Tag Archives: Mensen

Vrede

Vanmorgen stond er een aardig stukje in de Volkskrant over een wedstrijd uitgeschreven door het Duitse Museum Schirn Kunsthalle waarin kunstenaars en ontwerpers worden opgeroepen een nieuw symbool voor de vrede te ontwerpen, inzenden kan nog tot 1 juli…

“We willen onderzoeken hoe vrede eigenlijk werkt”, aldus Philipp Demandt, directeur van dit museum. Een terechte vraag terwijl wereldwijd er veel turbulentie is en de kans op oorlog groter is dan die decennia geweest is. De wereld is veranderd. De Oost – West tegenstelling is getransformeerd naar een strijd tussen de ‘have’s’ en de ‘have-not’s’ en oligarchen met meer focus op hun eigen economische belangen maken de dienst uit en worden zelfs democratisch gekozen. En godsdienst speelt plots weer een belangrijke rol terwijl we dachten dat diens invloed zolangzamerhand aan het verdwijnen was.

Als je het over vrede hebt heb je het eigenlijk over de vraag hoe we samen kunnen leven zonder dat we elkaar om de oren gaan slaan. Blijkbaar voldoen de universele waarden van vrijheid, gelijkheid en broederschap niet meer en lukt het ons niet nieuwe te formuleren. En dat gaat ook nog wel even duren want in tijden van turbulentie moet er eerst strijd gevoerd worden voor er een nieuw evenwicht kan worden gevonden op basis waarvan mensen weer vredig kunnen samenleven. Helaas. Ik zou daarom de datum van 1 juli maar even opschorten Philip Demandt, vrede is nu eenmaal een werkwoord, dus aan de slag allemaal!

Arbeidsmarkt innovatie en de opkomst van de Task Marketplace

Onlangs sprak ik tijdens een wandeling met familie een neef en tijdens het gesprek kwamen we op het onderwerp “Werk”. Mijn neef is 30 en werkt momenteel als Product Manager bij een groot bedrijf, zijn vrouw is ZZP’er en beide hebben sinds een half jaar een zoon. Toen ik hem vroeg hoe het ging op zijn werk vertelde hij mij dat het hem opviel dat in zijn werkomgeving niemand meer rondliep van boven de 45. “Waar zijn al die oudere mensen gebleven?”, vroeg hij zich af. Nu hij zelf vader was geworden is hij gaan nadenken over zijn toekomst en het feit dat zijn zoon over 15 jaar gaan studeren vroeg zich af of hij dan wel nog een baan had.

De arbeidsmarkt is om allerlei redenen ontzettend veranderd de afgelopen decennia. Waar ik opgegroeid ben vanuit de zekerheid dat je na je studie een vaste baan zou krijgen en daar waarschijnlijk de rest van je carrière zou blijven werken tenzij je zelf besloot ergens anders te gaan werken. Dat is nu compleet anders. Vaste banen zijn er minder en ook al heb je er een dan heb je nog geen baanzekerheid. Als je nu aan het begin van je carrière staat heb je de keuze tussen baan, ZZP’er worden of een eigen bedrijf cq. startup oprichten. En tijdens je carrière heb je de keuze, of soms zelfs de noodzaak, van het een naar het andere model te switchen waardoor het noodzakelijk wordt jezelf steeds weer te scholen, te innoveren en nieuwe skills aan te leren.Het arbeidsmarktbeleid van de overheid loopt behoorlijk achter de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt aan, de recente wijzigingen van het ontslagrecht en de flexwet dragen niet echt bij aan een soepelere werking hiervan. Kijk maar naar de positie van ZZP’ers en startups die als ondernemer risico nemen en geen vangnet hebben als het mis gaat. Toch ben ik er positief over de arbeidsmarkt, volgens mij zitten we momenteel midden in een periode van arbeidsmarktinnovatie waarbij niet de overheid, werknemers en werkgevers de motor van innovaties zijn maar een aantal structurele innovaties die werking van de arbeidsmarkt sterk verbeteren. En deze innovaties zijn niet gepland maar ontstonden zomaar vanuit particuliere initiatieven, blijken te werken en zijn, zonder dat we het in de gaten hadden, onmisbaar geworden… (zoals zovele innovaties overigens ongepland zijn…).

