Drie jaar bloggen…

Het moet zo’n veertig jaar geleden zijn geweest dat ik op de fiets ben gestapt en zonder doel voor ogen en met maar 1.000 gulden op zak richting het zuiden ben gaan fietsen. Ik zat tussen een baan en een studie in (The Story of My Life…) en had 2,5 maand niets te doen en dit leek me de meest goedkope en aangename manier om de tijd te doden. Ik had mijn Batavus racefiets tweedehands voor 100 gulden bij een tweedehands zaak in Groningen gekocht. Dit wonder der techniek had zowaar vijf versnellingen, menig modern fietser zou er zijn neus voorop halen (lees meer in mijn blog De eenzame fietser).

Ongeoefend stapte ik op de fiets, zonder reserveband of remblokjes en alleen een bandenreparatieset van Simson. Omdat het de eerste drie weken regende zat er niets anders op door te blijven fietsen in de hoop dat ergens in het zuiden de zon zou gaan schijnen. Gelukkig deed Nederland dat jaar mee aan een EK of WK (ik zou niet meer weten welk) en werd ik als sportieve fietsende Nederlander ’s avonds gefêteerd door de andere campinggasten wanneer ik tijdens de wedstrijden bij de TV in ‘La Salle des Fêtes’ aanschoof en gastvrij menig drankje kreeg aangeboden terwijl iedereen om me heen ‘Johan Cruijff’ riep (ik had toen ook lang haar). Na drie weken fietsen begon de zon plots te schijnen en zag ik een bordje langs de kant van de weg staan: ‘Madrid 400 km.’. Dan pakken we die kilometers nog even mee dacht ik toen en twee dagen later zat ik op een zonnig terras in Madrid, mijn conditie was inmiddels puik! Hieronder een foto van mij in die tijd en op de achtergrond een stukje van mijn Batavus.

foto van Gerard Geerlings.

Daarna besloot ik het wat kalmer aan te doen en ben ik langs de Portugese kust gaan fietsen en zwemmen tot mijn geld op was. In totaal heb ik toen 5.000 km. gefietst en naast de vele lekke banden heeft de Batavus me niet in de steek gelaten hoewel de binnenbanden aan het eind van de tocht wel gatenkaas leken. Een keer had ik de pech dat bij het bandenplakken mijn ventiel de afgrond in gleed en ik hier uren naar op zoek ben geweest, daar heb ik toen de basisprincipes van Zen geleerd. Uiteindelijk ben ik naar beneden geklauterd en heb ik hem gevonden en kon ik weer verder. Extra remblokjes zou achteraf ook wel handig zijn geweest met name als je in de Pyreneeën met een rotvaart naar beneden rijdt op de snelweg terwijl de vrachtauto’s om je heen ervan uit gaan dat je wel opzij zal gaan als ze hebben getoeterd…

Sindsdien is dit een belangrijk levensmotto van mij geworden: gewoon starten als je iets graag wilt en niet teveel nadenken over de planning, het budget en de risico’s anders blijf je stil staan en gebeurt er nooit wat. Problemen en tegenslagen die je onderweg tegenkomt zijn er om op te lossen. Soms sla je helemaal de plank mis maar dan is het zaak niet teveel achterom te kijken, te leren van je fouten en weer vol energie verder te gaan, daarom was ik destijds ook succesvol als project manager (hoewel niet iedereen dat met me mee eens zal zijn…). Ik noem dit zelf overigens de intuïtief incrementele methode, en dat klinkt dan weer wijs toch?

En zo is het eigenlijk ook gegaan toen ik ruim drie jaar geleden besloot te gaan bloggen. Gewoon zelf een simpele blog aangemaakt in WordPress en vier uur later stond mijn eerste blog over Yoga online! En daarna gewoon lekker stukjes gaan schrijven, al doende leert men. Niks Search Engine Optimalization (SOA), Social Media Strategy en Customer Experience: als je maar lang genoeg doorgaat wordt je vanzelf beter en krijg je vanzelf meer lezers! intuïtief incrementeel bloggen dus…

Image result for schrijversvakschool

Wel heb ik begin vorig jaar een schrijverscursus gedaan bij Wim Brands op de Schrijversvakschool in Amsterdam, een instituut dat schrijvers de mogelijkheid geeft wat bij te verdienen naast de karige inkomsten die zij krijgen uit de verkoop van hun eigen werk. Een slimme formule want er zijn heel wat mensen die denken via schrijven de kost te kunnen gaan verdienen en er wordt heel wat geschreven in Nederland en het geven van schrijfcursussen  voor al deze mensen is voor sommige schrijvers een betere business case dan zelf schrijven. Wel belangrijk overigens dat je goed kunt netwerken in dit wereldje en je profiel marketingtechnisch OK is…een problematisch verleden is dan marketingtechnisch een voordeel.

Inmiddels drie jaar later hebben meer dan 140.000 bezoekers mijn site in totaal meer dan een 1.000.000 keer bezocht en neemt het aantal bezoeken per dag geleidelijk toe, nu zo’n 1,700 per dag. Menig professioneel schrijver zou daar jaloers op zijn. Daarbij moet ik wel aantekenen dat er tegenwoordig ook bots zijn die je website automatisch bezoeken en dat het bezoeken van je blog  niet gelijk staat aan het lezen maar dat geldt natuurlijk ook voor papieren boeken. En sommige blogs worden continue goed bezocht zoals bijvoorbeeld momenteel Mag ik het met jouw robot doen?, opvallend genoeg alleen door de week en niet in het weekend dus waarschijnlijk wordt die ergens in het onderwijs gebruikt.

Wat me wel is opgevallen is dat je qua performance beter kort kan schrijven als lang, beter over iets privés dan iets ingewikkelds en dat het aantal views sterk afhangt van het tijdstip dat je iets online zet: vrijdagavond rond 21:00 is het best, dan zijn de meeste lezers online…

Als bijlage bij deze blog een PDF met mijn 22 meest gelezen blogs:

ON A MARCHE SUR LA LUNE – BLOGS 2014 2017 – GERARD GEERLINGS

Print Friendly, PDF & Email

Leave a Reply