Tag Archives: Brexit

Where is the Brexit Business Case?

Next week on June 8th there will be new elections in the UK and after this the negotiations around the Brexit between Britain and the EU will start. Michel Barnier, EU’s chief negotiator, has planned these negotiations to start on June 19th but who he will negotiate from te UK side is of course depending on the outcome of the elections.

Theresa May notified the European council of the UK’s decision to leave the EU on 29 March this year, nine months after last years June referendum. According to the Lisbon treaty the withdrawal negotiations as allowed under article 50 need to be finished within two years so the end date is set on March 30th 2019 (unless all parties agree on an extended deadline…). And after this day the actual transition will start and this will probably also take time, this whole Brexit programma will probably dominate the EU agenda for the coming years.

So although te UK had already nine months to prepare before the negotiation phase started, 10 weeks have passed since without any formal or informal negotiations. And with the elections next week even more uncertainty is created because we don’t know who we will need to negotiate with from the UK side after the elections: the latest polls show the conservatives are losing their majority so Theresa May did not get the clear victory she expected from the elections. And when Labour takes over government together with the SNP the whole negotiation process will at least delay and probably soften the negotiations.

With the Brexit negotiations a long and complex negotiation process will start which has never been done before in the history of the EU and with an uncertain outcome, a complex landscape of stakeholders within both the EU as the UK and a rapidly changing political and economical environment.

As a first step the European Council agreed on a set of principles outlined as follow:

“In these negotiations the Union will act as one. It will be constructive throughout and will strive to find an agreement. This is in the best interest of both sides. The Union will work hard to achieve that outcome, but it will prepare itself to be able to handle the situation also if the negotiations were to fail. These guidelines define the framework for negotiations under Article 50 TEU and set out the overall positions and principles that the Union will pursue throughout the negotiation. The European Council will remain permanently seized of the matter, and will update these guidelines in the course of the negotiations as necessary.”

So a fixed end date but not fixed if all agree, basic principles which can be changed along the way and  even fall back scenario in case the negotiations are not successful: from a programme management perspective and change management perspective a big challenge with a lot of risks involved and all indicators for a potential failure most visible in the objective to ge an agreement  in the best interest of both sides.

You can compare the Brexit negotiations with a divorce, key with a divorce is that both parties are saying farewell to the former situation when they were living together  ‘in the best interest of both sides’ and want to establish a new situation where after the divorce you want to take care of your own interest. And as we all know a divorce can become very nasty and give a fight around parenthood and the distribution of material and immaterial assets and pensions: in the end both parties involved will have to pay a price. And just like after a divorce it is also valid for the Brexit: how can the EU and UK separate from each other and share the pain? In this process it is not about who will win but how both parties can quickly come to an agreement and sign the divorce papers, the longer this process will take the more damage will be done on the relationship. After the divorce it will take time to heal and buildup a new relationship: when the settlement of the divorce was not fair this will be more difficult.

So I think it would be best to come to an agreement as quickly as possible and already start with the implementation with parts of the agreements once decided on. It would have helped if EU had already come up with a more detailed plan how they would like to manage the Brexit and the future relationship with the UK including the different possible transition scenario’s, their costs and benefits and a roadmap for the transition. Just like a normal government programme is broken into projects and is based on a proper business case as described in the Prince2 project management methodology especially developed for UK government. This would also be fair for the UK voters because next week they will not know what the objectives and strategies of the political parties will be during the negotiations and will be giving a blanco cheque to the new UK Government next week to do what they think is best.

The Brexit is not about negotiating a contract between two companies who will profit most from the contract but it’s about countries with a long history of working together and establishing great things and need start connecting again and work together as soon as possible!

And as a European not having much influence on this whole negotiation process (we were not asked what we want) and not having elected the current EU leadership directly maybe EU leadership could take the criticism of the UK serious and transform the EU into a more democratic European Union and take out regulation that does not make sense and decrease overhead so we can also benefit from the Brexit business case.

Update June 9th 2017 4:00

Theresa May has lost the elections because she did not get the majority of seats in parlement which will make it difficult for the UK to start the Brexit negotiation process June 19th as planned. When Theresa May should decide to resign as MP, and already members of the conservatives are asking for this, someone else needs to take over: this will have impact on the UK negotiation team and it will take time before this team can operate effectively. This will delay the negotiations significant and weaken UK’s position. The winner of this UK elections is the EU who is now confronted with a divided UK without a strong leader and without a clear strategy.

