Tag Archives: Europa

The Next Generation Internet

Deze week bezocht ik in Rotterdam een meeting van PortXL, het startup innovatieprogramma van de Rotterdamse haven.  Hoofdgast daar was Peter Schwartz, Senior Vice President van Salesforce die zijn visie gaf op de ontwikkelingen in de ICT. Na afloop van zijn verhaal was er de mogelijkheid vragen te stellen en één van de aanwezigen vroeg hem toen hoe we er voor kunnen zorgen dat het Internet meer veilig wordt. Hij legde uit dat het Internet destijds niet ontworpen was vanuit beveligingsperspectief, het was juist de bedoeling een open platform te ontwikkelen waarbij iedereen in principe toegang heeft tot alle informatie. Wat men toen voor ogen had komt nu het best tot uiting bij Wikipedia, de papieren encyclopedie van vroeger is nu vervangen van een online bijgewerkte website waarbij iedereen in staat is informatie toe te voegen of te wijzigen zodat het veel actueler is dan de oude Winkler Prins waarvan je steeds anderhalve meter moest aanschaffen als je de laatste versie wilde hebben.

Pas toen het internet succesvol bleek kwam er behoefte aan het afschermen van gegevens zodat niet iedereen erbij kan en werden er op allerlei plekken beveiligingsfuncties op het internet ingebouwd maar het uitgangspunt bleek altijd dat het internet open is en dat je er verstandig aan doet op het laagste niveau, het object niveau (server, data, programma), beveiligingsfuncties in te bouwen. En aangezien IT een snelgroeiende bedrijfstak is, is het vechten tegen de bierkaai om het beveiligingsniveau steeds optimaal te houden. Een perfecte beveiliging is op het huidige internet dus niet mogelijk en dat is goed nieuws voor zowel de hackers als de beveiligingsexperts die een goede boterham kunnen verdienen met hun diensten die eigenlijk niks toevoegen aan de kwaliteit van het internet en alleen maar een kostenverhogend invloed op hebben.

Dit probleem kan volgens Peter Schwartz alleen opgelost worden door het beschikbaar komen van een geheel nieuw ontworpen internet waarbij bij het ontwerp al rekening is gehouden met de beveiliging, een nieuw internet dus. En daar wordt volgens Peter Schwartz al heel hard aan gewerkt. Uitgangspunt hierbij is een nieuw internetprotocol met een beveiliging aan de bron die verder gaat dan alleen het IP-adres en waarvan de eigenaar nu vaak moeilijk te achterhalen is.  En naast een internetprotocol voor alle gebruikers van het internet een protocol voor een tweede secure level die gebruikt kan worden voor omgevingen die een eigen internet domein willen waar alleen de gebruikers met toegangsrechten gebruik van kunnen maken.

Dit maakte me nieuwsgierig wie er eigenlijk met de ontwikkeling van deze nieuwe generatie internet bezig is: wie ontwikkelt dat eigenlijk, wie doet de funding hiervan en wie is eigenlijk de eigenaar? Als dit echt gaat werken heeft de eigenaar van dit protocol een machtige sleutel in handen met betrekking tot alle data wereldwijd en ik kan me voorstellen dat er heel wat partijen geïnteresseerd zijn in deze technologie die  eigenlijk het nieuwe beveiligingssysteem van de wereld zou kunnen worden genoemd.

Allereerst maar eens, het advies van Peter Schwartz volgend, op Wikipedia gekeken. Er is een pagina ‘Next Generation’ waarop een vermelding wordt gemaakt naar het US Next Generation Internet Program (NGI) van de Amerikaanse overheid dat als doel had de snelheid van het internet dramatisch te verhogen. Dit programma is gestart in oktober 1996 door President Bill Clinton in oktober 1996 en volgens Wikipedia in 2002 succesvol afgesloten. De webpagina van dit project (http://www.ngi.gov/) is niet meer in de lucht.

Op de huidige site van het Witte Huis onder Donald Trup kan ik niks terugvinden van zo’n project, wel is er recent een ‘Office of American Innovation’ opgericht onder leiding van Jared Kushner, doelstelling: 

‘This office will bring together the best ideas from Government, the private sector, and other thought leaders to ensure that America is ready to solve today’s most intractable problems, and is positioned to meet tomorrow’s challenges and opportunities.  The office will focus on implementing policies and scaling proven private-sector models to spur job creation and innovation.’

Daar zou zo’n ‘Next Generation Internet’ project natuurlijk onder kunnen vallen maar een concrete aanwijzing daarvoor heb ik niet kunnen vinden en als ik de speech eerder deze week van Jared Kushner beluister richt hij zich voornamelijk op overheids automatisering, niks te vinden daar over Cybersecurity of de Cloud.

Op Europees niveau vond op 6 en 7 juni jongsleden in het Europees Parlement een interessante conferentie onder de titel ‘The NEXT GENERATION INTERNET SUMMIT’ plaats.

‘The Next Generation Internet Summit and related public campaign will support the European Commission to build a strategy together with heads of state, leading policy makers, renewed innovators, researchers and citizens to foster the development of the internet, as a powerful, open, data-driven, user-centric, interoperable platform ecosystem, for the benefit of companies and citizens.’

Wel een beetje laat om nu pas een strategie te gaan ontwikkelen voor het internet. Leg je de Amerikaanse doelstelling naast die van de EU dan zie je een duidelijk verschil in doelstelling. Bij de Amerikanen komt het woord ‘burger’ niet voor en gaat het om samenwerking tussen overheid, bedrijven en technologie leiders om ‘proven private-sector models’ op te schalen naar de overheid. De EU staat meer voor een open ‘old school’ internet op de manier zoals het internet destijds bedoeld was.

Ondertussen werken de Chinezen rustig door aan hun eigen programma via het China Next Generation Internet (CNGI) programma (中国下一代互联网). Dit is een vijf jaar plan geïnitieerd door de Chinese overheid met als doel in de toekomst meer invloed te hebben op de toekomstige ontwikkeling van het internet, dat hebben ze nu dus blijkbaar niet. Om deze reden zijn ze bezig zo snel mogelijk over te gaan op het internetprotocol IPv6. Op dit moment is zo’n 1/3 van alle IP-adressen Amerikaans maar dat gaat in de toekomst natuurlijk veranderen vanwege het te verwachten grote aantal nieuwe Chinese gebruikers en daarop vooruitlopend is dat eigenlijk een slimme strategie: de basis van het Internet is nu eenmaal het IP protocol.

Komen we tot de kern van de zaak: als het gaat om het wijzigen van het Internet gaat het dus niet om een ‘Nieuw’ internet maar om het wijzigen van het Internet Protocol, IPv6 is daarvan de nieuwste versie. Dus opgezocht wie eigenlijk de eigenaar van dit protocol is en wie wijzigingen kunnen autoriseren. Dat blijkt de Internet Engineering Task Force (IETF) te zijn (zie mission statement hierboven). De IETF heeft als doel: ‘Creating voluntary standards to maintain and improve the usability and interoperability of the Internet’ en hun belangrijkst middel is het uitbrengen van nieuwe versie van het Internet protocol en change management daarop. Ze zitten in Californie en de voorzitter hiervan is Alissa Cooper, werkzaam bij CISCO. De andere leden komen hoofdzakelijk van grote Amerikaanse IT bedrijven zoals van Oracle, Google, AT&T, Juniper en Dell: Amerikaanse bedrijven hebben dus een behoorlijk grote invloed op de ontwikkeling van het Internet.

De IETF heeft al in 1998 beslist een nieuwe IP-protocol, IPv6, te gaan gebruiken alleen is dat nog niet wereldwijd geïmplementeerd, wel zijn al de belangrijkste besturingssystemen (OS, Windows etc.)  aan dit nieuwe protocol aangepast, China loopt ten aanzien van de implementatie voorop. De belangrijkste wijziging van het protocol heeft betrekking op het feit dat als we zo doorgaan we snel door het aantal IP-adressen beschikbaar heen zijn. Met name het beschikbaar komen van ‘The Internet of Things’ zal er voor zorgen dat het aantal IP-adressen in de toekomst explosief gaat stijgen, IPv6 bevat 7.9×1028 meer IP-adressen als IPv4. Maar het gaat om meer dan dat, beveiliging is daar een belangrijk aspect van. De implementatie van IPv6 gaat overigens erg langzaam, in 2014 werkte 99% nog met IPv4 en van het huidige Google verkeer loopt momenteel 19,2% over IPv6 (status juni 2017). Versiebeheer blijft toch altijd een moeilijk dingetje in de IT sector en na 19 jaar iedereen nog niet over op je nieuwe versie is wel erg lang…

Als ik dit zo overzie is mijn conclusie toch wel dat de ontwikkeling van het Internet dominant bepaald wordt door een aantal, voornamelijk Amerikaanse technologie ondernemingen en dat zowel de politiek en dus wij burgers daar eigenlijk geen invloed op hebben terwijl door het vaststellen van de technische specificaties van het Internet onze privacy en security in belangrijke mate geregeld wordt. Nu de overheid en bedrijven zo massaal gebruik maken van het internet zouden we ons daar meer bewust van moeten zijn en meer invloed moeten hebben op de wijze waarop internet protocollen worden vastgesteld. Tevens zouden IT bedrijven verplicht moeten worden naar een nieuwe versie van het internetprotocol over te gaan als dat vanuit maatschappelijk oogpunt (security, privacy) wenselijk is, dat is nu allemaal te vrijblijvend en zonder wettelijk kader.

Silicon Valley en terrorisme bestrijding

Gisteren verscheen in de Financial Times een interessant artikel van Robert Hannigan, een voormalige directeur bij GCHQ, de UK Intelligence en Security organisatie; ‘Silicon Valley leadership is key in the fight against terror’. Dit artikel geeft een goed beeld hoe er binnen de inlichtingendiensten gedacht wordt over maatregelen om het internationaal terrorisme te bestrijden (door Hannigan overigens gelijk gesteld aan Islam terrorisme).

CHELTENHAM, ENGLAND – NOVEMBER 17: Chancellor of the Exchequer George Osborne is shown the 24 hour Operations Room inside GCHQ, Cheltenham by the Director of GCHQ Robert Hannigan (L) and Cheltenham MP Alex Chalk (C) on November 17, 2015 in Cheltenham, England. Chancellor George Osborne delivered a speech in which he stated that Britain has developed an “offensive cyber capability” to hit back directly at terrorists and states, as he warned Islamic State was seeking to launch potentially deadly attacks on UK targets. (Photo by Ben Birchall – WPA Pool / Getty Images)

In de strijd tegen het internationale terrorisme wordt het inzetten van IT als belangrijke wapen gezien om potentiële terroristen te identificeren en aanslagen te voorkomen waarbij het volgens Robert Hannigan met name gaat om 1) encryptie, dat het mogelijk maakt dat terroristen in het geheim met elkaar kunnen communiceren, en 2) radicale propaganda, waardoor via het internet extremistisch materiaal naar hun potentiële doelgroep kan worden verspreid.

Volgens Robert Hannigan is het een misverstand te stellen dat het internet moreel neutraal is of waarden vrij: technologie is dat wel maar de wereld van het internet met zijn providers en gebruikers is dat niet en dezelfde principes die gelden voor de ‘reëele wereld’ moeten ook gelden voor de ‘online wereld’, namelijk met waarborgen voor privacy en veiligheid voor haar burgers. Het waarborgen van de vrijheid van het internet is een groot goed maar tegelijkertijd een uitdaging hoe om te gaan met dit soort basis principes.De problematiek van de encryptie kan volgens hem het best worden opgelost door samenwerking tussen de overheid en private partijen die aan de basis staan van deze technologische ontwikkeling. Encryptie kan je niet verbieden maar technologisch kan je er wel voor zorgen dat terroristen altijd op achterstand staan. Volgens Hannigan zijn daar al grote stappen gemaakt en hij kan het weten: inlichtingendiensten kunnen waarschijnlijk meer dan ze naar buiten toe communiceren.

Het tegengaan van radicale propaganda via het internet ziet hij als een groter probleem omdat hier de basis ligt voor het ontstaan van het terrorisme. Terroristische organisatie weten tegenwoordig alles van strategische communicatie en hebben de middelen om deze effectief in te zetten en zo hun achterban te mobiliseren. Het voordeel van het internet is dat iedereen de beschikbare informatie kan filteren en zo te zien krijgt wat hij zelf graag wil zien waar vroeger de traditionele media extreme zaken filterden. Hier pleit Hannigan voor een open ‘civilised’ internet gebaseerd op de liberale en democratische waarden die de basis hebben gevormd van het ontstaan van het internet, we zien immers dat het internet in totalitaire landen beknot wordt.

Hij pleit dan ook voor een praktische coalitie geleid en gefinancieerd door Silicon Valley die samen met de overheid en zijn inlichtingendiensten een code opstelt die bepaald wat vanuit een democratisch en ‘civil’ oogpunt acceptabel is en wat niet. Op basis van deze code zou Silicon Valley dan nieuwe technologie kunnen ontwikkelen en een speciale agency op te richten die het mogelijk maakt radicale propaganda van het internet te verwijderen en online adverteerders in staat stellen te zien of de content op de pagina’s in strijd is met deze code. Wachten op wetgeving hieromtrend is volgens Hannigan niet nodig, dat werkt alleen maar vertragend.Hannigan opvatting is geheel in lijn met de recente uitspraken van Theresa May naar aanleiding van de recente terroristische aanslagen waarin ze stelt dat “If human rights laws stop us from doing it, we will change those laws so we can do it”. Donald Trump zal het waarschijnlijk met haar eens zijn en wie weet wat er allemaal al door de inlichtingendiensten gestart in gang gezet is op dit terrein, we weten dat de NSA al toegang heeft tot veel informatie en niet alleen over de eigen landgenoten maar over burgers wereldwijd.

Voorop staat in ieder geval dat de overheden Silicon Valley nodig hebben om de gewenste tools te ontwikkelen die ze nodig hebben terwijl dit voorstel komt juist op het moment dat de relatie tussen de overheid en Silicon Valley op zijn zachts gezegd problematisch is. Het begon al met het voeren van de immigratie stop door Donald Trimp waardoor veel werknemers van Silicon Valley werden getroffen en dan nu recent het verzet tegen het afwijzen van het klimaat akkoord.

Via de campagne We Are Still In, waaraan o.a. Apple, Amazon, Facebook, Google, Microsoft, Twitter, Intel en Spotify meedoen mee, is er een coalitie van van honderden Amerikaanse bedrijven die samen het klimaatakkoord van Parijs blijven ondersteunen. Eerder besloot Tesla-directeur Elon Musk al uit de innovatie adviesraad van Trump te stappen, geleid door zijn schoonzoon Jared Kushner, belast met het ‘White House Office of American Innovation’. Deze adviesraad bestaat nu voornamelijk nog uit bedrijven uit de ‘oude’ economie terwijl de innovatieve, hoge marge economie geen invloed meer heeft op het nieuwe politieke estabishment onder Donald Trump.

In dit licht tevens interresant dat vandaag de hoorzittingen zijn begonnen in de US inzake het beïnvloeden door Rusland van de Amerikaanse verkiezingen waar de nadruk wordt gelegd op de rechten van Amerikaanse burgers en iedere niet-Amerikaan geen rechten heeft en onbeperkt onderzocht mag worden door de Amerikaanse inlichtingendiensten waarvoor onze eigen inlichtingendiensten erg dankbaar zijn volgens Dan Coats, US director of National Intelligence. Als onze inlichtingendiensten dat ook doen voor de Amerikanen dan kunnen beide partijen elkaar goed aanvullen…

Een lastige problematiek met een hoop dilemma’s en potentieel grote gevolgen voor de verhouding burger – overheid. Ik vrees dat het niet lang zal duren en dat dan toch via wetgeving door de overheid regulering van het internet gaat plaatsvinden, op vrijwillige basis gaat dat niet lukken. Wellicht doen de internationaal opererende IT bedrijven uit Silicon Valley er verstandig aan hun R&D activiteiten in de EU onder te brengen, dat lijkt me een verstandige beslissing!

Where is the Brexit Business Case?

Next week on June 8th there will be new elections in the UK and after this the negotiations around the Brexit between Britain and the EU will start. Michel Barnier, EU’s chief negotiator, has planned these negotiations to start on June 19th but who he will negotiate from te UK side is of course depending on the outcome of the elections.

Theresa May notified the European council of the UK’s decision to leave the EU on 29 March this year, nine months after last years June referendum. According to the Lisbon treaty the withdrawal negotiations as allowed under article 50 need to be finished within two years so the end date is set on March 30th 2019 (unless all parties agree on an extended deadline…). And after this day the actual transition will start and this will probably also take time, this whole Brexit programma will probably dominate the EU agenda for the coming years.

So although te UK had already nine months to prepare before the negotiation phase started, 10 weeks have passed since without any formal or informal negotiations. And with the elections next week even more uncertainty is created because we don’t know who we will need to negotiate with from the UK side after the elections: the latest polls show the conservatives are losing their majority so Theresa May did not get the clear victory she expected from the elections. And when Labour takes over government together with the SNP the whole negotiation process will at least delay and probably soften the negotiations.

With the Brexit negotiations a long and complex negotiation process will start which has never been done before in the history of the EU and with an uncertain outcome, a complex landscape of stakeholders within both the EU as the UK and a rapidly changing political and economical environment.

As a first step the European Council agreed on a set of principles outlined as follow:

“In these negotiations the Union will act as one. It will be constructive throughout and will strive to find an agreement. This is in the best interest of both sides. The Union will work hard to achieve that outcome, but it will prepare itself to be able to handle the situation also if the negotiations were to fail. These guidelines define the framework for negotiations under Article 50 TEU and set out the overall positions and principles that the Union will pursue throughout the negotiation. The European Council will remain permanently seized of the matter, and will update these guidelines in the course of the negotiations as necessary.”

So a fixed end date but not fixed if all agree, basic principles which can be changed along the way and  even fall back scenario in case the negotiations are not successful: from a programme management perspective and change management perspective a big challenge with a lot of risks involved and all indicators for a potential failure most visible in the objective to ge an agreement  in the best interest of both sides.

You can compare the Brexit negotiations with a divorce, key with a divorce is that both parties are saying farewell to the former situation when they were living together  ‘in the best interest of both sides’ and want to establish a new situation where after the divorce you want to take care of your own interest. And as we all know a divorce can become very nasty and give a fight around parenthood and the distribution of material and immaterial assets and pensions: in the end both parties involved will have to pay a price. And just like after a divorce it is also valid for the Brexit: how can the EU and UK separate from each other and share the pain? In this process it is not about who will win but how both parties can quickly come to an agreement and sign the divorce papers, the longer this process will take the more damage will be done on the relationship. After the divorce it will take time to heal and buildup a new relationship: when the settlement of the divorce was not fair this will be more difficult.

So I think it would be best to come to an agreement as quickly as possible and already start with the implementation with parts of the agreements once decided on. It would have helped if EU had already come up with a more detailed plan how they would like to manage the Brexit and the future relationship with the UK including the different possible transition scenario’s, their costs and benefits and a roadmap for the transition. Just like a normal government programme is broken into projects and is based on a proper business case as described in the Prince2 project management methodology especially developed for UK government. This would also be fair for the UK voters because next week they will not know what the objectives and strategies of the political parties will be during the negotiations and will be giving a blanco cheque to the new UK Government next week to do what they think is best.

The Brexit is not about negotiating a contract between two companies who will profit most from the contract but it’s about countries with a long history of working together and establishing great things and need start connecting again and work together as soon as possible!

And as a European not having much influence on this whole negotiation process (we were not asked what we want) and not having elected the current EU leadership directly maybe EU leadership could take the criticism of the UK serious and transform the EU into a more democratic European Union and take out regulation that does not make sense and decrease overhead so we can also benefit from the Brexit business case.

Update June 9th 2017 4:00

Theresa May has lost the elections because she did not get the majority of seats in parlement which will make it difficult for the UK to start the Brexit negotiation process June 19th as planned. When Theresa May should decide to resign as MP, and already members of the conservatives are asking for this, someone else needs to take over: this will have impact on the UK negotiation team and it will take time before this team can operate effectively. This will delay the negotiations significant and weaken UK’s position. The winner of this UK elections is the EU who is now confronted with a divided UK without a strong leader and without a clear strategy.

Update June 19th 2017 20:00

Belgium EU Brexit

Today finally the negotiations started with a UK negotiation team presenting a divided country after the disappointing elections for the tories, the terror attacks and the Grenfell towers fire. The UK government is under a lot of pressure form inside and outside and that is not a good starting point for the negotiations. We will se how this will further develop the coming months…

Looking at above picture of the teams sitting together for the first time I noticed:

  1. It looks like there is no (independent) chair for the meeting;
  2. The delegations are too big, both teams consist of ten people, too much for running an effective meeting;
  3. The two parties are sitting opposite each other with a lot of distance in between, a smaller table could create a more informal atmosphere;
  4. There are a lot of microphones and screens in the middle, probably all what’s said is translated and recorded,  this will not help making creative solutions..

Let’s see how this will work out in time!

 

Script for ‘Finally British Again’, a Brexit Comedy!

Script: Finally British Again

Gerard Geerlings april 1st 2017 – Inspired by ‘Dad’s Army’ and ‘Fawlty Towers” and ‘House of Cards’.

Summary: In Brussels a team of the EU and one of the UK is negotiating the terms and conditions around the Brexit, they are already busy for more than a year without much progress. ‘Finally British Again (FBA)’ reports weekly on what’s going on on the main negotiations table and give insight in the political intriques which go on in Brussels, London, Paris, Berlin, Edinburg, etc… Main characters: chair of the negotiation team, the chairs of the EU en UK team, Theresa May, Boris Johnson, Angela Merkel, Jean-Claude Juncker, Federica Mogherini, Donald Task, Donald Trump…

Baseline: It’s should be a comedy in the best British tradition and close to reality so if possible recorded on a weekly schedule!

Background: The key negotiations take place in a luxurious Hotel in the center of Brussels under the responsibility of a central transition team called the Brexit Oversight Committee (BOC) but mostly named ‘Oversight’ which consists of 3 persons of the UK, 3 from Europe and an ‘independent’ chair Federica Mogherini which was agreed on after months of negotiation. This team is supported by a lot of working groups with delegations of all EU countries: a complex bureaucratic organisation where hundreds of people are working 24/7 and nobody knows exactly who is responsible for what and is still constantly growing because when a problem comes up and no decision can be made a new commission is installed by the ‘Oversight’.

Suggestion for actors: Chair Brexit Oversight Committee (BOC):  John Cleese, Theresa May: Anne Robinson, chair EU delegation: Federica Mogherini: Sidse Babett Knudsen, Boris Johnson: Daffyd Thomas, Dutch journalist Joris Luyendijk: Joris Luyendijk…

Locations: the main negotiation room with a oval table called The Mess, the big EU Brexit Office where nobody knows who is doing what and everybody speaks a different language (and is called Babylon), The British Embassy from where the UK delegation works, The Pub where the delegations meet after work, nr10 Downing Street, the train from Brussels to Straatsburg..

The objective of the main negotiation team is to:

  1. Take care the transition goes as planned  as agreed in the Transition Plan and
  2. Decide on issues which could not be agreed on in the working groups and
  3. Make proposals to adjust the transition plan when needed for the EU and UK government.

Draft content first 10 episodes:

Episode 1: The Table: on who to chair the meetings, where to negotiate, in which language and how to decide on the agenda. Because of IT security problems they decide no to use the internet but typewriters…

Episode 2: The Press: the EU wants to negotiate in the open while the UK wants to keep meeting private and only report monthly on the progress. Finally they decide on a weekly press conference by both parties on a common agreed message to be prepared by a new press committee.

Episode 3: The Irish Boarder; the negotiation team decides to start with this issue and cannot come with a solution everybody agrees on so they decide to implement a new workgroup and after some discussions it become 3 workgroups: a legal, economic and one for boarder protection one, which soon became known as The Wall Committee.

Episode 4: The Boris Complot: although Boris Johnson has no formal role in the negotiations he has a lot of influence on the EU negotiations team and both a line with the chair as with Donald Trump… A journalist makes this public.

Episode 5: Fish & Whisky: The UK wants ‘Whiskey’ to be a brand which only can be used by the UK and and abandon EU fishing ships from their territory, no Whiskey deal is made but on fish they agree on a five year transition plan which gets a lot of media attention.

Episode 6: The UK EU pensions: The EU has decided that the UK should pay for the pensions for the EU staff who worked for the EU in the past. When the budget needed for this and the salaries become public two members of the negotiation team are involved, they need to resign..

Episode 7: Budget Problems: The budget if the Brexit transition itself is already overspend on the side of the EU while the UK is doing fine and for some teams even uses sponsors who advertise with this in the media. The European parlement want this is stopped but they can’t find a legal basis for this.

Episode 8: Gibraltar: Since the start of the negotiations there have been issues regarding Gibraltar which the UK does not want to leave and to put pressure on the negotiations the UK decided to close the borders. With plains they need to deliver goods to Gibraltar and after some time the citizens of Gibraltar want to leave the UK and join Spain.

Episode 9: Leaving London: Banks and headquarters of multinationals with a headquarter in London are leaving London on a massive scale. By lowering taxes and giving working visa for staff the UK wants to stop this while the transition plan agreed they would not do this while still negotiating..

Episode 10: The Scottish: Have closed a trade deal with Trump without knowledge of the UK en EU and communicate they are negotiating with Ireland and the Netherlands.

Every episode ends with to delegates talking and joking in the train from Brussels to Straatsburg (or London or Berlin), the UK delegate drinking gin tonic and the EU one drinking German beer while the Dutch journalist Joris Luyendijk is listening secretly to them in the back of the train…

Let me know if you have any suggestions for improvement or want to become part of the writers team. Netflix, HBO and the BBC are invited to tender for the production rights.

(c) Gerard Geerlings 2017 – www.gerardgeerlings.nl

With the help of Andy Evers @londonandy !

Democratie en Debat

Eerst hadden we advocaat Peter Plasman die met de Partij voor de Niet-Stemmers aan de Tweede Kamerverkiezingen deel wil nemen, zijn belangrijkste belofte aan zijn kiezers: ‘In het parlement zullen wij nooit stemmen’. Plasman’s partij richt zich op de circa 25% niet stemmers die hij in het parlement een gezicht wil geven door via de verkiezingen wel zetels te behalen maar daar geen invloed me uit te oefenen op de politieke besluitvorming (de meerderheid wordt dan als al die 25% zouden stemmen 150 -/- 25% = 100,  met 51 zetels heb je dan de meerderheid).

En gisteren kwam  Jan Dijkgraaf in samenwerking met GeenStijl met de nieuwe partij GeenPeil, deze partij komt met een soort gelijk voorstel tot democratische vernieuwing onder het mom een systeem van  ‘directe democratie’ waarbij de leden elke week, voor iedere stemming’ en bij alle voorstellen het standpunt van de partij bepalen. Ook hier is er geen geen partijprogramma en zijn er geen standpunten: bij GeenPeil bepalen de leden de standpunten elke week opnieuw en voor iedere stemming.

Twee initiatieven die getuigen van een goed gevoel voor politieke marketing in een land waar de machtelozen geen stem hebben, zich niet vertegenwoordigd voelen door de politieke elite maar zich wel steeds luider laten horen. Dit soort partijen knagen aan de grondvesten van ons politieke democratische systeem en dagen de traditionele politieke partijen uit na te denken over democratische vernieuwing in een wereld waar de burger steeds meer middelen heeft om zijn mening of onvrede te uiten. De cyclus van eens in de vier jaar te stemmen werkt niet meer in deze snel veranderende wereld en de burger wil meer invloed op het beleid.

schermafbeelding-2016-12-06-om-10-45-21

Afgelopen zondag boog de bevlogen vrije denker David van Reybrouck in Buitenhof zich over dit onderwerp. David is al jaren een vurig pleitbezorger voor het zoeken naar nieuwe middelen om de democratie te versterken zoals bijvoorbeeld het G1000 initiatief. In Buitenhof pleitte hij voor het introduceren van een tussenvorm tussen verkiezingen en een referendum waarbij de vraagstelling tot debat moet uitlokken en er meerdere opties mogelijk zijn (een multiple choice referendum dus) . Goed voor het debat lijkt me maar lastig ten aanzien van de besluitvorming. Alleen al het bepalen van de vraagstelling lijkt me lastig, wie zou dat moeten doen? De politiek of  een burger initiatief? En wat doe je als de politiek de uitkomst niet respecteert zoals nu met het Oekraïne referendum? Dat geeft alleen nog maar meer onvrede.

