De Galatabrug in Istanbul

image

Ik was ervoor gewaarschuwd. In het vliegtuig naar Istanbul had ik nog snel ‘De brug’ van Geert Mak uitgelezen en gelezen over de gevaren van het oversteken van de Galatabrug vlak bij ons hotel aan de voet van de Galatatoren. Meteen na aankomst s’avonds een wandeling over de brug gemaakt en ons verbaasd over de talloze vissers die op de brug in het donker en de kou stonden te hengelen en de sissende obers die ons in de restaurants op het benedendek van de brug naar binnen probeerden te lokken. Weer even oefenen nonchalant de andere kant op kijken… Het valt allemaal wel mee meneer Mak!

Vanmorgen stalend mooi weer en tijd voor een stadwandeling aan de overkant van de rivier, de vissers stonden nog steeds te vissen op de brug. Voor ons liep een schoenenpoetser die vlak voor mijn neus een schoenenborstel liet vallen, behulpzaam maakte ik hem daarop attent. Daar was hij erg blij mee en spontaan bood hij aan mijn schoenen te poetsen. De broer van deze schoenpoetser, die toevallig ook in de buurt was, zou meteen die van mijn vrouw even doen, kwam dat even goed uit! Waarom ook niet dacht ik, het zal wel wat kosten maar mijn schoenen konden best een professionele opknapbeurt gebruiken! Tot dan alles gezellig en leuk, wat een aardige jongens!

Plots werden we met zijn allen tegen de grond gewerkt, op vrij aggresieve manier waren er een paar potige mannen op ons gesprongen die de spullen van de schoenpoetsers afpakten en de jongens in een blauw anoniem busje gooiden. Maffia. broodnijd, ruzie in de familie, PKK? Van alles gaat door je heen, het ging vrij snel allemaal. We werden keurig door de politie na afloop van de actie gebriefd, dit ging om een criminele bende oplichters, of we al geld kwijt waren en aangifte wilden doen? En de welgemeende excuses namens de Turkse politie!

We waren niks kwijt dus daar zagen we van af, eigenlijk was ik er al een beetje van uitgegaan opgelicht te worden en als het dan toch moet is dit best wel een leuke manier met gratis als toegift deze politieactie! Ik heb een jaar geleden meegedaan aan een Internationale politietraining dus weet hoe zo’n actie werkt, die jongens weten wat ze doen. Toen we verder liepen op de brug zagen we een andere schoenenpoetser voor ons lopen en plots verloor deze ook zijn schoenenborstel, toeval bestaat! Toch maar niet op ingegaan hoewel hij vreemd naar onze half gepoetste schoenen stond te kijken…

Nog geen 24 uur in Istanboel en zeer de moeite waard, je krijgt waar voor je geld en ik hoop dat we nog meer van deze avonturen mee mogen maken!

 

Print Friendly, PDF & Email

Leave a Reply