Update June 19th 2017 20:00

Belgium EU Brexit

Today finally the negotiations started with a UK negotiation team presenting a divided country after the disappointing elections for the tories, the terror attacks and the Grenfell towers fire. The UK government is under a lot of pressure form inside and outside and that is not a good starting point for the negotiations. We will se how this will further develop the coming months…

Looking at above picture of the teams sitting together for the first time I noticed:

  1. It looks like there is no (independent) chair for the meeting;
  2. The delegations are too big, both teams consist of ten people, too much for running an effective meeting;
  3. The two parties are sitting opposite each other with a lot of distance in between, a smaller table could create a more informal atmosphere;
  4. There are a lot of microphones and screens in the middle, probably all what’s said is translated and recorded,  this will not help making creative solutions..

Let’s see how this will work out in time!


‘Finally British Again’, a Brexit Comedy!

Script: Finally British Again

Gerard Geerlings april 1st 2017 – Inspired by ‘Dad’s Army’ and ‘Fawlty Towers” and ‘House of Cards’.

Summary: In Brussels a team of the EU and one of the UK is negotiating the terms and conditions around the Brexit, they are already busy for more than a year without much progress. ‘Finally British Again (FBA)’ reports weekly on what’s going on on the main negotiations table and give insight in the political intriques which go on in Brussels, London,  Dublin, Paris, Berlin, Edinburg, etc… Main characters: chair of the negotiation team, the chairs of the EU en UK team, Theresa May, Boris Johnson, Angela Merkel, Jean-Claude Juncker, Federica Mogherini, Donald Task, Donald Trump…

Baseline: It’s should be a comedy in the best British tradition and close to reality so if possible recorded on a weekly schedule! For this reason the order and content of all episodes can change when this are evolving.

Background: The key negotiations take place in a luxurious Hotel in the center of Brussels under the responsibility of a central transition team called the Brexit Oversight Committee (BOC) but mostly named ‘Oversight’ which consists of 3 persons of the UK, 3 from Europe and an ‘independent’ chair Federica Mogherini, this was agreed after months of negotiation. The team is supported by a lot of working groups with delegations of all EU countries: a complex bureaucratic organisation where hundreds of people working 24/7, nobody knows exactly who is responsible for what and this mess is becoming bigger day by day because the favourite method for solving  a problem is introducing a new commission to solve this so actually no decision are made at all…

Suggestion for actors: Chair Brexit Oversight Committee (BOC):  John Cleese, Theresa May: Anne Robinson, chair EU delegation: Federica Mogherini: Sidse Babett Knudsen, Boris Johnson: Daffyd Thomas, Dutch journalist Joris Luyendijk: Joris Luyendijk…

Locations: the main negotiation room with a oval table called The Mess, the big EU Brexit Office where nobody knows who is doing what and everybody speaks a different language (that’s why it’s called Babylon), The British Embassy from where the UK delegation works, The Pub where the delegations meet after work, nr10 Downing Street, the train from Brussels to Straatsburg..

The objective of the main negotiation team is to:

  1. Take care the transition goes as planned  as agreed in the Transition Plan
  2. Decide on issues which could not be agreed on in the working groups and
  3. Make proposals to adjust the transition plan when needed for the EU and UK government.

Draft content first 10 episodes:

Episode 1: The Table: on who to chair the meetings, where to negotiate, in which language and how to decide on the agenda. Because of IT security problems they decide no to use the internet but typewriters…

Episode 2: The Press: the EU wants to negotiate in the open while the UK wants to keep meeting private and only report monthly on the progress. Finally they decide on a weekly press conference by both parties on a common agreed message to be prepared by a new press committee.

Episode 3: The Irish Boarder; the negotiation team decides to start with this issue and cannot come up with a solution everybody agrees on so they decide to implement a new workgroup and after some discussions 3 workgroups are installed : a legal, economic and a boarder protection workgroup which soon becomes known as ‘The Wall Committee’.

Episode 4: The Boris Complot: although Boris Johnson has no formal role in the negotiations he has a lot of influence on the EU negotiations team and aligns informal with both the chair of the negotiations team as with Donald Trump… A journalist makes this public.

Episode 5: Fish & Whisky: The UK wants ‘Whiskey’ to be a brand which only can be used by the UK and and abandon EU fishing ships from their territory, no Whiskey deal is made but on fish they agree on a five year transition plan which gets a lot of media attention.

