Tag Archives: Referendum

Surfend leiderschap

Het lijkt wel of onze politieke leiders niet meer voor de troepen uit lopen waarbij het volk volgt maar dat het nu eerder andersom is: het volk heeft massaal een mening en soms mag een politicus daar dan even het boegbeeld van zijn.

Surfer

Deze week hebben we, in de persoon van Boris Johnson, een mooi voorbeeld gezien van wat ik ‘surfend leiderschap’ noem: het even mogen meeliften op het succes van een politieke beweging die niet aanstuurbaar is en zijn eigen dynamiek heeft.

Boris Johnson herhaalde tijdens de Brexit campagne steeds de slogan “We take back controle again” zonder hier een verdere uitwerking aan te geven. Dat viel blijkbaar goed bij de kiezers die vooral vanuit hun emotie stemden en bezorgde de voorstanders van de Brexit een nipte meerderheid. Rond half vijf de volgende ochtend claimde Nigel Farage van UKIP de overwinning. Tot mijn verbazing bleef Boris Johnson daarna stil, de grootste fout in zijn carrière. Hij had natuurlijk meteen na het bekend worden van de uitslag de overwinning moeten claimen en David Cameron moeten oproepen zich bij de uitkomst neer te leggen en de wil van het volk uit te voeren. En tegelijk zich kandidaat moeten stellen voor het leiderschap. Niks daarvan. David Cameron kon hierdoor zijn eigen lijn uitzetten op zijn persconferentie iets na negen uur. Boris kwam pas in de loop van de middag met een verklaring en daarna ging alles mis en zal het waarschijnlijk nooit meer goed komen rond Boris: hij kan nu beter weer een boeken gaan schrijven..

Churchill

Achteraf blijkt dat Boris Johnson geen plan had hoe te handelen na de overwinning van het Brexit kamp. De keuze zich achter de Brexit campagne op te stellen was ingegeven door opportunisme en eigenbelang. Door de overwinning te claimen zou hij de woordvoerder worden van alle voorstanders van de Brexit, een brede coalitie die door alle partijen heen loopt: bij zowel de Tories als bij Labour zijn voor en tegenstanders aan te treffen. Een bijna onmogelijke opgave de uitkomst van het referendum te vertalen in een plan waar ieder zich in kan vinden: het echte probleem bij referenda waar de kern van het probleem wordt verdicht tot één vraag waarbij de oplossing buiten beschouwing blijft. Andrew Marr trok later in zijn zondagochtend show de juiste conclusie “Nobody is in charge”, vrij vertaald: het ontbreekt in alle partijen aan leiderschap. Sterker nog: niemand wil het leiderschap op zich nemen! Ook bij de Tories is er nu een leiderschapscrisis waar de positie van Jeremy Corbyn eveneens ter discussie staat.

Ook hier in Nederland hebben we last van surfend leiderschap. Van Wilders weten we al dat hij geen plan heeft en regeringsdeelname niet het doel van deze partij is maar disruptie. De verkiezingen volgend jaar staan natuurlijk in het teken van het Europa debat en migratie dus dat is koren op de molen voor PVV en DENK die beide het sentiment onder de bevolking goed aanvoelen. En omdat Rutte tegen de tijd van de verkiezingen de uitslag van het Oekraïne debat waarschijnlijk niet goed heeft kunnen vertalen in winst zal dit ongetwijfeld het belangrijkste verkiezingsthema worden. En welke leiders schuiven de andere politieke partijen dan naar voren om tegengas te geven aan het sentiment?

Tekenend was deze week het zich terug trekken van Ahmed Aboutaleb als mogelijke kandidaat bij de PvdA tennis  hij de enige kandidaat is. Spekman en Samsom zouden smekend bij hem op de stoep moeten staan om de partij te willen leiden maar dat gaat, vanwege hun persoonlijke ambities, niet gebeuren. Jammer, Ahmed Aboutaleb lijkt me een uitstekend kandidaat om tegengas te geven tegen de PVV en DENK. Waarschijnlijk zal Aboutaleb het Brexit debat in de UK goed gevolgd hebben en beseffen dat het alleen zin heeft zich kandidaat te stellen als de politieke leiding van de partij achter hem staat. Zo’n intern leiderschapsdebat kan ook veel kwaad doen, zie wat er gebeurd is met Groen Links na de strijd tussen Jolande Sap en Tofik Dibi. Overigens heeft Groen Links nu wel een goede kandidaat die meer kan dan alleen surfen…

Jess Klaver

On Brexit: Vote Yes for Europe!

BrexitDear Britain’s,

It has always been great fun working with you, playing football against one of your teams, drinking your whiskey and appreciating your great sense of humor. Having worked in London I always enjoyed the International climate in the UK where people from all over the world were working together on great projects. As European I would be very disappointed when you should decide to leave the EU because I’m afraid there will be all kinds of restrictions on working together and uncertainties on what will be the economic impact, not only for you but also for us fellow Europeans. Once the decision of leaving is made there is no way back and it will give the more undemocratic movements in Europe big influence on the political agenda for the coming years.

Please vote for Europe and work with us on a better future for all Europeans!

Yours sincerely,

Gerard Geerlings – The Netherlands

Naschrift 24 juni 2016

Helaas heeft de  UK gisteren besloten uit de EU te stappen waardoor de Britten nu op zichzelf zijn aangewezen. Door de Brexit kiest de UK voor een onafhankelijke maar ook voor een onzekere koers. Daarmee overspelen zij hun hand, eerste effect vandaag: waarde pond daalt, noodmaatregelen Bank of England nodig, koersen banken dalen, politieke instabiliteit en een onzekere toekomst.

Vandaag is een proces in gang gezet zonder plan en met een onzekere uitkomst. Jammer.

Het raadgevend referendum

Omdat over een week het raadgevend referendum over de wet tot goedkeuring van de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Oekraïne wordt gehouden en ik liever zelf een oordeel vel over het verdrag dan mijn stem baseer op wat er in de media staat heb ik vanmorgen de tekst van het verdrag doorgenomen: het gaat om totaal 486 artikelen op 170 pagina’s, een hele klus dus!

Referendum kaart

Mijn allereerste indruk is dat het een mooi verdrag is, ik lees eigenlijk niks waar ik tegen ben hoewel het een taai stuk is vol ambtelijk taalgebruik, soms heel algemeen (“STREVEND naar meer contacten van mens tot mens”) of verwijzend naar andere wetten en verdragen maar ook bij vlagen heel specifiek (ik had in een eerder versie van deze blog kaasmerken als voorbeeld genomen maar dat blijkt niet te kloppen, zie de rectificatie aan het eind van deze blog…).

Omdat het associatieverdrag niet alleen doorwerkt voor de Oekraïne maar ook voor alle andere lidstaten van de Europese Unie heb ik het nog een keer doorgenomen maar dan vanuit de optiek “voldoen wij hier zelf al aan of wijkt dit af van onze huidige praktijk?”. Je kan een land waarmee je een verdraag afsluit wel vragen zich aan te passen aan onze normen maar dan moeten wij zelf (en dat zijn alle lidstaten) ook voldoen aan die normen of van plan zijn er aan te gaan voldoen: het associatieverdrag wordt dan een agenda voor de EU lidstaten. Een volledige analyse van het verdrag hierop is schier onmogelijk maar volgens mij zijn er genoeg landen binnen de EU die zelf niet aan de beschreven artikelen in het verslag voldoen, hieronder een paar voorbeelden van opvallenden dingen die ik tegenkwam.

Neem bijvoorbeeld het begrip “Afgestudeerde stagiairs” in het verdrag gedefinieerd als: “Natuurlijke personen uit een partij die ten minste een jaar in dienst zijn van een rechtspersoon uit die partij, die universitair afgestudeerd zijn en die voor loopbaanontwikkeling of een opleiding in bedrijfskundige technieken of methoden tijdelijk naar een vestiging op het grondgebied van de andere partij zijn overgeplaatst”. Volgens mij is een stagiair iemand die nog niet afgestudeerd is, op de site van onze Belastingdienst vind je dan ook volgende definitie voor een stagiair: “Leerlingen die in de praktijk werken, noemen we stagiairs.” Een “afgestudeerde stagiair” zou ik eerder een “trainee” noemen, een term die de Belastingdienst zelf ook gebruikt (het Tax Talent Traineeship). De tijdelijke toelating en het tijdelijke verblijf van afgestudeerde stagiairs bestrijken volgens het verdrag maximaal een periode van een jaar, hier wordt dus een nieuwe contractvorm geïntroduceerd binnen de EU die ik nog niet kende.

Ook de paragrafen over staatsmonopolies en transparantie met betrekking tot staatssteun zijn interessant. Als onderdeel van het verdrag moet elke partij zorgen voor transparantie op het gebied van de verstrekte staatssteun: “Daartoe stekt elk van beide partijen de andere partij jaarlijks in kennis van het totale bedrag aan staatssteun dat de handel tussen de partijen ongunstig kunnen beïnvloeden, de aard en de verdeling ervan over de verschillende sectoren. De respectieve kennisgevingen moeten informatie bevatten over het doel, de vorm, het bedrag of budget, de autoriteit die de staatssteun verleent en zo mogelijk de ontvanger van de staatssteun”. 

