijgt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Omdat ik me van te voren wilde verdiepen in Tanzania had ik in Amersfoort en Utrecht de betere boekhandel bezocht om te kijken of er en goed boek over Afrika of Tanzania te vinden was om me een beetje voor te bereiden. Het bleek dat er haast niets over Afrika te vinden was! Wel zijn er planken vol te vinden over de Islam en IS, het Midden Oosten en de Arabische revolutie maar over het Afrika van beneden de Sahel en boven Zuid Afrika is er weinig te vinden en als je wat tegenkomt is het boek door Westerse journalisten geschreven, niet door de Afrikanen zelf. Ik heb het dus moeten doen met de ‘Lonely Planet’, de plaatselijk krant en de ‘The Looting Machine’ van Tom Burgis, een onderzoeksjournalist van de New York Times. Overigens schrijft hij haast niks over Tanzania en alleen over de landen in Afrika waar het slecht gaat, een gemis want het lijkt me eigenlijk des te interessanter om te kijken waar het goed gaat en wat we daar van kunnen leren…

Tom Burgis

Tom Burgis beschrijft in zijn boek de ongelovelijke rijkdom aan grondstoffen in Afrika en de mechanismes die er voor zorgen dat de opbrengsten van de natuurlijke rijkdom niet ten goede komen van de bevolking maar aan de politieke elite van die landen die, vaak geholpen door Westerse consultants die schimmige fiscale constructies adviseren, primair bezig zijn zich te verrijken en erop uit zo lang mogelijke aan de macht te blijven. Tevens beschrijft hij de toenemende invloed van China op Afrika: momenteel investeert China vier keer zo veel in Afrika dan er aan Westere hulp naar Afrika gaat. Daarbij is het het verschil dat de Westerse hulp voornamelijk bestaat uit bestrijding van de armoede en verbeteren van de zorg en onderwijs terwijl de Chinezen druk bezig zijn met de uitvoering van grote infrastructurele projecten (wegen, treinverbindingen, gebouwen), je ziet overal langs de kant van de weg bij deze projecten Chinese uitvoerders en toezichthouders staan terwijl de Westerse hulpverleners in hun mooie jeeps langs scheuren. En dat natuurlijk allemaal in ruil voor toegang tot de natuurlijke grondstoffen als onderpand voor de investeringen. In dit kader was het interessant een verslag in een Tanzaniaans kant te lezen van een Chinees – Afrikaanse conferentie die tot doel had business opportunities te creëren voor beide landen en waar een hoge Chinese ambtenaar tijdens een speech zich had afgezet tegen de kritische journalistiek en Tanzaniaanse journalisten opriep alleen positief over de relatie China Tanzania te berichten. Dat zegt wel iets over de verhoudingen. In de toenemende invloed van China zit het gevaar van het overnemen van het Chinese model en de vraag is of de Tanzanianen dat wel willen…

John Magufuli

Een goed voorbeeld hoe het mis kan gaan in Afrika is  Zimbabwe waar Robert Mugabe sinds 1987 aan de macht is. Zimbabwe zit momenteel financieel zwaar in de problemen: Zimbabwe moet deze maand (september) 1,1 miljard dollar terug betalen aan de World Bank alvorens ze door de IMF van een nieuw steunprogramma kunnen worden voorzien. De huidige Zimbabwaanse Minsiter van Financiën Patrick Chinamasa probeert al een tijdje vergeefs dit bedrag te lenen bij internationale banken en financiële instellingen, de tijd dringt. Het vreemde daaraan is is dat Zimbabwe tot de rijkste landen van Afrika behoort en zo’n schuld eigenlijk zelf makkelijk zou kunnen aflossen. Robert Mugabe heeft in maart nog gezegd dat er in Zimbabwe voor 15 miljard aan diamanten is gewonnen en daarvan maar 2 miljard in de staatskas is terecht gekomen, de rest is simpelweg gestolen. Robert Mugabe heeft zich zelf overigens een salaris gegeven van 33,8 miljoen dollar alleen al voor reiskosten en zijn vermogen wordt geschat op drie miljard dollar dus hij zou deze schuld zelf in één keer kunnen aflossen. Niet voor niks steunt Mugabe dan ook Donald Trump zoals uit een recent interview bleek.