Episode 6: The UK EU pensions: The EU has decided that the UK should pay for the pensions for the EU staff who worked for the EU in the past. When the budget needed for this and the salaries become public two members of the negotiation team are involved, they need to resign..

Episode 7: Budget Problems: The budget if the Brexit transition itself is already overspend on the side of the EU while the UK is doing fine and for some teams even uses sponsors who advertise with this in the media. The European parlement want this is stopped but they can’t find a legal basis for this.

Episode 8: Gibraltar: Since the start of the negotiations there have been issues regarding Gibraltar which the UK does not want to leave. To put pressure on the negotiations the UK decided to close the borders with Spain and use  military planes to deliver goods to Gibraltar. After some time the citizens of Gibraltar start protesting wanting to leave the UK and join Spain.

Episode 9: Leaving London: Banks and headquarters of multinationals with a headquarter in London are leaving London on a massive scale. By lowering taxes and giving working visa for staff the UK wants to stop this, in the transition plan it was agreed they would not do this while the UK was still negotiating…

Episode 10: The Scottish: Have closed a trade deal with Trump without knowledge of the UK and EU and lets Theresa May know they are negotiating with Ireland and the Netherlands on a trade deal.

Every episode ends with to delegates talking and joking in the train from Brussels to Straatsburg (or London or Berlin), the UK delegate drinking gin tonic and the EU one drinking German beer while the Dutch journalist Joris Luyendijk is listening secretly to them in the back of the train…

Let me know if you have any suggestions for improvement or want to become part of the writers team. Netflix, HBO and the BBC are invited to tender for the production rights.

(c) Gerard Geerlings 2017 – www.gerardgeerlings.nl

Hoe nu verder met Europa?

Sinds de Tweede Wereldoorlog trokken de Westerse landen jaren samen op en daar lijkt nu een einde aan te zijn gekomen nu het Verenigd Koninkrijk na de Brexit deze zomer en de US na de verkiezing van Trump deze week een onafhankelijker koers gaan varen. En dat heeft een enorme impact voor ons in Europa die hier niet voor gekozen hebben maar wel met de gevolgen hiervan geconfronteerd worden.


Onzekere tijden breken aan. Wat gaat er de komende tijd gebeuren op het gebied van de vrijhandel, het vrije verkeer van personen en defensie? En wat is de impact daarvan voor ons in het Europa van na de Brexit? We weten het nog niet exact maar dit zijn wel de thema’s die zowel Trump als Farage hebben aangekaart en die Donald Trump nu voortvarend wil gaan aanpakken, Theresa May doet er waarschijnlijk ets langer over en heeft dezelfde speerpunten als Trump. De eerste ontmoeting tussen die twee kan wel eens interessant worden want als die twee een gemeenschappelijke agenda gaan opstellen valt het Westen uiteen in twee blokken en delven wij het onderspit. Waarom bepalen we overigens niet zelf deze agenda? Europa is getalsmatig nog steeds groter dan de US en UK qua aantal inwoners (EU 450, US plus UK 317) hoewel het BNP van die twee samen wel weer groter is (UK en VS 20,7 miljard versus EU 16,6 miljard dollar), in onze markt zit dus nog wat groei!

Daarbij is er een belangrijk geopolitiek verschil tussen de EU en de twee andere machtsblokken: als er een kans op een conflict op korte termijn is dan is dat in het Midden Oosten of in de relatie met Rusland en dan wordt dat in Europa uitgevochten, niet in de US of de UK. Waar deze twee landen de vrijhandel en het vrij verkeer van personen uit eigen belang op de korrel nemen zou onze prioriteit moeten liggen op defensie en de geluiden uit zowel de US als de UK om niet automatisch het NATO verdrag in werking te stellen (een aanval op één NAVO land is een aanval op ons allemaal) klinken steeds luider. Laten we hopen dat het het komende half jaar een beetje rustig blijft en Donald Trump zijn spierballen nog even niet hoeft te laten zien…


En ondertussen blijven wij passief in Europa en zetten we daar geen eigen beleid tegenover. Gespannen wachten we op de verkiezingen die er aan komen bij ons en in Frankrijk en hoe Geert Wilders en Martine Le Pen het gaan doen. Niet voor niets waren dit de eerste politici in Europa die Trump feliciteerden. En de rest van Europa wacht af en trekt zich terug in haar schulp. We hebben geen goede analyse, visie en leiderschap en reageren momenteel alleen maar op wat er om ons heen gebeurd!