De meeste van deze innovaties hebben te maken met de digitalisering van onze samenleving en nieuwe IT oplossingen die zorgen voor allerlei nieuwe diensten en een betere werking van de arbeidsmarkt:

  1. Het ontstaan van websites als LinkedIn en Indeed waardoor de matching tussen vraag en aanbod aan banen sterk is verbeterd, er meer transparantie is en je rechtstreeks via je netwerk met potentiële nieuwe opdrachtgevers kunt communiceren, vroeger had je alleen de krant en de Intermediair, nu zijn er legio websites;
  2. Websites als Marktplaats, E-Bay, Alibaba, AirB&B en Uber maar ook lokale burenhulp en ruil apps waar kopers en verkopers hun producten en hun diensten aanbieden en er een schaduw economie ontstaat waar burgers extra inkomsten kunnen genereren;
  3. Het ontstaan van steeds weer nieuwe contractvormen naast de vaste baan of ZZP’er en flexwerker zijn waarbij je wordt betaald per verrichting, taak, per stuk, uur, aantal hits, verkocht product of verleende service;
  4. Het ontstaan van de zgn. ‘Task Marketplace’, erg populier in de VS en een manier waarop vraag en aanbod van talent en techniek op elkaar afgestemd worden op taak niveau zonder dat er een formele arbeidscontract aan ten grondslag ligt. Uitgangspunt is dat werkenden 40% van hun tijd besteden aan taken die routinematig zijn en ook door anderen zouden kunnen worden verricht, via steeds meer websites wordt dit soort werk extern aangeboden en iedereen kan zich daar op inschrijven zonder dat er sprake is van een contract;
  5. Tevens wordt er veel werk gedaan op basis van ruil of als vrijwilliger, er lopen in Nederland 7 miljoen vrijwilligers rond die een economische waarde vertegenwoordigen van zo’n 35 miljard euro. Veel van dit werk werd overigens vroeger door witte werknemers werden gedaan en is dus overgeheveld van wit naar grijs waardoor onze economie is gekrompen;

Officieel rapporteren we onze economie via de belastingdienst maar er is ook een zwarte economie (9% BNP dus zo’n 70 miljard Euro van de 663 m Euro) en een grijze die door de komst van deze internet sites flink aan het groeien is. De omvang van de grijze economie is moeilijk in te schatten omdat veel bedrijven die hier op actief zijn niet op hun transactievolume rapporteren. Alleen Marktplaats Nederland is al goed voor 9 miljard transactie omzet en deze sector groeit op jaarbasis behoorlijk. Het zou dus zomaar kunnen zijn dat door al deze ontwikkelingen de formele economie, op basis waarvan de belastingdienst rapporteert,  qua volume maar beperkt stijgt terwijl de schaduw economie sterk aan het groeien is waardoor we als samenleving in zijn totaliteit beter presteren. Niet voor niks doet de belastingdienst dan ook via Big Data onderzoek hoe deze grijze markt beter in kaart te brengen (zie mijn eerdere blog over de Belastingdienst en Big Data).

Door de toegenomen flexibiliteit is de traditionele scheiding tussen ‘werkgevers’ en ‘werknemers’ aan het wegvallen terwijl de overheid en de SER dit nog steeds als leidend principe hanteren. De trend is juist dat je op het ene moment werk aanneemt en op het volgende moment werk te vergeven hebt waardoor iedereen potentieel ondernemer is geworden en moet inspelen op nieuwe ontwikkelingen en zijn risico’s zelf moet managen. Ik denk dat er in de toekomst een verschuiving zal plaats vinden van werk op basis van een contract naar werk op basis van activiteiten die toegevoegde waarde creëren. Om dit succesvol te kunnen doen zal je de juiste skills moeten hebben deze activiteiten uit te voeren en ben je verantwoordelijk voor het up to dat houden van je eigen vaardigheden zodat je aantrekkelijk blijft voor de arbeidsmarkt. 

