Month: June 2021

Mijn QR code

Afgelopen dinsdag van mij huisarts mijn tweede AstraZeneca prik gehad en vier dagen later stonden de gegevens van deze vaccinatie inclusief het batchnummer keurig vermeld op de site van de RIVM en lukte het mij via de CoronaCheckApp op mijn mobiele telefoon op basis van deze gegevens een QR code te genereren zodat ik vanaf nu kan aantonen voldoende beschermd te zijn tegen Covid-19.

Bij de introductie van de CoronaCheckApp lag de nadruk op het feit dat deze app het mogelijk maakt voor iedereen die dat wil zo’n code aan te maken, immers, of je hebt corona gehad, of je bent gevaccineerd of je vraagt een coronatest aan en als je aan één van deze voorwaarden voldoet kan je een QR-code aanmaken die je toegang geeft tot evenementen of het mogelijk maakt naar het buitenland af te reizen. De eerste dag dat de CoronaCheckApp in Nederland in de lucht was hadden meer dan één miljoen mensen via deze app een QR-code aangemaakt.

Eerder had ik al de CoronaMelderApp geïnstalleerd die mij zou moeten waarschuwen als ik meer dan 15 minuten bij iemand in de buurt was geweest die aan de GGD had gemeld dat hij corona heeft – echter zonder ooit een melding te hebben ontvangen – en waarmee het mogelijk is een coronatest aan te vragen, iets dat ik he afgelopen jaar twee keer gedaan heb , met een negatief resultaat overigens. Voor deze app was het echter niet nodig je DigiD op te geven om toegang te krijgen en bij het aanvragen van de test vroeger ze aan de telefoon alleen mijn BSN nummer.

Na het installeren van de CoronaCheckApp was ik natuurlijk blij met de herwonnen vrijheid naar evenementen en het buitenland te kunnen gaan maar tegelijkertijd besefte ik dat ik met het installeren van deze app voor het eerst een app op mijn mobiele telefoon installeerde die niet 100% beveiligd is dat via mijn Burgerservicenummer en mijn DigiD mijn smartphone voortaan aan mij gekoppeld is en persoonlijk informatie over mijn gezondheid bevat. Tot nu toe heb ik bijvoorbeeld nog nooit een online betaalapp geïnstalleerd omdat ik dat met al die wifi’s en bluetooth’s om mijn heen niet veilig vindt maar ook omdat dat niet nodig is: ik kan mijn bankzaken immers ook via mijn PC thuis regelen en dat is volgens mij veiliger dan via een app op een smartphone.

Als je eenmaal als overheid een CoronaCheckApp hebt geïmplementeerd overschrijdt je een grens die moeilijk terug te draaien is en koppel je een communicatiemiddel voor de burgers via een app aan de persoonlijke gezondheidsgegevens van haar burgers die daardoor eigenlijk verplicht worden deze app te gebruiken omdat ze, als ze de app niet geïnstalleerd hebben, niet kunnen doen wat ze graag zouden willen doen. En dat is een onomkeerbaar proces omdat het terugdraaien hiervan erg lastig is, zeker omdat de beslissing deze app niet meer te gebruiken niet alleen een beslissing is van onze regering maar ook die van al onze buitenlanden die meestal heel anders omgaan met het begrip privacy. Hieronder een overzicht van de informatie op de app van de Chinese overheid in Hangzhou waarin met een QR-code dagelijks wordt bijgehouden of je je wel aan de door de overheid gestelde normen houdt. Wat in China in alle openheid gebeurt vindt bij ons natuurlijk ook al plaats maar dan door de Google’s en Facebooks van deze wereld die al deze informatie over ons verzamelen voor hun eigen commerciële doelstellingen en waar we, via hun leveringsvoorwaarden, zelf toestemming voor hebben gegeven.

Maar hier gaat het toch om onze overheid hoor ik Hugo de Jonge al zeggen. Wantdie staan toch garant dat er met de CoronaCheckApp niets mis kan gaan? Die garandeert toch immers dat onze gegevens in de App’s die ze produceert alleen voor jouw persoonlijke doeleinden gebruikt kunnen worden? Maar wat als er weer nieuwe variant van het HIV-virus de kop op steekt en daar een goed vaccin voor op de markt komt en de overheid besluit deze aan de informatie bij de RIVM toe te voegen? En een vliegtuigmaatschappij door een ander land gedwongen wordt deze QR-codes op te slaan en af te geven zodat deze landen kunnen besluiten mensen met dit virus de toegang te weigeren? En wat als bedrijven hun werknemers massaal gaan verplichten voortaan bij de ingang van hun bedrijf de QR-code te tonen? Of criminelen je QR-code weten te bemachtigen en daardoor informatie over jou kunnen opvragen? We weten het niet maar wat we wel weten is dat in het verleden er tal van voorbeelden zijn van inbreuken op onze privacy en dat dat nu ongetwijfeld opnieuw gaat gebeuren.

Moeten we dit soort apps daarom dan maar niet ontwikkelen? Zeker niet, de voordelen wegen zeker op tegen de nadelen maar ondertussen is de tijd van het zorgeloos met alleen maar een pasport de wereld over reizen voorbij en gaan we met deze app’s een geheel nieuwe fase in. Er is immers een nieuwe infrastructuur ontstaan die veel voordelen kan bieden maar ook risico’s met zich meebrengt en waarvan we nog niet weten welke dat zijn en hoe daarop te reageren.

Joe Biden

Toen ik van de week naar de persconferentie van Joe Biden keek, na zijn ontmoeting met Vladimir Poetin, bedacht ik opeens dat ik nog nooit iets over Biden had geschreven. Over zijn voorgangers Clinton, Busch, Obama ent Trump heb ik in het verleden vaak geschreven maar zowel tijdens de campagne als nu hij alweer bijna een half jaar in het Witte Huis zit is er voor mij nooit aanleiding geweest iets aan de wereld via dit medium over hem te delen.