Wat mij bijvoorbeeld opvalt aan de visie van Trump en May is het gebrek aan toekomstvisie, ze weten heel goed wat ze niet willen maar niet waar ze op termijn naar toe willen. Trump heeft het in zijn 100 dagen plan alleen maar over het afschaffen van wetten en korte termijn oplossingen, geen woord bijvoorbeeld over innovatie waardoor de VS zich zou moeten onderscheiden van de rest van de wereld. Dat mag de volgende Amerikaanse president blijkbaar weer gaan doen als zij de rotzooi die Trump heeft achtergelaten heeft opgeruimd.


Leiderschap en een visie, dat is wat we nodig hebben en het liefst samenvallend in één persoon. Een nieuwe Winston Churchill of Helmut Schmidt die in staat is een nieuwe lijn voor Europa uit te zetten en die een visie op de toekomst heeft. Waar bij de US en de UK de vrijhandel, het vrije verkeer van personen en defensie op de korrel worden genomen zou ik voor de EU het liefst op de agenda willen zetten:

  1. de bescherming van de vrijhandel en de vrijheid van het individu (daardoor zijn we groot geworden)
  2. zo snel mogelijk een eigen militaire organisatie oprichten die zich niet alleen richt of defensie maar ook op vredes- en humanitaire missies  (daar zijn we immers goed in)
  3. ons gaan richten op technologische innovatie (want dat laten de anderen liggen).

Nu alleen nog iemand zoeken die dit kan gaan uitdragen maar dat is helaas wat moeilijker, overigens ben ik wel beschikbaar…

Naschrift 18 maart 2017:

Gewoon onbeschoft, de manier waarop Donald Trump Angela Merkel, bondskanselier van Duitsland, gisteren op het Witte Huis ontving. Duitsland is een van de trouwste bondgenoten van de VS en drijvende kracht achter de politieke en economische stabiliteit in Europa en je zou toch zeggen dat het handig is met haar te gaan samenwerken maar niks van dat ales. Trump ziet Merkel blijkbaar als concurrent en niet als partner, zijn hele body language laat zien dat hij haar minacht. Dat heeft wellicht ook te maken met haar presentatie, Trump laat zich graag omringen met dames die er leuk uitzien, kijk maar naar zijn entourage. Hiermee beledigt Trump niet alleen Angela Merkel maar Duitsland, alle vrouwen en alle Europeanen die, net als Angela Merkel, op een vreedzame manier werken aan de grote problemen van deze tijd.

Deze vernedering  van Merkel door Trump staat niet op zichzelf: May, Erdogan en Poetin kunnen er ook wat van en laten het niet alleen bij woorden maar ook bij daden en daar zullen we toch een antwoord op moeten formuleren. Onder druk is soms ineens veel mogelijk wat daarvoor onwaarschijnlijk werd geacht. We zitten in een transitie waarin we tot nu toe niet in de lead zijn maar deze vernederingen kunnen we ons niet laten welgevallen, tijd dus voor een Europees reveille! En wellicht kan Angela Merkel als moreel leider van Europa hierbij het voortouw nemen.

Surfend leiderschap

Het lijkt wel of onze politieke leiders niet meer voor de troepen uit lopen waarbij het volk volgt maar dat het nu eerder andersom is: het volk heeft massaal een mening en soms mag een politicus daar dan even het boegbeeld van zijn.


Deze week hebben we, in de persoon van Boris Johnson, een mooi voorbeeld gezien van wat ik ‘surfend leiderschap’ noem: het even mogen meeliften op het succes van een politieke beweging die niet aanstuurbaar is en zijn eigen dynamiek heeft.

Boris Johnson herhaalde tijdens de Brexit campagne steeds de slogan “We take back controle again” zonder hier een verdere uitwerking aan te geven. Dat viel blijkbaar goed bij de kiezers die vooral vanuit hun emotie stemden en bezorgde de voorstanders van de Brexit een nipte meerderheid. Rond half vijf de volgende ochtend claimde Nigel Farage van UKIP de overwinning. Tot mijn verbazing bleef Boris Johnson daarna stil, de grootste fout in zijn carrière. Hij had natuurlijk meteen na het bekend worden van de uitslag de overwinning moeten claimen en David Cameron moeten oproepen zich bij de uitkomst neer te leggen en de wil van het volk uit te voeren. En tegelijk zich kandidaat moeten stellen voor het leiderschap. Niks daarvan. David Cameron kon hierdoor zijn eigen lijn uitzetten op zijn persconferentie iets na negen uur. Boris kwam pas in de loop van de middag met een verklaring en daarna ging alles mis en zal het waarschijnlijk nooit meer goed komen rond Boris: hij kan nu beter weer een boeken gaan schrijven..