Veel positieve ontwikkelingen dus op de arbeidsmarkt met name door nieuwe IT oplossingen waardoor de arbeidsmarkt transparanter is geworden en nieuwe werkvormen die vraag en aanbod beter op elkaar doen aansluiten. Maar ook een toegenomen onzekerheid onder werkers over hun toekomst en of ze op termijn nog wel werk hebben waardoor je als werker continu alert moet zijn op nieuwe ontwikkelingen en daarop moet kunnen participeren. Wat dat betreft hadden wij babyboomers het destijds makkelijker maar wellicht ziet de nieuwe generatie dat anders!

Resurfacing

The week after I flew to Sedona US for a two-day self-development course after being invited by an old colleague. I had some time free on the days of the course, had been in Sedona before and knew it was one of the best places to be in the US. The course was about “Resurfacing”, a technique which aimed to explore your conscience and in the end be the master of your own free will, just what I needed now to define my own Moon project!

When I presented myself at the registration desk in Sedona the lady behind the desk told me I did not pay the whole amount for the course: it was 12.000$ instead of the 1.200$ which I already paid. I was furious because I knew for certain in the invitation I received from my old colleague it stated 1.200$ for the two days and I would not have participated for this amount! I asked the lady to talk to the manager in charge of the workshop and after a few minutes a short bold guy came to me and gave me a cup of coffee and listed to what I had to say without giving me an answer on my questions. He kept smiling and told me he would talk to the legal department and could give me feedback afterwards on what he could do for me.

In the meantime, the workshop started and I had to decide what to do: stay and participate or leave. I decided to stay and participate, after all I was interested in the topic and had traveled a long distance from home. At the beginning of the workshop I met the other participants and I was assigned to a group of twelve people of which 6 were mentors and 6 participants, to my surprise my mentor was the old colleague who invited me for the course, I did not know he was invited also! 4 of the 6 ‘normal’ participants also complained on the price but we did not have much time to discuss because the workshop started and I decided to make my mind free of external stuff so I could concentrate on the course.

The next two days they kept us busy with all kind of exercises, some one to one with the mentors and some with the group. We started the course with identifying our earliest memories and life changing experiences and reflecting on what what we thought were our key drivers and ambitions, a mix of techniques I already experienced before and new ones. The mentors were all experienced master and guided us through the course with a personal approach and were alle ‘Believers” in the methodology developed by the inventor Robin Tree, a former teacher. The key objective of Robin was that by exploring the world of your mind, starting with introspection on your own experiences and connecting them to your beliefs, you will be able to get insight in your identity and will de enable you to set direction to your own life and be in control of your future.

That evening we had some time for ourselves as participants of the course while the mentors were sitting together somewhere else. During the day some of the participants had left the course and, because we were busy all day, we did not know why. In the restaurant I spoke to some other participants and they were all first time attanders and were very positive about the course although some complained on the quality of the mentors who guided them, for some this was the first time, luckily my mentor was very experienced. Only one complained about the money and thought it was a mistake because she knew others who had done the course before and had not complained about it.

Next morning we started with an evaluation of first day and this was for me the opportunity to ask the mentors when we would get feedback on the costs of the course, they were very surprised and did not know there was a problem. My mentor asked me to look at this “problem” from another perspective and ask myself the question “what is this course worth for you?”. If the course would cost nothing would it have the same value for you as if it was very expensive? If the course  would change your life in the sense that you would stop working at your current very well paid job and start a new adventure without a potential high income but more in line with your ambitions would it still be an interesting investment for you? And, if you look back, do the moments in your past life you made choices which changed your life structural had anything to do with money?

At the end of the day I concluded that is was good having done this course and not let me be influenced by the money problem. When checking out I met the short bold guy who I spoke to at the beginning of the course and he introduced himself as Robin Tree, owner and developer of the “Resurfacing” methodology. He told me he would not insist on paying the 12k $ but that I was free of course to pay more if the course was more worth than I thought before participating: on avarage participants of his course valued it ten times higher after then before. It was also a good methodology to ‘shake out” the participants early during the course who were to much focussed on the money and were not able to open their mind. I agreed, without this issue i would have been more relaxed and less focussed, pressure sometimes helps when you want change..

L’important c’est la rose…

Daar zit je dan, 76 jaar oud met een achttien jaar jongere man tegenover je die je helpt met eten omdat je te veel bibbert om dit zelf te kunnen. Wel goed verzorgd, ondanks alles een dame met een mooie ketting, een chique horloge en dure ringen aan de vingers. Sinds gisteren ben je opgenomen op de afdeling palliatieve zorg waar ik als vrijwilliger af en toe een paar uurtjes meehelp. Net opgenomen in een kale kamer met alleen de noodzakelijke voorzieningen en zonder enig persoonlijk spoor behalve dan een eenzame ansichtkaart in de vensterbank. Je staart het liefst naar buiten waar je achter de kaart de bomen van het bosrijke Zon en Schild op de wind ziet mee bewegen.

De ontmoeting begon koppig, bijna boos, het duurde even voor je je liet helpen. Wel kwam er af en toe een stroom woorden uit jouw mond, meest Nederlands, maar ook Frans en een beetje Duits. De verpleegkundige hadden me verteld dat je als kind in Parijs had gewoond, geen van de verpleegkundigen kon echter haar Frans verstaan, een hersentumor doet vreemde dingen met je. Dus maar even alles in mijn beste Frans gedaan: ‘Vous voulez du fromage, pâté ou confiture?’ Dat ging beter dus ging ik verder met ‘Du pain, du vin et du Bousin?’. Tussen alle woorden, die niet altijd te verstaan en samenhangend waren, kwam het woord ‘Becaud’ een aantal keer voor. Mooi aanknopingspunt, dus vroeg ik je of je van zijn muziek houdt. Toen begonnen je oogjes te glimmen.

Gilbert Becaud

Vanaf mijn smart phone met Spotify heb ik toen een paar nummers van Becaud en Aznavour voor je afgespeeld. Dat vond je prachtig, je zong mee op ‘L’important c’est la rose’ en wist zelfs met gebaren het plotse einde van ‘Et maintenant’ aan te geven! Je droomde weg op Becaud’s muziek naar lang vervlogen tijden terwijl je bleef kijken naar de bomen buiten en de eenzame ansichtkaart. En daar word ik dan wel weer een beetje triest van. Je bent ernstig ziek en je hebt niet veel tijd meer. Maar wel mooie herinneringen…..

Verbeter de wereld, begin met een Hug!

“Als je iemand haat, haat je iets in hem wat deel is van jezelf.
Wat geen deel van onszelf is, verontrust ons niet.”

Hermann Hesse, Demian

Mijn eerste reactie na de aanslagen vorige week ik Parijs was er een van boosheid en ongeloof dat jongeren, die geboren en getogen zijn in onze westerse samenleving, in staat zijn zelfmoordaanslagen te plegen op mensen uit de omgeving waarin ze opgegroeid zijn. Dit is volgens mij een nieuw fenomeen in onze Westerse samenleving, waar wij geen antwoord op hebben en om die reden veel angst oproept.

Zelfmoordaanslagen als laatst beschikbare middel van verzet tegen een ombekende vijand gebeurden tot nu toe altijd ver weg en waren een uiterste middel van verzet. Maar waarom jezelf opblazen tussen de mensen waarmee je misschien samen op school hebt gezeten of die het brood hebben gemaakt wat jij dagelijks hebt gegeten, dat vind ik echt onbegrijpelijk. Erg rationeel is het niet want als terrorist ben je niet erg effectief als je jezelf opblaast en niet meer verder kunt moorden.

Ik geloof er ook niets van dat het religieuze drijfveren zijn die deze daders tot zelfmoordaanslagen inspireren: geen enkele godsdienst kan dit soort geweld rechtvaardigen en het is nogal aanmatigend als je jezelf ziet als plaatsvervanger van God op aarde die zich zelf het recht geeft anderen die niet bij de club horen uit te moorden. Zo’n groep kan je beter een secte noemen die anderen uitsluit. IS heeft alle kenmerken van een secte hoewel een charismatische leider ontbreekt, wat op zich wel logisch is want als die leiders ook zelfmoord zou moeten plegen heb je om de haverklap nieuwe leiders nodig.