Dat komt natuurlijk omdat Joe Biden in wezen een door en door fatsoenlijk en betrouwbare man is en er geen waas van geruchten, fabels en roddels om hem heen hangt en hij gewoon bezig is met zijn werk en ondertussen ook nog dingen bereikt zonder zich daar nadrukkelijk over op de borst te slaan. Het enige droevige nieuws ging over zijn twee honden die hij helaas uit het Witte Huis moest verbannen omdat ze soms vijandig waren naar anderen en dan doet hij ze meteen weg, Trump had ze gehouden en waarschijnlijk ingezet tegen de pers op het Witte Huis..

Daarbij wordt Joe Biden geholpen door een goede VP Kamala Harris die op de achtergrond veel werk verzet, en een groep loyale ministers en staatssecretarissen waarvan je kan zeggen dat er in de VS nog nooit een kabinet is geweest dat zo’n getrouwe afspiegeling van de Amerikaans samenleving is en waarvan tot nu toe niemand heeft hoeven aftreden en waarvan mij ook geen schandaaltjes bekend zijn, een echt team dus zonder sterallures.

President Joe Biden and Vice President Kamala Harris, joined by the Presidential Cabinet members, pose for a Cabinet portrait Thursday, April 1, 2021, in the Grand Foyer of the White House. (Official White House Photo by Adam Schultz)

Het kan dus toch, een beschaafde president, ondangs alle exemplaren die we de laatste decennia op het wereldtoneel hebben zien paraderen met hun grote ego’s, lak aan de democratische grondbeginselen en vooral denkend vanuit het eigenbelang. Laten we hopen dat Joe Biden’s voorbeeld anderen doet volgen, al was het alleen maar om het fatsoen weer terug te krijgen in de politiek.

Moreel kompas

Vorige week zondag was er dan eindelijk het eerste interview van Sywert van Lienden bij Buitenhof waarin hij zijn excuses aanbood en een poging deed te verklaren waarom hij ons allemaal om de tuin heeft geleid met zijn Stichting Hulptroepen Alliantie waarmee hij beweerde geheel belangeloos mondkapjes voor de zorg te importeren uit China terwijl hij in werkelijkheid met zijn gewiekste zakenpartners snode plannen aan het smeden was om er zelf financieel beter van te worden. Het meest interessant was voor mij het gedeelte waarin hij zich beriep op zijn moreel kompas en dat hij beweerde vorig jaar eind van de zomer, toen hij door kreeg dat er een behoorlijke winst gemaakt werd op zijn bedrijfsactiviteiten, had opgesteld om bij zichzelf te raden te gaan of dit allemaal wel door de beugel kon.

Daartoe had hij zichzelf de volgende vragen gesteld: „ Hoe is het gelopen? Wat vind ik daarvan? Wat voel ik daarbij? Waar kom ik vandaan? Waar sta ik voor? Waar moet het ongeveer grosso modo naartoe?” Uiteindelijk was hij na al deze vragen voor zichzelf beantwoord te hebben tot de conclusie gekomen dat de hele gang van zaken rond deze door hem zelf bedachte schimmige constructie wel door de beugel kon mits zijn miljoenen een ‘maatschappelijke bestemming’ zouden krijgen, Althans, zoals hij zei “de opbrengst van zijn miljoenen’, na aftrek natuurlijk van zijn kosten voor het beleggen en beheer van CV en de management fee die daarbij hoort.

Sywert van Lienden, groot geworden door de social media die hij goed wist te bespelen, creëerde op deze manier weer zijn eigen mediamoment en ging zoals het hoort als goed CDA’s te biecht bij Twan Huys en kocht als een soort aflaat zijn schuldgevoelens af door niet het proces waartoe hij besloot en de morele implicaties van zijn handelswijze te veroordelen maar achteraf een andere, meer maatschappelijke draai te geven aan zijn intenties. Waarom dan een CV oprichten met zichzelf als enig bestuurder die toch primair bedoeld is voor het eigen gewin en geen Stichting met een ANBI status en zonder winstoogmerk en een onafhankelijk bestuur die zich zou gaan richten op het bepalen van de bestemming van de gelden?

Het hele verhaal van Sywert van Lienden deed mij sterk denken aan een soortgelijke verklaring destijds van Nina Brink toen ze een veelvoud van het bedrag dat Sywert verdiende ophaalde met de beursgang van World Online waarbij achteraf bleek dat Nina Brink enkele weken voor de beursgang haar eigen aandelen al had verkocht en zo flink binnen was gelopen ondertussen de beleggers misleidend door dit te verzwijgen. In een interview achteraf verklaarde zij haar handelen als een noodzakelijk vanwege haar morele plicht de financiële positie van haar en haar dochter veilig te stellen. Tegenwoordig vliegt ze rond in haar privé vliegtuig en doet haar dochter verwoede pogingen in haar voetsporen te treden, overigen met weinig succes als ik de berichten daar over lees.

Hebzucht dus als drijfveer waarbij je je beroept op je moreel kompas om dat te rechtvaardigen, zonder blikken of blozen kan je tegenwoordig switchen van maatschappelijk verantwoord bezig zijn naar goed voor jezelf zorgen en dat ook nog voor jezelf ethisch kunnen rechtvaardigen door achteraf een moreel kompas voor jezelf op te stellen, iets wat je normaal gesproken doet voor je gaat handelen en niet achteraf om je onethisch gedrag te rechtvaardigen.

%d bloggers like this: