Jesse Klaver voor de broodnodige politieke innovatie

Gisteren de MeetUp van Jesse Klaver in AFAS Live in Amsterdam bezocht, voorheen de Heineken Music Hall. Dit evenement was aangekondigd als de grootste politieke bijeenkomst ooit in aanloop naar de verkiezingen en alleen al om die reden voor mij de moeite waard te bezoeken. Het verschil tussen traditionele partijbijeenkomsten en deze MeetUp is dat dit evenement open staat voor iedereen, je er voor moet betalen (10 euro) en wordt georganiseerd als een theatershow met muziek, sprekers en filmpjes: het leek qua sfeer aan het begin wel op een Stones concert. Opvallend was tevens de grote opkomst van de media, hier een foto voor de ingang waar twee jonge dames die al giechelend werden geïnterviewd en  bekenden een oogje op Jesse Klaver te hebben, ze waren niet de enigen!

Het duurde lang voordat de hoofdact Jesse Klaver op het podium kwam, de zaal ging om 19:00 open en Jesse kwam pas om half negen het podium op, hierdoor werd de spanning bij de 5.000 bezoekers geleidelijk opgevoerd, net als bij een popconcert dus. Om de tijd te doden mij  tussen het publiek begeven en wat mensen aangesproken en ik moet zeggen, het was er erg gezellig. Wat me wel opviel was dat het publiek of piepjong of stokoud was, van middelbare leeftijd kwam je haast niemand tegen. De jongeren stonden gezellig vooraan bij het podium bier te drinken en de ouderen zochten naarstig een plek om te zitten want het duurde allemaal wel erg lang voor de hoofdact.

Dus een tijdje gezellig tussen de ex PSP’ers gezeten die elkaar allemaal bleken te kennen (er werd heel wat afgekust) en vol weemoed verhaalden over lang vervlogen tijden toen ‘Links’ zijn nog erg hip was. Ik ben zelf in de jaren zeventig lid geweest van de PSP en kan me herinneren toen meegeholpen te hebben met de organisatie van een congres in de Houtrusthallen in Den Haag, toen behoorde ik tot de jonge garde. En plots zat ik nu weer gezellig te kletsen met al die aardige Groen Links leden. Wisten jullie bijvoorbeeld dat dat affiche met de blote dame en de koe oorspronkelijk voor de NVSH gemaakt was? wist een veteraan mij te vertellen. En wisten jullie dat Jesse Klaver zelf 25.000 privé geld in deze campagne heeft gestopt? De campagne als Business Case wat op zich erg modern is, het is goed voor de betrokkenheid bij innovatie als je er zelf met je eigen geld in zit. Het zijn zware tijden geweest de afgelopen jaren voor Groen Links met maar vier zetels na de affaire Tofik Dibi, dat was toch wel een dieptepunt voor de partij hoorde ik om me heen, heb hem dan ook niet gezien. En dan nu Jesse Klaver die voor een  wederopstanding van de partij heeft gezorgd! Ze konden het allemaal haast niet geloven en menig Groen Linkser stond vol ongeloof naar deze modern georkestreerde happening te kijken.

Na twee rappers, een storyteller, een feministische columnist van De Correspondent en diverse steunbetuigingen per video was het dan eindelijk tijd voor Jesse die zich al die tijd goed verborgen had gehouden voor zijn publiek. Eerst mochten alle kandidaten voor de Tweede Kamer op het podium gaan zitten (en daar ook blijven zitten) en na het standaard muzikale intro “I’ve got a feeling” van de Black Eyed Peas kwam Jesse een beetje zenuwachtig het podium op voor zijn grootste MeetUp so far. Spektakel! Ik zelf hou er niet zo van achter leiders aan te lopen want als die weer weg zijn zakt het zaakje meestal weer in. Aan de andere kant is Jesse pas dertig, hij kan nog even mee en dat maakt het interessant meer te weten over zijn ambities en drijfveren.