Leiders plegen geen zelfmoordaanslagen, dat doen de loopjongens. Schijnbaar is er in sommige delen van Europa een sociaal economisch maar ook ideologisch klimaat ontstaan waardoor haat predikers jongeren kunnen inspireren tot dit soort aanslagen. Als je je verdiept in de achtergrond van deze zelfmoord terroristen gaat het vaak om jongeren die nog niet zo lang geleden Westerse waarden aanhingen en in korte tijd radikaliseerden en zelfmoord het ultieme doel is geworden. De haat tegen ons zit diep geworteld bij deze jongeren en de vraag is nu hoe je deze blijkbaar grote groep jongeren op andere gedachten kunt brengen.

image

Naast de verschrikkingen in Parijs en de terreurdreiging die daarop volgde was het dan ook een mooie actie van een Moslim die op de Place de la Republique geblindoekt ging staan met twee bordjes:  “I am a Muslim, but they tell me I’m a terrorist.” en :”I trust you. Do you trust me. If so, hug me.”. Als je op ‘Hug a Muslim’ googled is dit al een wat langer lopend initiatief wereldwijd, er zijn vele foto’s te vinden. Mooie actie, moeten we hier ook doen, grote spontane ‘Hug’ acties gaan organiseren!

Terrorisme los je niet op door inlichtingen verzamelen en repressie alleen maar primair door de voedingsbodem van terrorisme weg te nemen op basis waarvan jongeren zich hierbij aansluiten. En dat doe je door bruggen te bouwen en zelf de dialoog aan te gaan onder het motto:

“Verbeter de wereld, begin met een Hug”

#HugForPeace

De tandarts

Gisteren samen met mijn eega naar de mondhygiëniste geweest, doen we een keer per kwartaal op de vrijdagochtend en dan zijn we om kwart over acht steevast de eerste klanten. Mijn vrouw is dan meestal vlot klaar en bespreekt daarna nog even de laatste roddels over Amersfoort, het gaat er dan vrolijk aan toe. Daarna ben ik dan aan de beurt en dan krijg ik gewoonlijk flink op mijn donder omdat ik mijn tanden niet goed heb onderhouden en legt ze me voor de zoveelste keer uit hoe ik mijn tanden eigenlijk zou moet poetsen. Zoals gewoonlijk schik ik me dan in mijn lot en verlaat het pand met weer een nieuw wondermiddel waarmee alles beter wordt als ik het dagelijks zou gebruiken: ik heb inmiddels een plank vol tubes en flesjes. Voor de goede orde: ik ben inmiddels 59 en heb al mijn tanden nog, op zich al een hele prestatie lijkt me!imageBijzondere bedrijfstak de tandartsenij waar behoorlijk wat veranderd is in de loop der jaren. In mijn jeugd zat ik meestal al om half zeven in de wachtkamer van tandarts Groenier, aan de Scheveningseweg in Den Haag in de kelder van het Bronovo, die vanaf acht uur spreekuur hield. Kwam je een kwartier later dan liep je het risico tot circa 12:00 in de wachtkamer te zitten tot je aan de beurt was. Tandarts Groenier hield van aanpakken en controle en uitvoeren waren bij haar één handeling. Had je de pech dat iemand voor je vier gaatjes had dan duurde het even voor je aan de beurt was. Afijn, je had maar eens in de zoveel tijd een afspraak en van tandpoetsadvies was toen gelukkig nog geen sprake.

image

Later kwamen de tandartsen op het slimme idee controle en uitvoering te scheiden waardoor je vaker naar de tandarts moest, tenzij er niets aan de hand was natuurlijk.  Het idee achter deze werkwijze was dat een geplande afspraak klantvriendelijker is, niet dat dat betekende dat je niet meer hoefde te wachten want eerdere afspraken konden natuurlijk wel eens uitlopen…

Toen kwam de mondhygieniste in beeld waardoor het business model nog verder werd uitgebreid naar controle, uitvoering en onderhoud. Mijn eerste mondhygiëniste kwam met het voorstel mijn gebit eens goed aan te pakken. Ze stelde als start 6 afspraken door: intake, links boven, links onder, rechts boven, rechts onder en daarna de uittake voor 600€, koopje! Het zijn uiteindelijk drie afspraken geworden want ze was wel erg snel klaar de eerst keer en, toen ik haar vroeg of ze wellicht ook de andere kant kon doen omdat we nog tijd zat hadden en ik anders scheef ging lopen, ging ze gelukkig overstag. Van de evaluatie sessie zag ze na de derde sessie bij nader inzien maar af. Gelukkig heb ik nu een nieuwe mondhygiëniste en blijft het bij één keer per kwartaal en na afloop gezellig met mijn eega ergens een kopje koffie drinken met appelgebak.

A Game Changing Photo

The same day a 26 year old Dutch soldier decided to fight for IS in Syria the 3 year old Aylan Kurdi drowned in the Mediterranean sea trying to escape the war in Syria. The picture of this child made a lot of impact on the world community and was widely shared on social media and probably will have bug impact on public opinion: I hope this will be a game changer and that Europe will take action more to help these refugees.

imageThese pictures and news about the refugees from Syria make me think about the stream of people who left Eastern Europe after the wall came down. This were also a lot of people and you can say afterwards that the integration of all these people in other countries was very succesfull. And now a lot of people who left Eastern Europe are coming back from this ‘Diaspora’ giving Eastern Europe an conomic impuls because they invest in new companies and bring in their experience and knowledge from other countries.

What I don’t understand is how it can it happen that a trained Dutch soldier makes the decision to fight a war where these refugees are fleeing from. Hopefully there will be an international tribunal in the future against all responsible for this exodus including this Dutch soldier, there is no just cause which can justify this.

De Galatabrug in Istanbul

image

Ik was ervoor gewaarschuwd. In het vliegtuig naar Istanbul had ik nog snel ‘De brug’ van Geert Mak uitgelezen en gelezen over de gevaren van het oversteken van de Galatabrug vlak bij ons hotel aan de voet van de Galatatoren. Meteen na aankomst s’avonds een wandeling over de brug gemaakt en ons verbaasd over de talloze vissers die op de brug in het donker en de kou stonden te hengelen en de sissende obers die ons in de restaurants op het benedendek van de brug naar binnen probeerden te lokken. Weer even oefenen nonchalant de andere kant op kijken… Het valt allemaal wel mee meneer Mak!

Vanmorgen stalend mooi weer en tijd voor een stadwandeling aan de overkant van de rivier, de vissers stonden nog steeds te vissen op de brug. Voor ons liep een schoenenpoetser die vlak voor mijn neus een schoenenborstel liet vallen, behulpzaam maakte ik hem daarop attent. Daar was hij erg blij mee en spontaan bood hij aan mijn schoenen te poetsen. De broer van deze schoenpoetser, die toevallig ook in de buurt was, zou meteen die van mijn vrouw even doen, kwam dat even goed uit! Waarom ook niet dacht ik, het zal wel wat kosten maar mijn schoenen konden best een professionele opknapbeurt gebruiken! Tot dan alles gezellig en leuk, wat een aardige jongens!

Plots werden we met zijn allen tegen de grond gewerkt, op vrij aggresieve manier waren er een paar potige mannen op ons gesprongen die de spullen van de schoenpoetsers afpakten en de jongens in een blauw anoniem busje gooiden. Maffia. broodnijd, ruzie in de familie, PKK? Van alles gaat door je heen, het ging vrij snel allemaal. We werden keurig door de politie na afloop van de actie gebriefd, dit ging om een criminele bende oplichters, of we al geld kwijt waren en aangifte wilden doen? En de welgemeende excuses namens de Turkse politie!

We waren niks kwijt dus daar zagen we van af, eigenlijk was ik er al een beetje van uitgegaan opgelicht te worden en als het dan toch moet is dit best wel een leuke manier met gratis als toegift deze politieactie! Ik heb een jaar geleden meegedaan aan een Internationale politietraining dus weet hoe zo’n actie werkt, die jongens weten wat ze doen. Toen we verder liepen op de brug zagen we een andere schoenenpoetser voor ons lopen en plots verloor deze ook zijn schoenenborstel, toeval bestaat! Toch maar niet op ingegaan hoewel hij vreemd naar onze half gepoetste schoenen stond te kijken…

Nog geen 24 uur in Istanboel en zeer de moeite waard, je krijgt waar voor je geld en ik hoop dat we nog meer van deze avonturen mee mogen maken!