africanminerals

Niks van dit alles in Tanzania! Hoewel er natuurlijk ook problemen zijn (zoals bijvoorbeeld corruptie) heeft Tanzania het geluk een aantal charismatische leiders te hebben gehad die niet voor het eigenbelang gingen maar voor het algemeen belang gaan. Hun grote voorbeeld was natuurlijk Julius Nyerere die na de onafhankelijkheid van Engeland van 1964 tot 1985 regeerde en wiens portret nog overal hangt, niet alleen in overheidsgebouwen maar ook in winkels. Sinds amper een jaar is daar een nieuwe leider bij gekomen: de vorig jaar oktober gekozen president John Magufuli wiens portret we eveneens veelvuldig tegenkwamen en waarover alle Tanzanianen die we spraken erg positief zijn. Magufully staat er om bekend  niet vatbaar te zijn voor corruptie, hij was voor hij president werd verantwoordelijk voor een groot aantal infrastructurele projecten en nog nooit betrapt op een faux pas.

Neyere Airport

Andere zaken die hem sinds zijn aantreden erg populair hebben gemaakt zijn het opstarten van een programma’s om stroom onderbrekingen te voorkomen, het onverwacht bezoeken en controleren van overheidsinstellingen (hierboven een onverwacht bezoek aan het vliegveld Julius Nyerere van Dar Es Salaam waar de pasport controle machines niet bleken te werken en hij de verantwoordelijke ambtenaren ontsloeg), het zelf de straat op gaan om de straat schoon te maken, het daadwerkelijke verplaatsen van de regering van Dar Es Salaam naar Dodoma (we zijn in beide steden geweest en dit wordt nu ook daadwerkelijk gedaan) en het afschaffen van een aantal van de vele feestdagen.

Modi Magufuli

Wat dat betreft heeft de leiderschapsstijl van John Magufuli veel weg van die van Narendra Modi, de premier van India die een zelfde soort maatregelen heeft genomen (zie foto hierboven). India en Tanzania hebben dan ook qua structuur en samenstelling veel gemeen en werken nauw samen. Het is jammer dat het westen Tanzania zo weinig steunt en China te veel ruimte geeft haar invloed daar uit te breiden. De meeste Tanzanianen die we spraken waren helemaal niet zo blij met de autoritaire stijl van leiding geven van de Chinezen op de grote projecten en waren bang te afhankelijk van hen te worden: al die investering moeten in de toekomst terug betaald worden waardoor China toegang krijgt tot de exploitatie van de overvloedig aanwezige bodemschatten.

B&B’s en zorgboerderijen

Net terug van een vierdaagse wandeling van Usquert via de waddenkust naar Pieterburen en daarna het Pieterpad volgend via Groningen door naar Rolde in Drenthe. Mooie tocht, lekker weer, de wind in de rug en de zon in het gezicht: wat wil een mens nog meer. Lopend kom je op plekken waar de auto of fiets niet kan komen en loop je rustig van het ene Pieterpad paaltje naar het andere af en toe andere wandelaars tegenkomend waar je dan even een praatje mee maakt. Meestal 60 plussers overigens en niet zelden gevlucht uit de randstad. Als je onderweg twijfelt over de route pak je je Pieterpad boekje en voordat je het opgeslagen hebt roept er geheid een langsfietsende lokalo ‘LInksaf”, ze zijn daar erg behulpzaam in het Noorden!

Overnachten langs de route is geen probleem want er zijn tegenwoordig op de meest vreemde plekken B&B’s waar je voor een prikkie een mooie kamer kunt krijgen incl. ontbijt en voorzien van alle gemakken, je kan ze onderweg via bookings.com simpel boeken en er is altijd plek in dit seizoen. En voor het eten is er thuisbezorgd.nl, voordat je het weet komt de bolide aanrijden om de bestelling af te leveren, ondernemend zijn ze daar wel en het lijkt wel of ze dit voor hun plezier doen!

De tweede avond was bijzonder, toen sliep ik in een huifkar. Bij aankomst rond zes uur was er niemand aanwezig. Nadat ik gebeld had kwam de eigenaresse snel aanrijden en de sleutels en wat bier brengen, ze weten daar wat je nodig hebt. Ik was die avond de enige gast dus ik had het rijk alleen. Pizza en fles wijn besteld op thuisbezord.nl en een half uur later zat ik prinsheerlijk aan de dis tussen de schapen, konijnen, kippen, paarden en kanaries en naar de ondergaande zon  en de langsrijdende treinen van Arriva te kijken. Wel vroeg ik me af wie er eigenlijk allemaal voor deze beesten zorgt op deze verder verlaten boerderij. Heerlijk geslapen in de huifkar en ‘s morgens vroeg wakker gemaakt door de vogels bovenop de huifkar, helaas zonder mijn mammalou…