Interessant is het daarom eens goed te kijken naar het G1000 initiatief zoals dat inmiddels ook in mijn woonplaats Amersfoort is opgepakt. Dit project loopt nu vanaf 2014 en heeft als doel “om een groep burgers en vertegenwoordigers van de stad een plek te geven waar zij samen bepalen wat ze belangrijk vinden voor Amersfoort” met als resultaat “10 plannen waar de stad zelf me aan de slag kan”. Dit plaatje komt van hun website en legt het basisprincipe uit:

De deelname aan de G1000 is gebaseerd op loting aangevuld door werkgevers en  politici en ambtenaren en de categorie ‘Vrije denkers”, niet voor niets rood in het plaatje want elke stad heeft tegenwoordig wel zijn eigen “freischwebenden Intelligenz” (naar Karl Mannheim), vaak “betrokken burgers”, goed gebekt en flink actief op social media. Deze ‘Vrije denkers” weten al hoe de wereld in elkaar zou moeten zitten maar willen zelf geen verantwoordelijkheid dragen door bijvoorbeeld politiek actief te worden: ze staan liever aan de zijlijn de politici, ambtenaren en weggevers te beïnvloeden. Aangezien ik tot geen van de “niet burger” partijen behoor zal het dus nog wel even duren voordat ik ingeloot wordt. Een debat gebaseerd op loting lijkt me een slecht idee, zeker omdat het de twee keer dat deze G1000 in Amersfoort is georganiseerd niet gelukt is de 10.000 ingelote burgers ook daadwerkelijk naar de bijeenkomst te krijgen, volgens de site hebben in 2016 500 mensen deelgenomen en dat is dan incl. de “niet burger” groepen, de organisatie en de journalisten: de aantallen per categorie zijn overigens moeilijk op de website te vinden.

Een leuk initiatief maar niet iets waar ik erg warm voor loop dus, als je een breed maatschappelijke draagvlak wil voor politieke beslissingen moet je wel alle burgers bij de discussie bereiken: de kleinste eenheid in een democratie is nu eenmaal de burger met stemrecht en het probleem is nu juist dat die tegenwoordig vindt dat zijn stem niet gehoord wordt. Ik voel daarom veel meer voor het institutionaliseren van het “brede maatschappelijk debat” (BMD) zoals bijvoorbeeld destijds over de kernenergie dat tussen 1981 tot 1983 werd gevoerd. Dit initiatief zou waarbij informeren, discussiëren, meningsvorming en besluitvorming centraal staan zou weer eens uit de ijskast moeten worden gehaald. Het eerste initiatief voor de BMD over de kernenergie kwam van de toenmalige minister van Economische Zaken Jan Terlouw, dezelfde die deze week bij DWDD een pleidooi hield voor een duurzame wereld waarin de mensen elkaar weer vertrouwen. De uitkomst van deze eerste BMD heeft overigens wel gezorgd voor een mortuarium op het bouwen van nieuwe kerncentrales dat nu nog steeds overeind staat.

mde

Volgens mij moeten politiek en debat weer bij elkaar gaan horen en dat is tegenwoordig steeds minder het geval. Bij de recente verkiezingen ging het niet om de inhoud maar op de personen en niet om de feiten maar om de emotie: door het debat breng je dit weer bij elkaar. En we hebben tegenwoordig met de komst van het Internet en social media veel meer middelen om dit te doen dan het organiseren van discussies in achteraf zaaltjes waar de vergadertijgers te vinden zijn, de doelgroep waar de traditionele partijen hun kader uit rekruteren. Daarbij past het niet burgers uit te sluiten bij deze discussie of een elite meer invloed te geven op het dabat dan de gewone burgers: daar komt juist veel onvrede over het huidige politiek systeem van vandaan (de achterkamertjes).

Wat mij betreft zou de volgende brede maatschappelijke discussie over de toekomst van Europa moeten gaan, daar kunnen we niet onderuit. Graag dit allemaal in jullie verkiezingsprogramma’s opnemen want als we dat niet doen zal de afkeer tegen Europa alleen maar toenemen.

Hoe nu verder met Europa?

Sinds de Tweede Wereldoorlog trokken de Westerse landen jaren samen op en daar lijkt nu een einde aan te zijn gekomen nu het Verenigd Koninkrijk na de Brexit deze zomer en de US na de verkiezing van Trump deze week een onafhankelijker koers gaan varen. En dat heeft een enorme impact voor ons in Europa die hier niet voor gekozen hebben maar wel met de gevolgen hiervan geconfronteerd worden.

donald-trump-701512

Onzekere tijden breken aan. Wat gaat er de komende tijd gebeuren op het gebied van de vrijhandel, het vrije verkeer van personen en defensie? En wat is de impact daarvan voor ons in het Europa van na de Brexit? We weten het nog niet exact maar dit zijn wel de thema’s die zowel Trump als Farage hebben aangekaart en die Donald Trump nu voortvarend wil gaan aanpakken, Theresa May doet er waarschijnlijk ets langer over en heeft dezelfde speerpunten als Trump. De eerste ontmoeting tussen die twee kan wel eens interessant worden want als die twee een gemeenschappelijke agenda gaan opstellen valt het Westen uiteen in twee blokken en delven wij het onderspit. Waarom bepalen we overigens niet zelf deze agenda? Europa is getalsmatig nog steeds groter dan de US en UK qua aantal inwoners (EU 450, US plus UK 317) hoewel het BNP van die twee samen wel weer groter is (UK en VS 20,7 miljard versus EU 16,6 miljard dollar), in onze markt zit dus nog wat groei!

Daarbij is er een belangrijk geopolitiek verschil tussen de EU en de twee andere machtsblokken: als er een kans op een conflict op korte termijn is dan is dat in het Midden Oosten of in de relatie met Rusland en dan wordt dat in Europa uitgevochten, niet in de US of de UK. Waar deze twee landen de vrijhandel en het vrij verkeer van personen uit eigen belang op de korrel nemen zou onze prioriteit moeten liggen op defensie en de geluiden uit zowel de US als de UK om niet automatisch het NATO verdrag in werking te stellen (een aanval op één NAVO land is een aanval op ons allemaal) klinken steeds luider. Laten we hopen dat het het komende half jaar een beetje rustig blijft en Donald Trump zijn spierballen nog even niet hoeft te laten zien…

le-pen

En ondertussen blijven wij passief in Europa en zetten we daar geen eigen beleid tegenover. Gespannen wachten we op de verkiezingen die er aan komen bij ons en in Frankrijk en hoe Geert Wilders en Martine Le Pen het gaan doen. Niet voor niets waren dit de eerste politici in Europa die Trump feliciteerden. En de rest van Europa wacht af en trekt zich terug in haar schulp. We hebben geen goede analyse, visie en leiderschap en reageren momenteel alleen maar op wat er om ons heen gebeurd!

Wat mij bijvoorbeeld opvalt aan de visie van Trump en May is het gebrek aan toekomstvisie, ze weten heel goed wat ze niet willen maar niet waar ze op termijn naar toe willen. Trump heeft het in zijn 100 dagen plan alleen maar over het afschaffen van wetten en korte termijn oplossingen, geen woord bijvoorbeeld over innovatie waardoor de VS zich zou moeten onderscheiden van de rest van de wereld. Dat mag de volgende Amerikaanse president blijkbaar weer gaan doen als zij de rotzooi die Trump heeft achtergelaten heeft opgeruimd.

image

Leiderschap en een visie, dat is wat we nodig hebben en het liefst samenvallend in één persoon. Een nieuwe Winston Churchill of Helmut Schmidt die in staat is een nieuwe lijn voor Europa uit te zetten en die een visie op de toekomst heeft. Waar bij de US en de UK de vrijhandel, het vrije verkeer van personen en defensie op de korrel worden genomen zou ik voor de EU het liefst op de agenda willen zetten:

  1. de bescherming van de vrijhandel en de vrijheid van het individu (daardoor zijn we groot geworden)
  2. zo snel mogelijk een eigen militaire organisatie oprichten die zich niet alleen richt of defensie maar ook op vredes- en humanitaire missies  (daar zijn we immers goed in)
  3. ons gaan richten op technologische innovatie (want dat laten de anderen liggen).

Nu alleen nog iemand zoeken die dit kan gaan uitdragen maar dat is helaas wat moeilijker, overigens ben ik wel beschikbaar…

Naschrift 18 maart 2017:

Gewoon onbeschoft, de manier waarop Donald Trump Angela Merkel, bondskanselier van Duitsland, gisteren op het Witte Huis ontving. Duitsland is een van de trouwste bondgenoten van de VS en drijvende kracht achter de politieke en economische stabiliteit in Europa en je zou toch zeggen dat het handig is met haar te gaan samenwerken maar niks van dat ales. Trump ziet Merkel blijkbaar als concurrent en niet als partner, zijn hele body language laat zien dat hij haar minacht. Dat heeft wellicht ook te maken met haar presentatie, Trump laat zich graag omringen met dames die er leuk uitzien, kijk maar naar zijn entourage. Hiermee beledigt Trump niet alleen Angela Merkel maar Duitsland, alle vrouwen en alle Europeanen die, net als Angela Merkel, op een vreedzame manier werken aan de grote problemen van deze tijd.

Deze vernedering  van Merkel door Trump staat niet op zichzelf: May, Erdogan en Poetin kunnen er ook wat van en laten het niet alleen bij woorden maar ook bij daden en daar zullen we toch een antwoord op moeten formuleren. Onder druk is soms ineens veel mogelijk wat daarvoor onwaarschijnlijk werd geacht. We zitten in een transitie waarin we tot nu toe niet in de lead zijn maar deze vernederingen kunnen we ons niet laten welgevallen, tijd dus voor een Europees reveille! En wellicht kan Angela Merkel als moreel leider van Europa hierbij het voortouw nemen.

Het Eurovisie Songfestival

Toen ik deze week naar de halve finale van het Eurovisie Songfestival zat te kijken realiseerde ik me ineens dat dit festival eigenlijk het enige evenement is waar je je als Europeaan Europeaan voelt.Douwe Bob Euopa

Nederland heeft het Nederlands elftal, de Elfstedentocht en Koningsdag: evenementen waarbij je je Nederlander voelt (Sinterklaas is helaas recent afgevallen). Als Europeaan moeten we het helaas doen met het Eurovisie Songfestival waar we dit jaar de coole Douwe Bob hebben die vanuit zijn bar in een kelder in Stockholm ons mee laat genieten van zijn voorbereidingen, een soort Heineken house zoals we dat bij grote sportevenementen inzetten.

Het thema van het Eurovisie Songfestival 2016 luidt Come Together, een geweldig thema lijkt me in deze tijd vol spanningen in Europa. De vluchtelingen crisis, de persvrijheid in Turkije, de potentiële Brexit en de problemen in Griekenland: het Europa project staat behoorlijk onder druk en kan wel een feestje gebruiken.

Europa heeft weliswaar een vlag en een volkslied maar ook een identiteit probleem. Het begint al met de definitie van Europa: waar hebben we het eigenlijk over? De Europese Unie bestaat uit 28 landen en dan hebben we ook nog de Eurozone, onze monetaire unie die uit 19 landen bestaat. Aan het Eurovisie Songfestival 2016 doen overigen 43 landen mee waaronder Rusland, Israel en Australië, we hebben als Europa dus nog wat groeipotentieel!

Een grondwet hebben we niet want daar waren we tegen dus is die via een achterdeurtje toch ingevoerd en waar mogelijk worden we geconfronteerd met ondoorzichtige besluitvorming zoals bij het TTIP verdrag waar onze gekozen parlementariërs alleen inzage hebben in de status van de onderhandelingen en wij als burger niet door onze vertegenwoordigers worden geïnformeerd. Hier is dus nog wel een en ander te doen om het draagvlak te vergroten…

Vraag op straat wie onze president (1)  is en je krijgt waarschijnlijk geen antwoord, datzelfde geldt voor onze Europese helden, sporters, schrijvers en wetenschappers: niemand in Europa profileert zich graag als Europeaan en geeft ons een Europa gevoel. Behalve dan tijdens het Eurovisie Songfestival waarbij dat gevoel er wel is en we met al die landen in Europa waarmee we in wisselende samenstelling aan het bakkeleien zijn lekker gezellig voor de buis ouderwets aan het televoten zijn (niks liken!) waarbij je niet op jezelf mag stemmen en de meest vreemde personen langs ziet komen die juist staan voor onze diversiteit (en wellicht ligt daarin wel onze identiteit…).

Heerlijk zo’n avondje met heel Europa naar een liedjeswedstrijd kijken zonder gedonder!

Hup Douwe zaterdag!

(1) Els B. maakte me er op attent dat we in Europa geen Europees President hebben in de vorm van een staatshoofd. We hebben wel Jean-Claude Juncker die President is van de Europese Commissie, het uitvoerende orgaan van de Europese Unie, en Donald Tusk die President is van de Europese Raad het politieke orgaan van de Europese Unie. Inhoudelijk zou ik zeggen dat ze eerder voorzitter zijn dan leider van de club dus de term president is wellicht inderdaad een beetje misplaatst.

 

Het raadgevend referendum

Omdat over een week het raadgevend referendum over de wet tot goedkeuring van de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Oekraïne wordt gehouden en ik liever zelf een oordeel vel over het verdrag dan mijn stem baseer op wat er in de media staat heb ik vanmorgen de tekst van het verdrag doorgenomen: het gaat om totaal 486 artikelen op 170 pagina’s, een hele klus dus!