 

‘t Trefpunt in Rhenen

Om het goede voorbeeld van Lodewijk Asscher te volgen om met jongeren in gesprek te gaan over maatschappelijke ontwikkelingen, vandaag naar Jongerencentrum geweest alwaar de werkconferentie ‘de ondernemer als maatschappelijke (aan)winst’ werd georganiseerd door de organisatie ‘Eigentijdse Verbindingen’ .

Ik ben vroeger vaak in Rhenen geweest waar een vriend van mij vandaan kwam en heb daar kennis mogen maken met de bloeiende jongerencultuur in Rhenen en Veenendaal destijds. Mooie optredens meegemaakt van Herman Brood, Sweet d’Buster en Gruppo Sportivo etc.. , erg veel plezier gehad! Daarom was ik dan ook ook erg nieuwsgierig hoe het nu gaat met de jongeren aldaar.

Vanmorgen dus op bezoek bij Jongerencentrum ‘t Trefpunt alwaar jongerenwerkers Kees de Bree en Mohand El Khoulati de scepter zwaaien en enthousiast een groep jongeren onder hun hoede hebben. ‘t Trefpunt wordt beheerd door de Stichting ‘Ondernemers voor Jongeren’ en draait zonder subsidie. De Financiering vindt plaats door het uitvoeren van klussen  voor ondernemers uit de regio met als doelstelling kwetsbare jongeren tussen de 16 en 24 jaar een perspectief op werk te geven. En dat met een budget van 40.000 euro per jaar en twee jongerenwerkers die onbezoldigd, maar met veel enthousiasme, de jongeren begeleiden.

image

Op de foto hierboven Kees de Bree die uitlegt volgens welke methode de jongeren begeleid worden met het motto ‘De Jongere als Regisseur’ waarbij ze nauw samenwerken met ouders, huisartsen, politie en professionele hulpverleners, met succes!

image

Ze zijn nu een jaar bezig met het aanvragen van subsidie bij de Gemeente Rhenen, tot nu toe vergeefs. Het eerste subsidieverzoek werd afgewezen omdat het woord ‘subsidieverzoek’ niet in de aanvraag stond. Vier maal werd er tot nu toe door het bestuur een verzoek ingediend bij de Gemeente maar tot een besluit is het nog steeds niet gekomen o.a. door het opstappen van een wethouder.

Toen ik begin jaren tachtig niet makkelijk een baan kon krijgen ben ik omgeschoold naar de ICT terwijl  ik al een academische opleiding in mijn zak had. Nu worden initiatieven zoals ‘Ondernemers voor Jongeren’ die zich richten op jongeren met weinig perspectief alleen door bedrijven ondersteund (gelukkig): in Rhenen is er veel veranderd!

Voor meer info: www.ondernemersvoorjongeren.nl

 

Ebola

Terwijl er aan de Zuid en Oost grens van Europa allerlei mannetjes zich druk maken over het verspreiden van hun geloof of aanspraak willen maken op historisch grondgebied worden er door andere mensen uit onbaatzuchtige gronden heldendaden verricht om de ziekte Ebola te stoppen. Neem als voorbeeld Sheikh Umar Khan uit Sierra Leone die inmiddels samen met vier collega’s is overleden aan de gevolgen van deze verschrikkelijke ziekte.

Ebola

Sheik Umar Khan:

image

Ik zie op internet filmpjes van mensen die vrijwillig zich inzetten om de verspreiding van deze ziekte te voorkomen en probeer me voor te stellen hoe het moet zijn onder deze omstandigheden mensen te helpen die eenzaam in quarantaine zitten en die niet geholpen kunnen worden. Daar is echt moed voor nodig en daar kunnen we niet genoeg aandacht aan besteden!

Ik begrijp dan ook niet waarom hier relatief weinig aandacht aan wordt besteed. Als er niet zoveel andere conflicten in de wereld waren geweest hadden we in Nederland allang een nationale inzamelingsactie begonnen. Wellicht weten de hulporganisaties momenteel niet waar ze de prioriteiten zouden moeten leggen maar voor mij ligt die hier!