Terrorisme kan ook over gaan…

Deutschland im Herbst

Bas Heijne, NRC columnist, maakte deze week op Nieuwsuur een vergelijking tussen de terroristen die de redactie van Charlie Hebdo genadeloos neerschoten en de terroristen van de RAF in Duistland. Hoewel beide groepen een geheel verschillende doelstelling hebben, hebben ze gemeen dat zij beiden door middel van de inzet van geweld tegen zorgvuldig gekozen doelen (personen) een maximaal schokeffect in de samenleving willen realiseren. Bas Heijne wees op het feit dat een aantal van de RAF terroristen later afstand hebben genomen van de RAF en na verloop van tijd deze beweging zich zelf ophief, waarom zou dit voor de huidige terroristen ook niet kunnen opgaan? Ik zie de laatste dagen veel reacties voorbij komen van mensen die de toenemende islamitische extremistische terreur als een onomkeerbaar proces zien dat alleen maar erger kan worden. Er is volgens mij ook een hoopvoller perspectief en kunnen we leren van de lessen in het verleden, veel zal afhangen van hoe de staat en wij burgers met dit soort terreur omgaan.

De Rote Armee Fraktion (RAF) was een links-extremistische terreurgroep in Duitsland, opgericht in 1970 en werd ook wel de Baader-Meinhof-Groep genoemd. De RAF werd in 1970 opgericht door Andreas Baader, Gudrun Ensslin en Horst Mahler en Ulrike Meinhof. In de 28 jaar van haar bestaan heeft de RAF 48 moorden gepleegd en talrijke bankovervallen en bomaanslagen. Bij de beschrijving van de geschiedenis van de RAF  wordt er vaak onderscheidt gemaakt tussen de eerste, tweede en derde generatie RAF.

De eerste generatie RAF bestond uit een groep actieve leden rond de oprichters, zowat allemaal werden ze aangehouden bij hun acties en tot lange celstraffen veroordeeld en in extra zwaar bewaakte inrichtingen geplaatst. In de cel gingen de RAF leden in hongerstaking uit protest tegen hun behandeling. De meeste van de eerste generatie RAF overleden in de cel met als officiele oorzaak zelfmoord. Door hun sympatisanten, juristen en mensenrechten experts werd dit in twijfel getrokken, waardoor de terroristen door hun sympatisanten als martelaar werden gezien.

Uit deze groep sympatisanten ontstond de tweede generatie RAF die in de herfst van 1977 in Duitsland grote onrust veroorzaakte (Deutschland im Herbst) die kan worden vergeleken met de situatie nu in Frankrijk. Belangrijkse doel van deze tweede generatie was het vrij krijgen van de gevangen zittende leden van de eerste generatie. Met hun doelkeuze, de lange duur van hun acties en de samenwerking international met andere terroristische bewegingen hielden ze de hele Duitse samenleving in hun greep. Zo werd tijdens de ontvoering van de vooraanstaande Duiters Jurgen Ponto en  Hans-Martin Schleyer door Arabische terroristen die een Lufthansa-vliegtuig gekaapt om de eisen van de RAF te ondersteunen. Er was toen een intensieve samenwerking tussen de RAF en met name Palestijnse verzetsgroepen, RAF-leden deden mee en hielden zich schuil in hun trainingskampen vlabijbij Aden in Yemen, hier heeft een van de Charlie Hebdo terroristen ook een tijdje gezeten.

Werd de eerste generatie RAF keihard aangepakt door de overheid, de tweede generatie werd een stuk humaner aangepakt en een aantal RAF-leden veranderde tijdens de detentie van mening en werd na een flinke straf zelfs vervroegd vrij gelaten. Tevens stapte er een groep van 10 leden begin Jaren tachtig uit de RAF en vertrokken naar de DDR. Er is nog een derde generatie RAF actief geweest maar die was lang niet zo effectief als de tweede generatie. In 1998 meldde de RAF in een persbericht dat ze zichzelf had opgeheven, sindsdien hebben we niks meer van de RAF gehoord.

Als we een les kunnen leren van deze hectische periode in de Duitse geschiedenis dan is het wel dat het belangrijk is dat we onze eigen normen en waarden in ere blijven houden en zorgen dat we binnen de grenzen van onze rechtstaat blijven opereren. Tevens is het belangrijk in dialoog gaan met de sympathisanten van terroristen,  die houden nu hun mond vanwege het politieke klimaat maar ze zijn er wel degelijk in grote getale en vormen een gevaar voor de toekomst. Niet iets wat je op korte termijn oplost maar hopelijk een meer positief perspectief biedt…

Print Friendly, PDF & Email
Print

Leave a Reply