Luther

Omdat Elly weer zo’n dag had dat ze na elk mailtje of telefoontje de hele afdeling moest laten weten met welke onbenul ze nu weer te maken had gehad, was ik in een stil hoekje op een andere afdeling gaan zitten om de rapportage die ik aan het maken was af te kunnen ronden. Plots stond Arthur naast mijn flexplek die mij vroeg of ik even tijd voor hem had. We gingen met de lift naar beneden en in de kantine met een kop koffie tegenover elkaar zitten. Arthur was een van onze beste systeembeheerders en altijd bereid iets extra’s te doen als dat nodig was. Normaal gesproken was Arthur niet zo spraakzaam dus als hij ergens over wilde praten moest er echt wel wat aan de hand zijn.

‘Ik zal een tijdje niet kunnen werken’, begon hij, ‘Ik ben onbedoeld in een heel vervelende situatie terecht gekomen en moet al mijn energie aanwenden om niet verder in de problemen te komen’. ‘Vertel’, zei ik en hij stak van wal. Arthur vertelde al een tijdje in de ban te zijn van een computer game ‘Warlords’ en dat hij al zijn vrije tijd hieraan besteedde en hier best wel goed in was. De week daarvoor had hij, zonder dat hij het door had, in een gevecht de beste speler van het spel, met de spelnaam ‘Luther’ verslagen, iets dat tot nu toe nog nooit iemand gelukt was. Arthur vertelde dat je bij dit spel veel geld kon verdienen en dat het daarbij tegenwoordig om honderden miljoenen ging waarbij je niet alleen snel met computers overweg moest kunnen maar er ook intelligentie nodig was.

Door Luther te verslaan was Arthur nu de beste maar er was een groot verschil tussen Arthur en zijn voorganger: Luther was een spelnaam en Arthur was zo stom geweest zijn eigen naam te gebruiken en had over zijn overwinning opgeschept op social media en het was daarom bekend wie hij was en waar hij woonde. ‘Kijk maar naar buiten’, zie hij en toen ik vanuit het restaurant naar de overkant van straat keek viel mij ineens op dat tientallen jongeren aan de overkant van de straat naar ons stonden te kijken. ‘Fans’, zei Arthur glimlachend.

Arthur had Luther verslagen en dat betekende dat Luther een week ‘dood’ zou zijn maar daarna weer zou mogen gaan spelen en dat ook zeker zou gaan doen. Waarschijnlijk was hij nu een strategie aan het bedenken hoe hij Arthur weer van de troon zou kunnen stoten. Het lag voor de hand dat Luther meerdere kopieën van zichzelf zou gaan verkopen die de opdracht zouden krijgen Arthur te verslaan. Iets dergelijks had Arthur ook gedaan, inmiddels had hij 66 van zichzelf aan anderen verkocht die nu allemaal met elkaar in de game aan het strijden waren. Dit had hem al aardig wat geld opgeleverd.

‘Wat gaat er nu gebeuren?’, vorige ik Arthur. ‘Ik zal moeten onderduiken’, zei hij. ‘Er lopen nu allebei gekken rond die een kopie van mij hebben en die deze weer door kunnen verkopen en dan gaat het plots om erg veel geld. Het meest beangstigt daarbij is dat dit spel zich nu in de werkelijkheid voortzet en dat er nu ook lieden rond lopen die mij bedreigen en fysiek iets willen aandoen, er hoeft er maar één rond te lopen die te ver gaat en ik ben de klos! Alleen ik kan spelers toestemming geven een kopie van mijn speler te maken en mij uitschakelen betekend meer kans hebben binnen de game de beste te zijn’. Zwijgend keek hij naar de overkant. We namen afscheid en Arthur verliet het kantoor aan de achterkant en daarna heb ik niets meer van hem vernomen.

Een aantal weken later zat ik in het vliegtuig en viel mij op dat zowat iedereen op zijn smartphone een game aan het spelen was. ‘Wie is momenteel de beste speler’, vroeg ik mijn buurvrouw nieuwsgierig. ‘Luther’, zei ze zonder haar ogen van het scherm af te houden.