Category Archives: Volunteer

L’important c’est la rose…

Daar zit je dan, 76 jaar oud met een achttien jaar jongere man tegenover je die je helpt met eten omdat je te veel bibbert om dit zelf te kunnen. Wel goed verzorgd, ondanks alles een dame met een mooie ketting, een chique horloge en dure ringen aan de vingers. Sinds gisteren ben je opgenomen op de afdeling palliatieve zorg waar ik als vrijwilliger af en toe een paar uurtjes meehelp. Net opgenomen in een kale kamer met alleen de noodzakelijke voorzieningen en zonder enig persoonlijk spoor behalve dan een eenzame ansichtkaart in de vensterbank. Je staart het liefst naar buiten waar je achter de kaart de bomen van het bosrijke Zon en Schild op de wind ziet mee bewegen.

De ontmoeting begon koppig, bijna boos, het duurde even voor je je liet helpen. Wel kwam er af en toe een stroom woorden uit jouw mond, meest Nederlands, maar ook Frans en een beetje Duits. De verpleegkundige hadden me verteld dat je als kind in Parijs had gewoond, geen van de verpleegkundigen kon echter haar Frans verstaan, een hersentumor doet vreemde dingen met je. Dus maar even alles in mijn beste Frans gedaan: ‘Vous voulez du fromage, pâté ou confiture?’ Dat ging beter dus ging ik verder met ‘Du pain, du vin et du Bousin?’. Tussen alle woorden, die niet altijd te verstaan en samenhangend waren, kwam het woord ‘Becaud’ een aantal keer voor. Mooi aanknopingspunt, dus vroeg ik je of je van zijn muziek houdt. Toen begonnen je oogjes te glimmen.

Gilbert Becaud

Vanaf mijn smart phone met Spotify heb ik toen een paar nummers van Becaud en Aznavour voor je afgespeeld. Dat vond je prachtig, je zong mee op ‘L’important c’est la rose’ en wist zelfs met gebaren het plotse einde van ‘Et maintenant’ aan te geven! Je droomde weg op Becaud’s muziek naar lang vervlogen tijden terwijl je bleef kijken naar de bomen buiten en de eenzame ansichtkaart. En daar word ik dan wel weer een beetje triest van. Je bent ernstig ziek en je hebt niet veel tijd meer. Maar wel mooie herinneringen…..

Vluchtelingen Universiteit

Afgelopen zomer 6.000 km door Frankrijk gereden en meerdere Franse steden bezocht en helemaal niets gemerkt van de vluchtelingen die volgens de media massaal onderweg zijn naar Noord Europa. Menig ‘Camping Municipal’ stond onbeheerd leeg dus plek genoeg daar voor de opvang en in de stadscentra alleen maar veel Nederlandse touristen gezien. Tot ik gisteravond in Hoogeveen in Drenthe bij vrienden zat te eten en op het pleintje naast hun huis een aantal mensen met elkaar hoorde praten, duidelijk niet in het Drents.imageSinds begin dit jaar wordt de oude gevangenis in Hoogeveen gebruikt als asielzoekerscentrum en kunnen zo’n 1.000 vluchtelingen daar terecht. En dat gaat volgens mijn vrienden goed: lokale scholen bieden onderwijs aan kinderen van vluchtelingen aan, er zijn schaakborden aangeboden, er wordt gevoetbald door asielzoekers met Hoogeveeners, er is een fotoexpositie over het centrum gemaakt voor scholieren, en loopt een project kinderen op het AZC bekend te maken met water, etc.. Het gaat dus erg goed daar met de integratie van de vluchtelingen en hun omgeving, veel lokale vrijwilligers zetten zich voor hen in.imageHoewel mijn vrienden best wel een stuk lopen van het AZC af wonen komen dagelijks een aantal Syriers naar het pleintje naast zijn huis dat er mooi bij ligt en eigenlijk nooit door de omwonenden gebruikt wordt omdat die allemaal zelf een riante tuin hebben. En daar zitten ze dan gezellig met elkaar te kletsen of te telefoneren, van overlast is volgens onze vrienden zeker geen sprake. Deze asielzoekers zijn vaak hoog opgeleid en vervelen zich te pletter de hele dag, vanwege hun status mogen ze niet aan de slag in Nederland.imageIk heb al eerder een stukje geschreven over de Belgische Nooduniversiteit in Amersfoort tijdens de Eerste Wereldoorlog toen een aantal particulieren het initiatief namen de vluchtelingen op te leiden zodat na terugkomst in België er nieuw kader is dat mee kon werken aan de wederopbouw van hun land: Ontwikkelingssamenwerking avant la lettre dus. Vanmorgen stond er een ingezonden brief in de Volkskrant van Marianne van der Pol uit Den Haag met bovenstaande oproep van gelijke strekking, helemaal mee eens!

Ik ga binnenkort eens informeren bij het COA wat de mogelijkheden zijn en kijken of ik een burgerinitiatief hier lokaal kan starten! Wie doet er mee?

Kerstmannenloop 2014 Amersfoort

 

image

Gisterenavond werd in Amersfoort voor de vijfde maal de Kerstmannenloop georganiseerd, zo’n 1.500 lopers deden mee aan dit evenement waarbij de deelnemers vijf kilometer door de binnenstad van Amersfoort liepen. UNICEF Amersfoort was er bij en deelde aan de finish flesjes water uit aan de deelnemende Kerstmannen en Kerstvrouwen.  Het was een geslaagd evenement en leuk al die enthousiaste lopers tegen te komen, goed dat de organisatie loopnu.nl ons wilde betrekken bij deze loop en een deel van de opbrengst wil afdragen aan Unicef! De foto’s zijn gemaakt door Joost Enkelaar, meer foto’s zijn op zijn blog op de site te vinden. een leuk filmpje van omroep EVA is te vinden via deze link: Kerstmannenloop 2014.

J27C7622 J27C7640 J27C7835 J27C7865 J27C7892 J27C7906 J27C7921 J27C7936 J27C7942

image image image image image imageimage

‘t Trefpunt in Rhenen

Om het goede voorbeeld van Lodewijk Asscher te volgen om met jongeren in gesprek te gaan over maatschappelijke ontwikkelingen, vandaag naar Jongerencentrum geweest alwaar de werkconferentie ‘de ondernemer als maatschappelijke (aan)winst’ werd georganiseerd door de organisatie ‘Eigentijdse Verbindingen’ .

Ik ben vroeger vaak in Rhenen geweest waar een vriend van mij vandaan kwam en heb daar kennis mogen maken met de bloeiende jongerencultuur in Rhenen en Veenendaal destijds. Mooie optredens meegemaakt van Herman Brood, Sweet d’Buster en Gruppo Sportivo etc.. , erg veel plezier gehad! Daarom was ik dan ook ook erg nieuwsgierig hoe het nu gaat met de jongeren aldaar.

Vanmorgen dus op bezoek bij Jongerencentrum ‘t Trefpunt alwaar jongerenwerkers Kees de Bree en Mohand El Khoulati de scepter zwaaien en enthousiast een groep jongeren onder hun hoede hebben. ‘t Trefpunt wordt beheerd door de Stichting ‘Ondernemers voor Jongeren’ en draait zonder subsidie. De Financiering vindt plaats door het uitvoeren van klussen  voor ondernemers uit de regio met als doelstelling kwetsbare jongeren tussen de 16 en 24 jaar een perspectief op werk te geven. En dat met een budget van 40.000 euro per jaar en twee jongerenwerkers die onbezoldigd, maar met veel enthousiasme, de jongeren begeleiden.

image

Op de foto hierboven Kees de Bree die uitlegt volgens welke methode de jongeren begeleid worden met het motto ‘De Jongere als Regisseur’ waarbij ze nauw samenwerken met ouders, huisartsen, politie en professionele hulpverleners, met succes!

image

Ze zijn nu een jaar bezig met het aanvragen van subsidie bij de Gemeente Rhenen, tot nu toe vergeefs. Het eerste subsidieverzoek werd afgewezen omdat het woord ‘subsidieverzoek’ niet in de aanvraag stond. Vier maal werd er tot nu toe door het bestuur een verzoek ingediend bij de Gemeente maar tot een besluit is het nog steeds niet gekomen o.a. door het opstappen van een wethouder.

Toen ik begin jaren tachtig niet makkelijk een baan kon krijgen ben ik omgeschoold naar de ICT terwijl  ik al een academische opleiding in mijn zak had. Nu worden initiatieven zoals ‘Ondernemers voor Jongeren’ die zich richten op jongeren met weinig perspectief alleen door bedrijven ondersteund (gelukkig): in Rhenen is er veel veranderd!

Voor meer info: www.ondernemersvoorjongeren.nl

 

Sinterklaas

In mijn leven heb ik een aantal keren, toen mijn eigen kinderen nog jong waren, Sinterklaas gespeeld, en dat was over het algemeen erg leuk. Baard op, gek pak aan en met lage stem praten: zelfs je eigen kinderen herkennen je niet. Tot acht jaar geleden, toen liep het helemaal uit de hand!imageIk was uitgenodigd de Sint te spelen, samen met mijn jongste dochter als Piet, bij onze oude buren in de straat waar we vlak daarvoor gewoond hadden. Erg kinderrijke omgeving en 5 gezinnen hadden besloten bij een van hen een gezellige avondje te organiseren. Ik met mij dochter eerst naar de Sinterklaascentrale in Soest alwaar wij, samen met een buslading andere Sinten en Pieten, het kostuum werden aangemeten en professioneel geschminkt. Daarna in de auto terug naar het oude buurtje.

Daar aangekomen bleek er een zak met pakjes voor de deur te staan en, wat doe je dan als goedgelovige Sint, je neemt dat mee naar binnen terwijl Piet vrolijk pepernoten aan het strooien is. Tot zo ver alles goed. Toen moesten de pakje uitgedeeld worden, pakje één was voor Jantine , twee voor Job, drie voor Jantine en vier ook. Er waren onevenredig veel pakjes voor een beperkt aantal kinderen, een aantal kinderen begon dan ook steeds wanhopiger, en een aantal ouders steeds bozer, naar mij te kijken… Oei.. Hoe los je dat op?

Totdat een van de ouders opsprong en fel naar me toe liep en riep: ‘Sint, dit is niet afgesproken, we hadden afgesproken één pakje per kind’. Dit was de ex van de nieuwe buurman die er net woonde en ik niet kende en die erbij mocht zijn vanwege de kinderen. Woedend keek ze naar haar ex alsof hij hier wel achter zou zitten, dat heb je al snel bij pas gescheiden echtgenoten! Het kwam daarna niet meer goed, snel alles uitgedeeld en wegwezen!imageSint heeft het niet makkelijk tegenwoordig en dat ligt volgens mij niet aan de kinderen. Ouders en de commercie scheppen hoge verwachtingen en dat zie je terug bij de kinderen. In mijn tijd was de Sint een familie gebeuren maar het is nu een commercieel feest met films, een sinterklaas journaal met Diewertje Blok en discussies over de schmink van Piet. Dat laatste interesseert kinderen volgens mij echt helemaal niks: kinderen zijn wat dat betreft een blanco blad en torsen geen jarenlange traditie met zich mee. Daarom ben ik ook niet tegen een ander kleurtje, wat maakt dat nou uit! Begrijp niet goed waarom al die commotie nodig is,

imageWat veel belangrijker is dat ouders hun kinderen leren tevreden te zijn met de kado’s die ze krijgen en bij het kinderfeest ook stil staan bij de bevoorrechte positie van kinderen in dit land: wij behoren tot de meest welvarende landen in de wereld en er zijn heel wat kinderen die in honger en armoede leven.imageDaar zouden de ouders tijdens Sinterklaas eens bij stil moeten staan: wellicht daarom een donatie aan Unicef in de schoen?

Help kinderen in noodsituatie en doneer voor UNICEF!

Unicef

Per 1 oktober ben ik voorzitter Unicef voor de regio Amersfoort en omstreken.

Unicef 1

Ik loop me al een tijdje druk te maken over wat er momenteel allemaal aan de hand is in de wereld, met name in Noord Afrika en het Midden Oosten alwaar de ene na de andere humanitaire ramp zich voltrekt, zie mijn eerdere blogs. Een paar jaar geleden na de Arabische lente was ik een stuk positiever over de ontwikkelingen aldaar maar wat er nu aan de hand is aan de rand van Europa is met geen pen te beschrijven en vraagt om meer actie dan alleen maar zeggen dat je het verschrikkelijk vindt. Om die reden ben ik voor de zomer lid geworden van Amnesty International en Unicef en gaan kijken of ik voor een van die clubs iets meer kan doen dan alleen maar geld doneren.

Uiteindelijk kwam ik in gesprek met de lokale vrijwilligers van Unicef in Amersfoort die een nieuwe voorzitter zochten. Unicef is een grote internationale organisatie die onder de paraplu van de Verenigde Naties werkt en zich specifiek richt op hulp aan kinderen in nood. In Syrie bijvoorbeeeld zijn 10 % van alle slachtoffers kinderen en leeft de helft van de kinderen in armoe, krijgen te weinig voedsel om maar te zwijgen over het onderwijs. Er wordt daar momenteel een hele generatie kinderen getraumatiseerd die weinig perspectief hebben op een mooie toekomst. Vergelijk dat eens met de luxe postie van jongeren in Nederland.

Unicef 3

Heb wel even getwijfeld toen ik het salaris van de Directeur Nederland zag maar besloten dat dit geen excuus moet zijn om niets te doen. Van elke euro die Unicef ophaalt gaat 4 cent naar de centrale organisatie, 14 naar sponsorwerving en 82 naar projecten en dat is netjes. Unicef zit momenteel in een transitiefase en zoekt nieuwe mensen om op nieuwe manieren te werken aan bewustwording en fondswerving. Hou jullie via mijn blog op de hoogte!

Role Human Rights Officer Lowlands Grenade 2014

EUPT11

Mijn leukste rol tijdens Lowlands Grenade was die van mr. Marzena Skel die namens de European Union een kijkje in het Marnehuizen kwam nemen om te controleren hoe het met de mensenrechten van arrestanten gesteld is. Ik werd buiten het dorp op een kazerne opgehaald door een beveiligingsteam en door afgezette straten naar 4 locaties gebracht. Daar kon ik dan met de desbetreffende verantwoordelijke officieren spreken, bezocht ik de cellen en sprak met de gevangenen. Ik mocht pas na een security check de auto uit en het pand in en had continue zwaar beveiligde agenten om me heen. Aan het eind moest ik snel weg omdat vlakbij de gevangenis relletjes begonnen. Zie verder het verslag hieronder:

EUPT2

 

Verslag Lowlands Grenade 2014

Lowlands Grenade heeft 74 uur geduurd en ging van start op zondag om 12 uur in het oefendorp Marnehuizen.

Gedurende die 74 uur loop je een beetje rond, zit voor je huisje of bij het café, zie je allerlei acties rondom je heen gebeuren en wordt je  af en toe uitgenodigd een rol te spelen nadat je instructie hebt gekregen van iemand van Defensie. Continu gebeurt er wat om je heen en wordt je aangesproken of krijg je de mogelijkheid aan iets mee te doen. Als je dat niet wilt kan je dat gewoon aangeven en dat wordt je niet kwalijk genomen, hoewel je er in principe natuurlijk wel bent om aan activiteiten mee te doen!