Referendum kaart

Mijn allereerste indruk is dat het een mooi verdrag is, ik lees eigenlijk niks waar ik tegen ben hoewel het een taai stuk is vol ambtelijk taalgebruik, soms heel algemeen (“STREVEND naar meer contacten van mens tot mens”) of verwijzend naar andere wetten en verdragen maar ook bij vlagen heel specifiek (ik had in een eerder versie van deze blog kaasmerken als voorbeeld genomen maar dat blijkt niet te kloppen, zie de rectificatie aan het eind van deze blog…).

Omdat het associatieverdrag niet alleen doorwerkt voor de Oekraïne maar ook voor alle andere lidstaten van de Europese Unie heb ik het nog een keer doorgenomen maar dan vanuit de optiek “voldoen wij hier zelf al aan of wijkt dit af van onze huidige praktijk?”. Je kan een land waarmee je een verdraag afsluit wel vragen zich aan te passen aan onze normen maar dan moeten wij zelf (en dat zijn alle lidstaten) ook voldoen aan die normen of van plan zijn er aan te gaan voldoen: het associatieverdrag wordt dan een agenda voor de EU lidstaten. Een volledige analyse van het verdrag hierop is schier onmogelijk maar volgens mij zijn er genoeg landen binnen de EU die zelf niet aan de beschreven artikelen in het verslag voldoen, hieronder een paar voorbeelden van opvallenden dingen die ik tegenkwam.

Neem bijvoorbeeld het begrip “Afgestudeerde stagiairs” in het verdrag gedefinieerd als: “Natuurlijke personen uit een partij die ten minste een jaar in dienst zijn van een rechtspersoon uit die partij, die universitair afgestudeerd zijn en die voor loopbaanontwikkeling of een opleiding in bedrijfskundige technieken of methoden tijdelijk naar een vestiging op het grondgebied van de andere partij zijn overgeplaatst”. Volgens mij is een stagiair iemand die nog niet afgestudeerd is, op de site van onze Belastingdienst vind je dan ook volgende definitie voor een stagiair: “Leerlingen die in de praktijk werken, noemen we stagiairs.” Een “afgestudeerde stagiair” zou ik eerder een “trainee” noemen, een term die de Belastingdienst zelf ook gebruikt (het Tax Talent Traineeship). De tijdelijke toelating en het tijdelijke verblijf van afgestudeerde stagiairs bestrijken volgens het verdrag maximaal een periode van een jaar, hier wordt dus een nieuwe contractvorm geïntroduceerd binnen de EU die ik nog niet kende.

Ook de paragrafen over staatsmonopolies en transparantie met betrekking tot staatssteun zijn interessant. Als onderdeel van het verdrag moet elke partij zorgen voor transparantie op het gebied van de verstrekte staatssteun: “Daartoe stekt elk van beide partijen de andere partij jaarlijks in kennis van het totale bedrag aan staatssteun dat de handel tussen de partijen ongunstig kunnen beïnvloeden, de aard en de verdeling ervan over de verschillende sectoren. De respectieve kennisgevingen moeten informatie bevatten over het doel, de vorm, het bedrag of budget, de autoriteit die de staatssteun verleent en zo mogelijk de ontvanger van de staatssteun”. 

Dit maakte me nieuwsgierig naar de huidige rapportage binnen de EU en verdomd, er bestaat al een heus “State Aid Scoreboard 2015” hieronder de laatst gepubliceerde versie 2015 waarbij de score staat voor de staatssteun als percentage van het totaal GDP.
GDP staat steun

Samen met de UK, Spanje en Italië scoren wij dus goed hoewel ik me afvraag of de cijfers niet sterk beïnvloed worden door de rapportage discipline binnen de EU, was er bijvoorbeeld in Duitsland meer staatssteun dan in Griekenland voor de monetaire crisis daar? Tevens zitten de effecten van de “Fiscal ruling” praktijk van de belastingdiensten zoals in Nederland voor Starbucks, voor Fiat en Amazon in Luxemburg en voor Apple in Ierland niet in deze cijfers zolang staatssecretaris Eric Wiebes blijft ontkennen dat hier sprake is van staatssteun. De meeste steun gaat overigens naar de regionale ontwikkeling en innovatie en daarna op afstand gevolgd door landbouw volgens de rapportage. Ik ben dan ook benieuwd naar de volgende rapportage!

Waarschijnlijk zullen er de komende jaren heel wat ambtenaren en deskundigen heen er weer gaan vliegen om alle 486 artikelen verder uit te werken, over de voortgang te rapporteren, de scorecards bij te werken, te informeren, analyseren, adviseren en arbitreren. Daar heb ik niks op tegen, is goed voor de werkgelegenheid, kan erg gezellig zijn en is beter dan geen verdrag.

Referendum

Het verdrag geeft een goed kader voor samenwerking tussen de EU en Oekraine en ik mis de discussie over de inhoud van het verdrag in het publieke debat. Om die reden gaan waarschijnlijk veel stemmen naar het Nee-kamp gemotiveerd door anti EU sentimenten uit de hoek van Wilders en Geen Stijl die gezamenlijk optrekken (gangmaker en opgewonden standje Jan Roos heeft het verdrag niet eens gelezen).

Inhoudelijk zou het verdrag een mooie aanzet kunnen zijn voor een Europees strategisch beleidsplan voor de eigen lidstaten en een ambitie voor de landen die bij de EU willen horen. Ik ben dus voor het verdrag en adviseer onze regering dan ook om de uitslag van het referendum al bij voorbaat naast zich neer te leggen!

RECTIFICATIE:

Naar aanleiding van mijn blog ontving ik de volgende mail van Hans de Mol:

Geachte heer Geerlings,

U schrijft op uw blog:

“Mijn allereerste indruk is dat het een mooi verdrag is, ik lees eigenlijk niks waar ik tegen ben hoewel het een taai stuk is vol ambtelijk taalgebruik, soms heel algemeen (“STREVEND naar meer contacten van mens tot mens”) of verwijzend naar andere wetten en verdragen maar ook bij vlagen heel specifiek zoals bijvoorbeeld de lijst met kazen die is opgenomen die gedurende zeven jaar niet als merknaam gebruikt mogen worden: Parmigiano Reggiano, Roquefort en Feta: de Italiaanse, Franse en Griekse lobbyisten hebben binnen de EU goed hun best gedaan!”

Ik vrees dat u de tekst niet goed verstaan heeft. In art. 2087 lid 4 staat immers:
“Gedurende een overgangsperiode van 7 jaar na de inwerkingtreding van deze overeenkomst belet de bescherming ingevolge deze overeenkomst van de volgende geografische aanduidingen van de EU-partij niet dat deze als aanduiding van bepaalde vergelijkbare producten van oorsprong uit Oekraïne worden gebruikt: a) Parmigiano Reggiano, b) Roquefort, c)Feta.”

Er staat dus dat gedurende 7 jaren na inwerkingtreding van de overeenkomst de Oekraïne juist gedoogd wordt om inbreuk te blijven maken op de beschermde kaassoorten die streekgebonden zijn.
Dit is ronduit schandalig. Zo geldt zelfs een termijn van 10 jaar voor aanduidingen als champagne, port, sherry, etc. Iedereen in Europa is verboden een mousserende wijn op de markt te brengen onder de naam Champagne wanneer die niet uit de streek van Reims, Aye of Epernay komt.
En zo’n corrupt land mag daarmee rustig 10 jaar doorgaan. Bij ons wordt het rookverbod toch ook niet met een overgangsperiode van 10 jaar ingevoerd. Waarom moet er nu dan wel naar economische consequenties voor het land zelf gekeken worden. De lidstaten worden dus opzettelijk benadeeld ten faveure van zo’n land dat nog heel wat op orde te brengen heeft.

Wellicht wilt u uw conclusie aanpassen, want dit kan mensen op het verkeerde been zetten!

Met vriendelijke groet,

Hans de Mol

Mijn reactie: bij deze aangepast Hans, je hebt gelijk en ik heb het verkeerd gelezen. Blijft overeind staan dat ik voor het referendum blijf en vandaag voor het verdrag heb gestemd, helaas behoorde ik tot de minderheid!

Verbeter de wereld, begin met een Hug!

“Als je iemand haat, haat je iets in hem wat deel is van jezelf.
Wat geen deel van onszelf is, verontrust ons niet.”

Hermann Hesse, Demian

Mijn eerste reactie na de aanslagen vorige week ik Parijs was er een van boosheid en ongeloof dat jongeren, die geboren en getogen zijn in onze westerse samenleving, in staat zijn zelfmoordaanslagen te plegen op mensen uit de omgeving waarin ze opgegroeid zijn. Dit is volgens mij een nieuw fenomeen in onze Westerse samenleving, waar wij geen antwoord op hebben en om die reden veel angst oproept.

Zelfmoordaanslagen als laatst beschikbare middel van verzet tegen een ombekende vijand gebeurden tot nu toe altijd ver weg en waren een uiterste middel van verzet. Maar waarom jezelf opblazen tussen de mensen waarmee je misschien samen op school hebt gezeten of die het brood hebben gemaakt wat jij dagelijks hebt gegeten, dat vind ik echt onbegrijpelijk. Erg rationeel is het niet want als terrorist ben je niet erg effectief als je jezelf opblaast en niet meer verder kunt moorden.

Ik geloof er ook niets van dat het religieuze drijfveren zijn die deze daders tot zelfmoordaanslagen inspireren: geen enkele godsdienst kan dit soort geweld rechtvaardigen en het is nogal aanmatigend als je jezelf ziet als plaatsvervanger van God op aarde die zich zelf het recht geeft anderen die niet bij de club horen uit te moorden. Zo’n groep kan je beter een secte noemen die anderen uitsluit. IS heeft alle kenmerken van een secte hoewel een charismatische leider ontbreekt, wat op zich wel logisch is want als die leiders ook zelfmoord zou moeten plegen heb je om de haverklap nieuwe leiders nodig.

Leiders plegen geen zelfmoordaanslagen, dat doen de loopjongens. Schijnbaar is er in sommige delen van Europa een sociaal economisch maar ook ideologisch klimaat ontstaan waardoor haat predikers jongeren kunnen inspireren tot dit soort aanslagen. Als je je verdiept in de achtergrond van deze zelfmoord terroristen gaat het vaak om jongeren die nog niet zo lang geleden Westerse waarden aanhingen en in korte tijd radikaliseerden en zelfmoord het ultieme doel is geworden. De haat tegen ons zit diep geworteld bij deze jongeren en de vraag is nu hoe je deze blijkbaar grote groep jongeren op andere gedachten kunt brengen.

image

Naast de verschrikkingen in Parijs en de terreurdreiging die daarop volgde was het dan ook een mooie actie van een Moslim die op de Place de la Republique geblindoekt ging staan met twee bordjes:  “I am a Muslim, but they tell me I’m a terrorist.” en :”I trust you. Do you trust me. If so, hug me.”. Als je op ‘Hug a Muslim’ googled is dit al een wat langer lopend initiatief wereldwijd, er zijn vele foto’s te vinden. Mooie actie, moeten we hier ook doen, grote spontane ‘Hug’ acties gaan organiseren!

Terrorisme los je niet op door inlichtingen verzamelen en repressie alleen maar primair door de voedingsbodem van terrorisme weg te nemen op basis waarvan jongeren zich hierbij aansluiten. En dat doe je door bruggen te bouwen en zelf de dialoog aan te gaan onder het motto:

“Verbeter de wereld, begin met een Hug”

#HugForPeace

Vluchtelingen Universiteit

Afgelopen zomer 6.000 km door Frankrijk gereden en meerdere Franse steden bezocht en helemaal niets gemerkt van de vluchtelingen die volgens de media massaal onderweg zijn naar Noord Europa. Menig ‘Camping Municipal’ stond onbeheerd leeg dus plek genoeg daar voor de opvang en in de stadscentra alleen maar veel Nederlandse touristen gezien. Tot ik gisteravond in Hoogeveen in Drenthe bij vrienden zat te eten en op het pleintje naast hun huis een aantal mensen met elkaar hoorde praten, duidelijk niet in het Drents.imageSinds begin dit jaar wordt de oude gevangenis in Hoogeveen gebruikt als asielzoekerscentrum en kunnen zo’n 1.000 vluchtelingen daar terecht. En dat gaat volgens mijn vrienden goed: lokale scholen bieden onderwijs aan kinderen van vluchtelingen aan, er zijn schaakborden aangeboden, er wordt gevoetbald door asielzoekers met Hoogeveeners, er is een fotoexpositie over het centrum gemaakt voor scholieren, en loopt een project kinderen op het AZC bekend te maken met water, etc.. Het gaat dus erg goed daar met de integratie van de vluchtelingen en hun omgeving, veel lokale vrijwilligers zetten zich voor hen in.imageHoewel mijn vrienden best wel een stuk lopen van het AZC af wonen komen dagelijks een aantal Syriers naar het pleintje naast zijn huis dat er mooi bij ligt en eigenlijk nooit door de omwonenden gebruikt wordt omdat die allemaal zelf een riante tuin hebben. En daar zitten ze dan gezellig met elkaar te kletsen of te telefoneren, van overlast is volgens onze vrienden zeker geen sprake. Deze asielzoekers zijn vaak hoog opgeleid en vervelen zich te pletter de hele dag, vanwege hun status mogen ze niet aan de slag in Nederland.imageIk heb al eerder een stukje geschreven over de Belgische Nooduniversiteit in Amersfoort tijdens de Eerste Wereldoorlog toen een aantal particulieren het initiatief namen de vluchtelingen op te leiden zodat na terugkomst in België er nieuw kader is dat mee kon werken aan de wederopbouw van hun land: Ontwikkelingssamenwerking avant la lettre dus. Vanmorgen stond er een ingezonden brief in de Volkskrant van Marianne van der Pol uit Den Haag met bovenstaande oproep van gelijke strekking, helemaal mee eens!

Ik ga binnenkort eens informeren bij het COA wat de mogelijkheden zijn en kijken of ik een burgerinitiatief hier lokaal kan starten! Wie doet er mee?