Rond acht uur kwamen er plots allerlei auto’s aanrijden die jongelui afleverden die buiten bleven wachten tot om half negen de eigenaresse arriveerde. Ik kreeg een geweldig ontbijt van haar en terwijl ik aan tafel zat  ging zij aan de slag met de jongeren. Het bleek dat ik op een zogenaamde borgboerderij verbleef, zo te zien in combinatie met een B&B, een lucratieve aangelegenheid en mooie combinatie. Ze was lief voor de jongeren en had een hoop geduld, geen makkelijke werk lijkt me!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Al met al een ondernemend volk daar in het noorden en van stilzitten houden ze daar niet! Dat was ook wel goed te horen en gelijk het enige minpuntje van de tocht.  Continu waren boeren op het land bezig met grote tractoren en zowel in Groningen en Drenthe bleef dat de hele dag maar door gaan, zal wel met het jaargetijde te maken hebben. Daarbij werden ze bijgestaan door talloze pensionado’s die hun heg aan het snoeien waren of aan het klussen met de cirkelzaag. Je  kwam maar weinig plekken tegen die echt stil waren. Ook in het natuurgebied Ballooërveen, wat toch aardig omvangrijk is, bleef het bij  mijn doortocht niet stil. Ik kwam zelfs een  wandelaar tegen die om de reden gehoorbeschermers op had. Afijn, teruggekomen in Amersfoort werd er ook bij mij in de buurt weer flink geklust en ik moet inderdaad dit weekend nodig de heg weer eens doen…

Thuis gekomen toch maar eens gewogen hoe zwaar mijn rugzak eigelijk was en dat bleek acht kilo te zijn, beetje te veel meegenomen achteraf: zo’n rugzak voelt gaandeweg steeds zwaarder aan. Verder is dat wandelen goed bevallen, ga dit zeker vaker doen! En de volgende tocht heeft mijn eega beloofd mee te lopen omdat de tocht dan geheel door Drenthe gaat, ze komt zelf namelijk uit Hoogeveen.

Wakker worden in een woud

Calais

Toen ik wakker werd was ik in een woud, om me heen zag ik de meest vreemde bouwsels, haastig gemaakt door passanten die hier, net als ik, niet waren om te blijven. Tussen de kale bomen was alles grauw, grijs, vochtig en een puinhoop door de achtergelaten spullen die overal in de modder verspreid lagen. Vage schimmen sjokten zwaar door de zompige klei en verdwenen tussen de hoge bomen of in de zelf gefabriceerde, rook en regen lekkende hutten en uitgeleefde tenten.

Het had de hele nacht geregend, zelfs wanneer het niet regende bleven de druppels van de bomen naar beneden komen. Het was me niet gelukt in het donker in deze chaos een slaapplek te vinden. Uiteindelijk was ik onder een stuk plastic gaan liggen en pas na uren in slaap gevallen. Nu ik wakker werd voelde ik de kou, met name in mijn voeten die onder het plastic uitstaken. Dof dreunde het in mijn hoofd op het ritme van mijn hart en ik voelde overal spierpijn; de reis hiernaartoe had zijn sporen achtergelaten.

Zoals elke dag bij het wakker worden maakte een mengeling van angst, paniek, verdriet en boosheid zich van mij meester en moest ik denken aan mijn familie die ik achter had moeten laten en waarom God ons zo straft. Ik ben altijd een gelovig man geweest en heb altijd gedaan wat ons werd voorgeschreven en in vrede geleefd in het land waar mijn familie generaties lang heeft gewoond en dat nu niet mee bestaat.

Mijn adem werd bij het aanraken van de buitenlucht omgezet in damp die zich vermengde met de nevel die over het woud hing en die op haar beurt weer werd gevoed door de rook van de vele vuurtjes die werden gestookt om het warm te krijgen. Alles wat brandbaar was werd gebruikt waardoor het penetrant stonk. Ik pakte mijn spullen bij elkaar en liep naar het dichtstbijzijnde vuur en sloot me aan bij de groep mensen die zich hier aan het warmen waren en die net als ik allemaal op weg waren naar de overkant. Niemand zei iets, niemand kende elkaar en en niemand wilde elkaar leren kennen, ik ook niet. Hier was het ieder voor zich in dit woud vol verworpenen der aarde.

De Napoleonisering van Hitler

Een maand geleden reed ik met de auto door Duitsland en hoorde ik onderweg een interview op een lokale zender met een historicus over de historische betekenis van Hitler. In voornamelijk wetenschappelijke bewoordingen ging hij in op de rol van Hitler vanuit politiek, sociaal en economisch perspectief zonder één woord te besteden aan ethische dilemma’s, de vele slachtoffers die gevallen zijn en de Jodenvervolging. Het was een gezellig interview en de interviewer stelde verder geen kritische vragen.Hitler 1

Nieuwsgierig geworden naar het veranderende perspectief op Hitler gisteren naar ‘Er ist wieder da’ geweest gezien tussen een overwegend jong en mannelijk publiek die al popcorn etend vooral erg kon lachen om deze film. Ik had verwacht dat deze film wel zou draaien in het filmhuis voor het wat oudere publiek maar hij draait nu al een tijdje in de lokale Pathé hier.

Er zitten zeker komische elementen in deze film maar de teruggekeerde Hitler doet ook veel foute uitspraken die niet komisch zijn en hard aankomen. In de film wordt met name aan het eind van de film een directe relatie gelegd met de opkomende vreemdelingenhaat en extreem rechts in Duitsland en dat maakt de film actueel. Wat me daarbij opviel is dat de jeugd om me heen qua reacties andere criteria aanlegde met betrekking tot wat ‘Komisch’ en wat ‘Fout” is. Leeftijd maakt dus schijnbaar veel uit qua beleving van deze film.Hitler 2

Vergelijk je deze film met ‘Der Untergang’ die tien jaar geleden is gemaakt, met een voortreffelijke vertolking van Hitler door de inmiddels overleden Bruno Ganz, dan zie je dat beide films Hitler heel anders neerzetten. In ‘Der Untergang’ wordt gepoogd een realistisch beeld van Hitler neer te zetten en komt hij er als persoon niet goed af, er valt niet veel te lachen in deze film. Ik heb deze film destijds vlak na het uitkomen in een bioscoop gezien aan de Kurfürstendamm in Berlijn en na afloop bleef het overwegend oudere Berlijnse publiek minutenlang stil in de zaal zitten en zag ik sommige ouderen met tranen in de ogen naar buiten lopen.Der Untergang

Dat was wel anders na afloop van ‘Er ist wieder da’. Schijnbaar heeft er een kentering plaats gevonden met betrekking tot de visie op de betekenis van Hitler voor Duitsland, niet alleen met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog maar ook ten aanzien van zijn betekenis met betrekking tot de huidige politieke situatie in Duitsland, in het bijzonder de vluchtelingen problematiek. Deze problematiek deelt de Duitse, maar ook onze samenleving op in ‘voor’ of ‘tegen’ en waarschijnlijk kijk je als toeschouwer ook vanuit deze optiek naar deze film.  En voor jongeren die deze film zien zonder de bagage die ouderen hebben kan ik me voorstellen dat er dan veel te lachen valt om de komisch neergezette Hitler.

Net als bij Napoleon, die ook behoorlijk wat op zijn geweten heeft, wordt Hitler dus steeds meer als historische figuur neergezet waar je wetenschappelijk onderzoek naar kunt doen maar ook grappen over kunt maken. So geht es…

Dit verhaal op 20 januari 2016 ingezonden naar de NPO schrijfwedstrijd en te lezen op https://nederland-schrijft.nl. Je kunt meedoen door mijn verhaal op deze site te lezen en te beoordelen…

Studiereis Hamburg TIO

Verslag van de studiereis met 53 TIO studenten uit Amsterdam naar Hamburg.

Op maandag 23 november vetrokken we met 53 Amsterdamse IBM studenten, waarvan meer dan de helft Engelstalig, naar Hamburg, Onderweg hebben we een stop gemaakt voor een rondleiding door de fabriek van Mercedes Benz in Bremen waar we eveneens de studenten van de andere TIO vestigingen hebben ontmoet die met zijn allen gemakkelijk in een bus pasten. We bezochten de assemblagehal waar met name de wat duurdere modellen Mercedes in elkaar worden gezet, elk model op maat volgens de wensen van de klant, mooi om te zien! Bij deze duurdere modellen wordt nog veel met de hand gedaan wat de hier geproduceerde modellen exclusief maakt en vrij kostbaar (vanaf 100k).

Tio Projectweek 2105 Hamburg

De tweede dag hebben we de kolen en gascentrale van Vattenfall in Hamburg bezocht die 850.000 huishoudens in Hamburg van stadverwarming voorziet, er spelen nogal wat zaken rond deze centrale vanwege de toenemende milieueisen (CO2 uitstoot) en hierover hebben we na afloop kunnen discussiëren. Na dit bezoek was er een rondvaart door de imposante haven van Hamburg gevolgd door een diner in Brauhaus Johann Albrecht alwaar we weinig hebben gezien van de productie van bier maar wel genoten hebben van de consumptie.

De woensdag stond alleen een bezoek aan Hapag Lloyd op het programma, deze keer geen rondleiding maar een goed verhaal van de ‘Press Officer’ Nils Haupt over de ontwikkelingen in het containervervoer en de strategie van Hapag Lloyd ten opzichte van hun concurrenten. Daarna nog een presentatie van Daniel Luehl over de kansen voor Nederlanders op de Duitse arbeidsmarkt en de met name culturele verschillen qua zakendoen, handig om te weten!. De middag gaf iedereen de kans Hamburg ook vanuit een niet zakelijk perspectief te bezoeken en dat werd dan ook gedaan. Het weer was niet geweldig maar de kerstmarkt was gezellig en ik heb achteraf verhalen gehoord dat het ‘s nachts goed vertoeven is in het Hamburgse uitgaansleven.

Toch weer fris en met minimale uitval stond een ieder donderdagochtend weer klaar voor een bezoek aan de imposante site van Airbus waar een aantal onderdelen van de verschillende Airbus modellen worden geassembleerd en de uiteindelijke afwerking plaats vindt. En daarna weer terug naar Amsterdam waar we rond 19:00 aankwamen.

Al met al een geslaagde tocht en geheel volgens verwachtingen verlopen! De dames en heren studenten hebben elkaar cross taal en vestiging beter leren kennen, hebben Hamburg in al zijn facetten leren kennen, hebben hun grenzen opgezocht en geleerd dat daar ook een limiet aan zit en hebben onderweg mooie bedrijven kunnen bezoeken die uitstekend passen in hun curriculum, wie weet gaan ze daar ooit nog eens zaken mee doen! En ik heb geleerd dat het vak van reisleider een echt vak is en met TIO studenten op studiereis gaan vooral erg gezellig is…

Dit verslag is ook te vinden op de projectweek site van TIO.

De eenzame fietser

de eenzame fietser

Deze zomer was ik in de buurt van La Rochelle en dat was voor mij de aanleiding om, welliswaar per auto, nog eens hetzelfde traject af te leggen dat ik 35 jaar geleden heb gefietst tussen Surgeres en La Rochelle over de D939. Ik was toen onderweg naar Portugal en, in mijn herinnering, was dit een van de zwaarste stukken om te fietsen: striemende regen, beulende tegenwind en heuveltje op en af, het hield maar niet op!

image

Ik was uit Nederland vertokken op een tweede hands racefiets merk Batavus, op de kop getikt voor 100 gulden, zonder reserveband of remkblokjes en alleen een bandenreparatieset van Simson. En het enige profesionele onderdeel van mijn uitrusting bestond uit een racebroek met een zemen inleg die na een aantal weken recht op bleef staan en beter ‘s nachts buiten de tent gezet kon worden. Afijn, wel 6.000 km mee gefietst en als fietsende Nederlander met een primitieve uitrusting had je toen veel bekijks omdat je toen zowat de enige fietser was die zo gek was met 35+ midden op de dag te gaan fietsen.

Dat is wel erg veranderd! Als je nu in Frankrijk rond rijdt kom je om de haverklap fietsende Nederlanders tegen, alleen of in groepsverband. En als je er echt bij wilt horen trek je zo’n mal fietstricot aan voorzien van opvallende reklame en bezit je een supersonische fiets vol met de meest moderne snufjes om je prestaties online te kunnen volgen. Het is allemaal een stuk professioneler geworden en de moderne fietser gaat elk jaar op zijn minst een weekje met zijn fietsclub in Frankrijk fietsen, liefst bij de Alpe D’Huez, de Puy de Dome of de Mont Ventoux. Fietsen is populair en de fietsbranche en hotels op lokatie doen goede zaken.

Ik had dit jaar het voorrecht  op de camping in de Quercy tegenover zo’n fiets enthousiast te mogen staan die samen met zijn vrouw en twee kinderen een week in een huurtent zaten. Elke dag om half twee, als de kinderen hun middagdutje begonnen, pakte hij een van zijn twee fietsen en begon hetzelfde ritueel: fiets grondig schoonmaken en controleren, alle digitale apparaten (telefoon, gps en alle andere technische snufjes) preparen en aan de praat krijgen, rugzak met sportfood en drank inpakken en uiteindelijk zich in het veel te krappen reclamepak hijsen: een waar genoegen om vanuit de schaduw naar te kijken! Na zo’n anderhalf uur was het dan zover en werd hij vrolijk uitgewuifd door vrouw en de inmiddels wakker geworden kinderen en begon hij zijn tocht door de heuvels terwijl de temperatuur boven de 35 graden lag!

Het mooie van al die nieuwe technologie is dat zijn vrouw, via de laptop en de aangeschafte wifi (40€ per week), zijn verrichtingen online kon volgen en precies kon bijhouden wat zijn sportieve prestaties zijn (hartslag, temperatuur, gemiddelde snelheid etc.) en waar hij uithangt: ik zou het er een beetje benauwd van krijgen. Voor de echtgenoot genoeg informatie om te anticiperen op zijn terugkomst. Na een uurtje fietsen kwam hij dan fris en fruitig de camping weer op: erg moe was hij van deze inspanning niet geworden. Het eerste wat ik dan zou doen is flink water drinken en uitgeput neer vallen, maar nee hoor, zonder greintje van transpiratie begon het ritueel van het ontmantelen van zijn digitale appraten en weer schoonmaken en uit elkaar halen van zijn fiets terwijl hij trots om zich heen keek: kijk mij eens, ik hoor er bij!

Blockley

imageArrived in Blockley in the Cottswolds for a long weekend with friends in cottage Courtyard House. Always interesting to be in a country when 1) the country is waiting for a new royal baby 2) it’s Bank Holiday on Monday 4th and lots of things to do this weekend and 3) general elections are planned for Thursday May 7th: all elements to enjoy the English culture en look how the English are doing!

image

When we woke up on Saterday, with above view at our garden, the BBC reported that Kate Middleton had gone into labour and arrived at the hospital at 6:00. Great news for David Cameron and well planned the weekend just before the elections: a new Royal baby always impacts English National feelings and this is good for the Tories! Cameron was interviewed by the BBC at 8:10 and he already congratulated Kate, William and George.

The elections are important for the UK for two reasons: 1) both on the left (SNP) and right (UKIP) parties are challenging the old tory, labour and liberals landscape and these parties can for the first time make a difference and can infleunce government policies and 2) they are also important for Europe: there is are a lot of anti Europe sentiments in the UK and the outcome of this elections will also infleunce the UK policies regarding the EU.

image

Later on Saterday we heard from our friend Els B. in the Netherlands through WhatsApp that the new Princess was already born at 8:43 that morning so at the moment of the Cameron interview. As we were walking and shopping in Stratford upon Avon, just like William Shakespeare used to do, nobody was realy interested and aware of this news which surprised us! The birth of the new Princess is news but not breaking news, see also below advertisement in the Daily Telegraph they day after: ‘To us every baby is a Prince or a Princess’.

image

On Sunday we visited Blenheim Palace which I had already visted some years before. At this moment there is an exhibition on Winston Churchill’s life which was very interesting and because of that I bought in the museum the book Boris Johnson wrote on him ‘The Churchill Factor – How one man made history’. I started reading it and writing a blog about him.

On the elections we did not hear much while we were in the UK, the only thing we saw along the road were billboards for all parties in a small format, not as much as in the Netherlands. The campaign in UK is a media campaign just like everywhere else and looks to be a close call for both Conservatives and Labour, around 10 seats are expected to make the difference on election day. And the winner will need also a third party to form a coalition, both on the left as on the right. A lot of speculation on potential coalitions in the media and politicians who don’t want to tell who they want to work with after the election (although they probably already know…).

Before the elections I predicted David Cameron would win win but without enough votes to form a coalition, this was partly true: he won but with with an overall majority! and Boris Johnsson was elected as MP so in a good position now to run as a candidate when Cameron stops is five years. Strange that the polls were so wrong last weeks, it seems the researchers don’t have the tools to do a solid forecast, adn that while everybody is talking about Big Data. What’s the value of Big Data for business when you can’t even predict the results of elections?

image

Nice to be back in the UK and we enjoyed the Cottswolds again and especially our visit to Oxford where we visited the Bodleian Library where some scenes of the Harry Potter films were filmed, impressive! You can smell the past in this Library and the importance to stick with traditions and institutions which form the solid base of democratic countries.