Een aparte groep heeft een scenario gemaakt en je krijgt dan instructie om vanuit een rol aan iets mee te doen, bijvoorbeeld:
– Meedoen aan relletjes en bezetting bij supermarkt
– Vinden berm bom of explosief
– Proberen langs wegblokkade door ME te komen
– Als bewoner meespelen bij huiszoeking
– Als verdacht je laten arresteren
– Getuigenverklaringen afleggen etc.

2014-06-22 15.26.35

De deelnemende politie is internationaal samengesteld, weet niet wat het scenario is en moet continu reageren op wat er gebeurt. Bij een actie kunnen heel wat mensen van verschillende organisatie betrokken zijn. Zo moet bijvoorbeeld na het vinden van een bom de buurt afgezet worden, de brandweer en ambulance erbij gehaald worden, dan de speurhond voor explosieven ingezet en daarna komt de EOD voor het ruimen van het explosief. Dat kan dus wel even duren en als een van de partijen druk is met wat anders gaat het hele scenario erg lang duren. En dan hebben we het nog niet over de taalproblemen, de verschillen van aanpak van de verschillende deelnemende landen, de culturele verschillen etc..

2014-06-22 15.29.04

Op het politiebureau komt alle informatie samen en moet een en ander door de leiding gecoördineerd worden. Ik heb alle 4 de politiebureaus bezocht en dan zie je grote verschillen qua communicatie en organisatie en dat niet alles soepel verloopt. Maar ook dat na een aantal dagen alles langzaam beter gaat lopen. In het begin is iedereen erg formeel maar na 4 dagen is iedereen meer ontspannen en zijn de rollen duidelijker. Ook is er meer contact met de figuranten wat er in het begin haast niet is. Je begint elkaar te herkennen, met sommige deelnemers heb je dan ergens twee uur zitten kletsen bij het wachten (wat veel voorkomt) en zo leer je elkaar beter kennen, politie en burgers.

Technisch was alles goed in orde en waren er mooie dingen te zien. Spectaculaire helikopter acties, ME in verschillend uitrustingen, speurhonden, drones in de lucht, beveiligde auto’s etc. Daar zag ik niks mis gaan. Als het misging had het altijd te maken met communicatie, onduidelijke rollen of instructies en het ontbreken van processen of deze anders interpreteren. Kortom, net een gewoon bedrijf!

Verder een geslaagde training, veel van opgestoken en leuke mensen ontmoet. Geen moment onveilig gevoeld en genoten van de mooie omgeving van het Lauwersoog. Voor herhaling vatbaar en voor de burger een mooie manier om kennis te maken met de werkwijze van de (internationale) politie!

2014-06-23 11.11.37

 

Start Lowlands Grenade 21 juni 2014

Vandaag in Marnehuizen aangekomen en daar bivak opgeslagen met zo’n 360 politie agenten uit 28 landen en 300 figuranten. We gaan meedoen aan een 74 uurs training waarin internationale teams steeds geconfronteerd worden met crisissituaties die ze moeten oplossen waarbij de teams pas op het laatste moment instructies krijgen. Een speciaal team heeft de scenario’s voorbereid, dus je weet niet wat er gaat gebeuren…
image

Bij aankomst instructies gekregen en een huis in het dorp toegewezen waar we zullen verblijven, in ons huis zitten we met zijn vier. Beetje primitief maar in de mooie omgeving vlakbij Lauwersmeer. In het dorp zijn winkels, een bank, kerk, stadhuis etc. en ons huis staat tussen de kroeg (waar geen alcohol geschonken wordt) en de bank in. En er loopt een hoop marechaussee rond die alles in de gaten houdt, o.a. met camera’s in de lucht, op vaste plekken en bovenop rondrijdende auto´s.

image

Eerste avond gezellig BBQ met iedereen en een band, leuke mensen ontmoet, en interessante verhalen aangehoord. Daarna naar het donkere huisje gebracht voor de eerste nacht.