Achteraf blijkt dat Boris Johnson geen plan had hoe te handelen na de overwinning van het Brexit kamp. De keuze zich achter de Brexit campagne op te stellen was ingegeven door opportunisme en eigenbelang. Door de overwinning te claimen zou hij de woordvoerder worden van alle voorstanders van de Brexit, een brede coalitie die door alle partijen heen loopt: bij zowel de Tories als bij Labour zijn voor en tegenstanders aan te treffen. Een bijna onmogelijke opgave de uitkomst van het referendum te vertalen in een plan waar ieder zich in kan vinden: het echte probleem bij referenda waar de kern van het probleem wordt verdicht tot één vraag waarbij de oplossing buiten beschouwing blijft. Andrew Marr trok later in zijn zondagochtend show de juiste conclusie “Nobody is in charge”, vrij vertaald: het ontbreekt in alle partijen aan leiderschap. Sterker nog: niemand wil het leiderschap op zich nemen! Ook bij de Tories is er nu een leiderschapscrisis waar de positie van Jeremy Corbyn eveneens ter discussie staat.

Ook hier in Nederland hebben we last van surfend leiderschap. Van Wilders weten we al dat hij geen plan heeft en regeringsdeelname niet het doel van deze partij is maar disruptie. De verkiezingen volgend jaar staan natuurlijk in het teken van het Europa debat en migratie dus dat is koren op de molen voor PVV en DENK die beide het sentiment onder de bevolking goed aanvoelen. En omdat Rutte tegen de tijd van de verkiezingen de uitslag van het Oekraïne debat waarschijnlijk niet goed heeft kunnen vertalen in winst zal dit ongetwijfeld het belangrijkste verkiezingsthema worden. En welke leiders schuiven de andere politieke partijen dan naar voren om tegengas te geven aan het sentiment?

Tekenend was deze week het zich terug trekken van Ahmed Aboutaleb als mogelijke kandidaat bij de PvdA tennis  hij de enige kandidaat is. Spekman en Samsom zouden smekend bij hem op de stoep moeten staan om de partij te willen leiden maar dat gaat, vanwege hun persoonlijke ambities, niet gebeuren. Jammer, Ahmed Aboutaleb lijkt me een uitstekend kandidaat om tegengas te geven tegen de PVV en DENK. Waarschijnlijk zal Aboutaleb het Brexit debat in de UK goed gevolgd hebben en beseffen dat het alleen zin heeft zich kandidaat te stellen als de politieke leiding van de partij achter hem staat. Zo’n intern leiderschapsdebat kan ook veel kwaad doen, zie wat er gebeurd is met Groen Links na de strijd tussen Jolande Sap en Tofik Dibi. Overigens heeft Groen Links nu wel een goede kandidaat die meer kan dan alleen surfen…

Jess Klaver

On Brexit: Vote Yes for Europe!

BrexitDear Britain’s,

It has always been great fun working with you, playing football against one of your teams, drinking your whiskey and appreciating your great sense of humor. Having worked in London I always enjoyed the International climate in the UK where people from all over the world were working together on great projects. As European I would be very disappointed when you should decide to leave the EU because I’m afraid there will be all kinds of restrictions on working together and uncertainties on what will be the economic impact, not only for you but also for us fellow Europeans. Once the decision of leaving is made there is no way back and it will give the more undemocratic movements in Europe big influence on the political agenda for the coming years.

Please vote for Europe and work with us on a better future for all Europeans!

Yours sincerely,

Gerard Geerlings – The Netherlands

Naschrift 24 juni 2016

Helaas heeft de  UK gisteren besloten uit de EU te stappen waardoor de Britten nu op zichzelf zijn aangewezen. Door de Brexit kiest de UK voor een onafhankelijke maar ook voor een onzekere koers. Daarmee overspelen zij hun hand, eerste effect vandaag: waarde pond daalt, noodmaatregelen Bank of England nodig, koersen banken dalen, politieke instabiliteit en een onzekere toekomst.

Vandaag is een proces in gang gezet zonder plan en met een onzekere uitkomst. Jammer.