‘Youth’ van Paolo Sorentino

Drukke week achter de rug maar tussen de bedrijven door toch nog wat cultuur kunnen opsnuiven. Allereerst afgelopen donderdag naar de bioscoop geweest om, in een zowat lege zaal, met vijf anderen de opvolger van ‘La Grande Belezza’ van Paolo Sorentino te zien: ‘Youth’. Mooie film met Michael Caine en Harvey Keitel in de hoofdrol en een bijrol voor Jane Fonda, een van mijn favourite actrices die zichzelf in de film kwetsbaar en niet van haar voordeligste kant laat zien.

Net als ‘La Grande Belezza’ een geweldige visuele en  muzikale ervaring, alleen heeft het decor zich nu verplaats van Italië naar Zwitserland en vreemd genoeg werkt dat niet verstorend. Erg leuk  zijn het koeienbellen concert in de Alpen leuk en de persiflage van Diego Maradona die een tennisbal nog steeds aardig in de lucht blijkt te kunnen houden…

image

Hoewel de titel ‘Youth’ suggereert dat de film over de jeugd gaat is dat helemaal niet het geval: het gaat, net als ‘La Grande Belezza’ over verval en ouderdom en niet over de aanstormende nieuwe generatie. Vanuit het perspectief van de hoofdrolspelers is de jeugd totaal niet interessant ook al lopen de mooie dames naakt door het beeld: het roept alleen maar herinneringen op aan lang vervlogen tijden.

Mooi is de scene dat Michael een jonge dame door een verrekijker laat kijken, eerste met vergroting: ‘zo ziet de jeugd de toekomst’ en daarna vanuit het verkleinings perspectief ‘het verleden is ver weg en vaag, als je terug kijkt in het verleden herinner je je niet meer alles, de bult achter je wordt steeds groter als je ouder wordt’.

Zo is het.

Vandaag was ik in Kunsthal Kade in Amersfoort in het Eemhuis voor de tentoonstelling ‘Expeditie land art’ en al rond lopend stond ik plots tegenover deze indrukwekkende video van Guido van der Werve ‘Nummer acht’ (op link drukken voor de video).image

Inderdaad, de ijsberg van het verleden ligt achter ons en het is moeilijk vooruit te kijken zonder dat de balast van het verleden ons beïnvloedt in ons gedrag. En hoe ouder je wordt des te groter de berg achter je wordt en des te meer last je er van krijgt..

imageEn als sluitstuk van mijn culturele week zat ik gisteravond in Scheveningen in de St Antonius Abt kerk, waar ik vroeger misdienaar ben geweest, te luisteren naar een fantastisch concert van het VU Kamerorkest en Haags Toonkunstkoor onder leiding van Daan Admiraal met Mendelssohn, Beethoven en Schubert op het programma. Verleden en heden lopen dan door elkaar als je zit te luisteren naar het ‘Kyrie Eleison’ dat ik vroeger als misdienaar zong tijdens de mis in de kerk waar vanuit zowel mijn vader als mijn moeder zijn begraven. En nu staat daar op dezelfde plek mijn dochter, tweede van links op de foto, vurig dezelfde muziek te spelen stoer op de contrabas!

Zo gaat dat.

Print Friendly, PDF & Email
Print

Leave a Reply