Dit maakte me nieuwsgierig naar de huidige rapportage binnen de EU en verdomd, er bestaat al een heus “State Aid Scoreboard 2015” hieronder de laatst gepubliceerde versie 2015 waarbij de score staat voor de staatssteun als percentage van het totaal GDP.
GDP staat steun

Samen met de UK, Spanje en Italië scoren wij dus goed hoewel ik me afvraag of de cijfers niet sterk beïnvloed worden door de rapportage discipline binnen de EU, was er bijvoorbeeld in Duitsland meer staatssteun dan in Griekenland voor de monetaire crisis daar? Tevens zitten de effecten van de “Fiscal ruling” praktijk van de belastingdiensten zoals in Nederland voor Starbucks, voor Fiat en Amazon in Luxemburg en voor Apple in Ierland niet in deze cijfers zolang staatssecretaris Eric Wiebes blijft ontkennen dat hier sprake is van staatssteun. De meeste steun gaat overigens naar de regionale ontwikkeling en innovatie en daarna op afstand gevolgd door landbouw volgens de rapportage. Ik ben dan ook benieuwd naar de volgende rapportage!

Waarschijnlijk zullen er de komende jaren heel wat ambtenaren en deskundigen heen er weer gaan vliegen om alle 486 artikelen verder uit te werken, over de voortgang te rapporteren, de scorecards bij te werken, te informeren, analyseren, adviseren en arbitreren. Daar heb ik niks op tegen, is goed voor de werkgelegenheid, kan erg gezellig zijn en is beter dan geen verdrag.

Referendum

Het verdrag geeft een goed kader voor samenwerking tussen de EU en Oekraine en ik mis de discussie over de inhoud van het verdrag in het publieke debat. Om die reden gaan waarschijnlijk veel stemmen naar het Nee-kamp gemotiveerd door anti EU sentimenten uit de hoek van Wilders en Geen Stijl die gezamenlijk optrekken (gangmaker en opgewonden standje Jan Roos heeft het verdrag niet eens gelezen).

Inhoudelijk zou het verdrag een mooie aanzet kunnen zijn voor een Europees strategisch beleidsplan voor de eigen lidstaten en een ambitie voor de landen die bij de EU willen horen. Ik ben dus voor het verdrag en adviseer onze regering dan ook om de uitslag van het referendum al bij voorbaat naast zich neer te leggen!

RECTIFICATIE:

Naar aanleiding van mijn blog ontving ik de volgende mail van Hans de Mol:

Geachte heer Geerlings,

U schrijft op uw blog:

“Mijn allereerste indruk is dat het een mooi verdrag is, ik lees eigenlijk niks waar ik tegen ben hoewel het een taai stuk is vol ambtelijk taalgebruik, soms heel algemeen (“STREVEND naar meer contacten van mens tot mens”) of verwijzend naar andere wetten en verdragen maar ook bij vlagen heel specifiek zoals bijvoorbeeld de lijst met kazen die is opgenomen die gedurende zeven jaar niet als merknaam gebruikt mogen worden: Parmigiano Reggiano, Roquefort en Feta: de Italiaanse, Franse en Griekse lobbyisten hebben binnen de EU goed hun best gedaan!”

Ik vrees dat u de tekst niet goed verstaan heeft. In art. 2087 lid 4 staat immers:
“Gedurende een overgangsperiode van 7 jaar na de inwerkingtreding van deze overeenkomst belet de bescherming ingevolge deze overeenkomst van de volgende geografische aanduidingen van de EU-partij niet dat deze als aanduiding van bepaalde vergelijkbare producten van oorsprong uit Oekraïne worden gebruikt: a) Parmigiano Reggiano, b) Roquefort, c)Feta.”

Er staat dus dat gedurende 7 jaren na inwerkingtreding van de overeenkomst de Oekraïne juist gedoogd wordt om inbreuk te blijven maken op de beschermde kaassoorten die streekgebonden zijn.
Dit is ronduit schandalig. Zo geldt zelfs een termijn van 10 jaar voor aanduidingen als champagne, port, sherry, etc. Iedereen in Europa is verboden een mousserende wijn op de markt te brengen onder de naam Champagne wanneer die niet uit de streek van Reims, Aye of Epernay komt.
En zo’n corrupt land mag daarmee rustig 10 jaar doorgaan. Bij ons wordt het rookverbod toch ook niet met een overgangsperiode van 10 jaar ingevoerd. Waarom moet er nu dan wel naar economische consequenties voor het land zelf gekeken worden. De lidstaten worden dus opzettelijk benadeeld ten faveure van zo’n land dat nog heel wat op orde te brengen heeft.

Wellicht wilt u uw conclusie aanpassen, want dit kan mensen op het verkeerde been zetten!

Met vriendelijke groet,

Hans de Mol

Mijn reactie: bij deze aangepast Hans, je hebt gelijk en ik heb het verkeerd gelezen. Blijft overeind staan dat ik voor het referendum blijf en vandaag voor het verdrag heb gestemd, helaas behoorde ik tot de minderheid!