Jesse begon vrij abstract met bovenstaande quote van Ghandi en een uitspraak die bij mij bleef hangen ‘We zijn allemaal gelukzoekers’. Jesse schetste tijdens zijn speech de contouren van een mooiere, groenere en eerlijker samenleving waarbij hij stelde dat ‘als de politiek de maatschappij niet kan veranderen wij de politiek maar moeten veranderen’. Politieke innovatie dus als kern van zijn boodschap. Hij wil mensen verbinden en gebruikt daarbij moderne middelen van communicatie, dit spreekt vooral jongeren aan en dat is binnen de linkse partijen lang geleden. Moet hij wel mee uitkijken want indien in verkeerde handen kan je met zo’n begrip als ‘Politieke innovatie’ ook veel kwaad doen, Donald Trump zegt ook dat hij hieraan doet…  Het meeste applaus kreeg hij toen het over het klimaat ging, zoals te verwachten het grootste speerpunt voor Groen Links. Maar ook het economisme, waar hij een boek over schreef, stond centraal evenals het feminisme: “De volgende partijleider wordt een vrouw” sleede hij Vanwege zijn leeftijd moet die waarschijnlijk nog geboren worden want Jesse is voorlopig nog niet weg.

Soms deed hij uitspraken die mij verbaasden. Zo wil hij onze gastoevoer uit Groningen onmiddellijk stoppen en de kolen centrales onmiddellijk sluiten. Moeten we dan afhankelijk worden van Rusland voor onze gastoevoer? En kunnen alternatieve energie zoals windmolens en die lelijke zonnepanelen dat alles wel op korte termijn opvangen? En het rekeningrijden is natuurlijk ook zo’n moeilijk te realiseren punt. Volgens Jesse is daar echter allemaal over goed nagedacht en is er een plan, het moet dan wel integraal uitgevoerd worden met andere fiscale maatregelen anders werkt het niet. Zo kwamen er wel meer punten langs die bij een formatie als wisselgeld ingezet kunnen worden, slim!

Groen Links zal nooit een meerderheid krijgen en hun  plannen, ook al zijn ze zo mooi, zullen nooit integraal uitgevoerd worden. Coalities bestaan nu eenmaal bij de gratie van compromissen in ons polderlandje. Als ik hem zo hoor denk ik dat Jesse, die slim is, niet bang, welbespraakt en communicatief, bereid zijn die compromissen te sluiten. Hij gaat voor het resultaat en wil regeringsverantwoordelijkheid en is in staat dat zowel binnen en buiten zijn partij te verkopen. En volgens mij houdt hij wel van het politieke spel, ik zie hem zo op een prettige manier zaken doen met Klaas Dijkhof, Sybrand Buma en Alexander Pechtold bij de onderhandelingen voor een nieuwe coalitie. Het debat in het Noorden aan het begin van de campagne (zonder Mark Rutte en Geert Wilders) was dan ook een goede eerste oefening voor de toekomstige coalitie partners en volgens mij is hier de basis voor een nieuwe coalitie gelegd, er was chemie.

Aan het eind van de meeting werd ik nog benaderd door twee camera ploegen, een van de Nederlandse en de ander van de Franse TV. “U ziet er niet uit als een typisch Groen Links lid, eerder als een VVD’er…” begon er een. Ik had natuurlijk moeten zeggen dat Jesse het qua uiterlijk ook goed zou doen bij de VVD maar zo ad rem was ik helaas niet op dat moment. Ik heb ze uitgelegd dat ik het een goede zaak vind als er een grote linkse partij is die vooral jongeren aanspreekt en die gaat voor de lange termijn en wil verbinden en niet uitsluiten. Ik ben al die haatpredikers en schreeuwers met een grote mond een beetje zat, die bieden geen perspectief. Helaas vergeten te vragen van welke omroep ze waren dus als je mij op TV ergens tegenkomt, dan hoor ik dat graag. Hoor dat wel vaker over dat VVD uiterlijk, zou ik commercieel wat meer mee moeten doen…

Print Friendly, PDF & Email
Print

Leave a Reply