Er was eens…

… een eiland niet ver hier vandaan en als je van zuid naar noord liep had je zeker 60 dagen nodig en van oost naar west wel 30, zo groot was dat. Door de eeuwen heen hadden vele vreemde volkeren zich er gevestigd, zoveel zelfs, dat niemand meer wist wie er eigenlijk de eerste bewoners waren. Uit het Noorden en Oosten en zelfs uit het verre Zuiden waren er schepen met avonturiers naar dit eiland gevaren om land te veroveren of, als dat niet lukte, handel te drijven en veel van deze vreemde bezoekers waren zo onder de indruk van het land en zijn bewoners dat ze besloten daar te blijven.

Al deze avonturiers mengden zich met de lokale bevolking waardoor een avontuurlijk, ambitieus en leergierig volk ontstond aangevoerd door diegenen die in deze kwaliteiten uitblonken. En omdat ze wisten dat er een en ander te halen was in de rest van de wereld vetrokken ze ook weer graag naar andere delen van de wereld om handel te drijven, vreemde slecht bestuurde gebieden aan zich te onderwerpen en te exploiteren. Want als ze ergens goed in waren was dat toch wel dat ze goed in staat waren anderen te besturen, dat lag nu eenmaal in hun aard.

Ondertussen zorgden ze ervoor dat hun eigen eiland er goed bij lag, de exploitatie van overzeese gebieden bracht welvaart en zorgde ervoor dat velen in staat mooie landhuizen te bouwen en in te richten, vol pracht en praal, en allerlei instituten op te richten op het gebied van bestuur, wetenschap en cultuur die de positie van de elite van het eiland versterkten en wereldwijde toonaangevend waren. Dit zorgde ervoor dat het eiland op een gegeven moment het machtigste land ter wereld was en iedereen op het eiland daar van mee kon profiteren.

Vele malen probeerden andere landen de positie van het eiland als machtigste land van de wereld over te nemen en dat leidde tot bloedige oorlogen waarbij veel slachtoffers vielen, maar steeds waren de eilanders in staat deze aanvallen af te slaan. Niet in de laatste plaats omdat een eiland nu eenmaal makkelijker te verdedigen is dan een land dat aan andere landen grenst maar toch ook omdat de eilanders goede militairen en bestuurders waren en zeer gemotiveerd hun dominante positie te verdedigen.

De laatste grote oorlog had echter zo’n grote impact op het eiland dat het zijn machtige positie moest afstaan aan een groot land aan de andere kant van de oceaan waar overigens veel ex-eilanders woonden en waar ze veel me hadden samengewerkt. Deze namen na de grote oorlog de positie van machtigste land van de wereld van de eilanders over en dat vonden vele eilandbewoners niet leuk omdat ze gewend waren altijd hun zin te krijgen. Ondanks het feit dat dit nieuwe machtigste land hen geholpen had met de wederopbouw bleven ze zichzelf diep in hun hart de beste voelen en waren ze trots op de symbolen die hun oude dominante positie vertegenwoordigden.

En hoewel veel landen om hen heen na de grote oorlog met elkaar gingen samenwerken en daardoor welvarender werden bleven de eilandbewoners geloven dat hun eiland beter was dan de rest en een bijzondere positie innam. Daarom ook wilden ze liever niet meewerken aan allerlei samenwerkingsverbanden die na de grote oorlog ontstonden en als ze dat deden stelden ze allerlei voorwaarden die ervoor zorgen dat ze in een uitzonderingspositie terecht kwamen. Dat vonden ze niet erg, ze waren immers nu eenmaal gewend hun zaken zelf te regelen. Maar dat maakte de eilanders natuurlijk niet populair bij hun buren die nu samen groter waren dan het eiland en besturen voortaan managen noemden.

Op een gegeven moment vonden veel eilanders dat ze beter helemaal niet meer zouden moeten samenwerken met hun buren en weer als vanouds op eigen benen moesten gaan staan. Een groot aantal van de bewoners van het eiland, aangevoerd door de vertegenwoordigers van de oude elite, kwamen daarom in opstand en besloten, na een interne raadpleging, niet meer met hun buren samen te werken en weer een eigen koers te gaan varen. Dat viel bij hun partners natuurlijk niet in goede aarde en had als gevolg dat de eilanders niet meer gebruik konden maken van een aantal voordelen die deze samenwerking had opgeleverd. En dat had natuurlijk consequenties voor hun welvaart maar dat namen ze daarbij, op de koop toe. Op termijn, dachten ze, zouden ze immers beter af zijn.

Een eilander is nu eenmaal anders dan de rest en voelt zich meer verbonden met elkaar dan met de verre buitenwereld…